Η έλλειψη ουσιαστικής επικοινωνίας και ενεργής ακρόασης, η ψηφιακή αποξένωση, οι κρίσεις πανικού, η έλλειψη βαθιάς σύνδεσης, ο εγωκεντρισμός. Η Ελευθερία Έρη Κεχαγιά, σύμβουλος οικογένειας-ψυχοθεραπεύτρια, μας προτρέπει να διεκδικήσουμε την προσωπική μας «ανάσταση» και την ουσιαστική επανασύνδεση, πρώτα με τον αληθινό μας εαυτό και μετά με τους άλλους.
Ενώ είμαστε πιο «συνδεδεμένοι» από ποτέ, γιατί νιώθουμε όλο και πιο μόνοι μέσα στις σχέσεις μας;
Στην κλινική μου πρακτική από το 1996 παρατηρώ μια νέα μορφή μοναξιάς: την ψηφιακή αποξένωση. Η επιδερμική επικοινωνία, π.χ. στα ζευγάρια, συχνά βρίσκει διέξοδο στην απορρόφηση στις οθόνες. Οι θεραπευόμενοι περιγράφουν αυτό το κενό ως έναν «εσωτερικό σεισμό». Όταν η ανησυχία παύει να είναι σκιά και ο φόβος ορίζει την καθημερινότητα, το καμπανάκι είναι ηχηρό. Είναι η στιγμή που η ζωή μικραίνει για να χωρέσει την αποσύνδεση, εξανεμίζοντας την προσωπική μας ελευθερία.
Είναι η κρίση πανικού το τελευταίο «φρένο» ενός σώματος που δεν αντέχει άλλο την πίεση;
Απολύτως! Η κρίση πανικού είναι ένας θορυβώδης συναγερμός. Συνήθεις μαρτυρίες αναφέρουν φράσεις όπως: «το σώμα μου με προδίδει» ή «φοβάμαι ότι θα τρελαθώ», ενώ το σώμα μας απλώς αρνείται να συνεχίσει στους εξαντλητικούς ρυθμούς της εποχής. Όταν ο ύπνος διαταράσσεται από σκέψεις σε «λούπα» και η καθημερινότητα γίνεται μια άκαμπτη λίστα υποχρεώσεων, το άγχος έχει περάσει το κατώφλι. Το σώμα τότε προειδοποιεί με τα δικά του σήματα: ταχυπαλμίες, σφίξιμο στο στήθος, δύσπνοια.
Μπορεί η τεχνολογία να υποκαταστήσει την ανάγκη μας για βαθιά, ανθρώπινη κατανόηση, μοίρασμα και σύνδεση;
Αν και η τεχνητή νοημοσύνη προσφέρει υποστήριξη, η θεραπευτική σχέση παραμένει το τελευταίο οχυρό της βιωματικής επαφής. Η ενσυναίσθηση απαιτεί live (!), τη «ζωντανή» σύνδεση δύο ανθρώπων. Ως σύμβουλος οικογένειας βλέπω ότι η έλλειψη αυτής της σύνδεσης πυροδοτεί τις κρίσεις. Η αναγνώριση ότι η αυτοδιαχείριση έχει όρια αποτελεί πράξη δύναμης.
Υπάρχει δρόμος επιστροφής στην αυθεντικότητα;
Η ψυχοθεραπεία αποτελεί έναν ασφαλή χώρο για να μετατρέψουμε την αποσύνδεση σε ενδοσκόπηση και ενσυναίσθηση. Αυτό το Πάσχα, ας αφήσουμε το βαθύ νόημα της παράδοσης να γίνει η αφετηρία για μια ουσιαστική εξέλιξη: Η απόφαση να επενδύσουμε στην ψυχική μας ανθεκτικότητα και πληρότητα είναι η πιο γενναία πράξη αυτοφροντίδας – μια προσωπική «ανάσταση» που ξεκινά τη στιγμή που επιλέγουμε έναν «σύμμαχο» ζωής. Το πολύτιμο «τρίτο μάτι», με τη δέσμευσή μας στην ατομική μας ψυχοθεραπεία. Μπορεί η ζωή να ισοδυναμεί με αλλεπάλληλες αλλαγές, αλλά η θετική εξέλιξη αυτών παραμένει πάντα προσωπική επιλογή. Όλοι κρύβουμε έναν παράδεισο μέσα μας! Καλό Πάσχα!
11 ερωτήσεις και απαντήσεις για τα αυξημένα κρούσματα στην Αττική, για το πόσο κινδυνεύουμε πραγματικά, τον ρόλο της κλιματικής αλλαγής και τα μέτρα προστασίας
17°
