Ο Ντέιβιντ Λιντς κάπνιζε πολύ και οι θαυμαστές του το γνώριζαν – τι συμβαίνει μετά τον θάνατό του
Ο Ντέιβιντ Λιντς ήταν μανιώδης καπνιστής. Με ένα American Spirit μονίμως «κλειδωμένο» ανάμεσα στα δόντια του, υπολόγιζε τη φωτιά και τον καπνό ως μαγικές υφές στις ταινίες του. Για τον Λιντς, τα τσιγάρα δεν ήταν απλώς νόστιμα, αλλά ιερά: του έδιναν την εντύπωση ότι εισέπνεε τον κόσμο και μετά τον ξαναέβγαζε με μυθική χάρη.
Γεννημένος το 1946 - 20 χρόνια πριν ο οι γιατροί στις ΗΠΑ δηλώσουν για πρώτη φορά ότι το κάπνισμα μπορεί να προκαλέσει καρκίνο – ο Λιντς μεγάλωσε σε μια εποχή που η αμερικανική αίγλη ενισχύθηκε από τα τσιγάρα και τον κινηματογράφο. Ηθοποιοί όπως η Τζόαν Κρόφορντ και η Μπέτι Ντέιβις χόρευαν ένα όμορφο και ανόητο βαλς με τον θάνατο, με τον καπνό στο χέρι, ενώ τα τσιγάρα θεωρούνταν το sine qua non της ζωής του καλλιτέχνη, ένα σταχτοδοχείο γεμάτο αποτσίγαρα απόδειξη της καλής δουλειάς μιας ημέρας. «Πάντα συνέδεα το κάπνισμα και την κατανάλωση καφέ με την καλλιτεχνική ζωή. Πηγαίνουν χέρι-χέρι», δήλωνε ο Λιντς στον Independent το 2013.
Για τη Lydia Kiesling, συγγραφέα (και καπνίστρια) με έδρα το Πόρτλαντ, η συνέντευξη του Λιντς για τον τερματισμό του καπνίσματος, ήταν όπως λέει «η πιο καταλυτική αναφορικά με τη συνήθεια». Αφού άρχισε να καπνίζει στα 15 της, η Κίλσινγκ από τότε ταλαντευόταν, χωρίς να μπορεί να κόψει μια συνήθεια που είχε ερωτευτεί (σχεδόν το 70% των καπνιστών δηλώνει ότι θέλει να το κόψει- το ποσοστό διακοπής είναι πολύ χαμηλότερο, στο 8,8% των καπνιστών το 2022). Τώρα, 40 ετών, και έχοντας συνειδητοποιήσει ότι η βλάβη που προκλήθηκε στους πνεύμονές της μπορεί να είναι μη αναστρέψιμη, η Kiesling δήλωσε ότι βρήκε τη συνέντευξη του Λιντςκαταλυτική:«Για μένα ήταν μια ιδιοφυΐα της ζωής, και αυτό περιελάμβανε και το κάπνισμα, και είχε μεγάλη σημασία για μένα να τον δω να σταματάει».
Έχουν περάσει σχεδόν 50 ημέρες από το τελευταίο τσιγάρο της Kiesling, ένας αριθμός ημερών που σκοπεύει να αυξήσει μετά το θάνατο του Λιντς σε ηλικία 78 ετών, πριν από 20 ημέρες. Όταν η ανάγκη για τσιγάρο είναι ιδιαίτερα έντονη, η Kiesling σκέφτεται πώς το κάπνισμα κατέστρεψε την υγεία του Λιντς, και την πεισματική αγάπη του για το κάπνισμα, ανεξάρτητα από αυτό. Ενώ ο Λιντς κρατούσε πάντα τέτοιου είδους αντιφάσεις στις ταινίες του με γενναιοδωρία και περιέργεια, προς το τέλος της ζωής του έκανε μια ξεκάθαρη δήλωση: «Μπορείς να κόψεις αυτά τα πράγματα που καταλήγουν να σε σκοτώσουν», είχε πει. Το κάπνισμα είναι, άλλωστε, η νούμερο ένα αιτία θανάτου που μπορεί να προληφθεί στις ΗΠΑ. Όλα αυτά βοηθούν την Kiesling να αποφύγει το τσιγάρο για τουλάχιστον ακόμα μία ημέρα.
Ενώ στατιστικά, το κάπνισμα βρίσκεται σε ιστορικά χαμηλό επίπεδο - λιγότερο από το 12% των Αμερικανών καπνίζουν σήμερα- ήταν περίπου 41% όταν γεννήθηκε ο Λιντς - το τσιγάρο επανήλθε στην πολιτιστική μας φαντασία μετά την πανδημία. Σύμφωνα με έρευνα της Smoke Free Media, οι απεικονίσεις του καπνίσματος στην οθόνη είναι πολύ στη μόδα (ξανά). Φωτογραφίες της Chloë Sevigny και της Kate Moss, κάνουν τακτικά το γύρο του κόσμου στις δημοφιλείς σελίδες του Instagram @ciginfluencers και @indiesleaze.
Enfant terrible ποπστάρ όπως η Charli xcx και η Addison Rae έχουν κάνει το τσιγάρο βασικό «αξεσουάρ» της επικοινωνίας τους. Τα μοντέλα περπατούν στην πασαρέλα με το τσιγάρο στο χέρι, υπερασπιζόμενα το είδος της μοιρολατρίας της πολυτέλειας και του ηδονισμού που τροφοδοτείται από την τέχνη και οδήγησε κάποιον σαν τον Λιντς στη βλαβερή συνήθεια του καπνίσματος εξαρχής. Το κάπνισμα έχει γίνει μια επίπληξη σε μια εποχή πουριτανισμού, και αμείλικτης αυτοβελτίωσης και αυτοεπιτήρησης. Αλλά ο θάνατος του Λιντς περιπλέκει αυτή την βολικά επαναστατική στάση.
«Δεν υπάρχουν τόσες διασημότητες που πεθαίνουν από ασθένειες που σχετίζονται με το κάπνισμα όσο κάποτε, οπότε ο θάνατος του Λίντς είχε σοβαρό αντίκτυπο σε μένα», δήλωσε ο Bardem. Αν και έχει «μειώσει πολύ» τον αριθμό των τσιγάρων που καπνίζει, εξακολουθεί να δυσκολεύεται να αντισταθεί σε ακόμα ένα τσιγάρο με τη μπίρα του.
Οι μεγάλες καπνίστριες της νιότης του Lynch - η Bette Davis, ο Clark Gable, η Betty Grable - πέθαναν όλοι τους από φρικτό θάνατο από παθήσεις που σχετίζονταν με το κάπνισμα και λίγο μετά έγιναν η αιτία να επαναπροσδιοριστεί ως η πιο άθλια κοινωνική ασθένεια. Το γεγονός ότι ο Λιντς πέθανε ακόμα ερωτευμένος με το βίτσιο του και αναγνωρίζοντας πόσο κακό ήταν, βοηθά αρκετούς καπνιστές να διακόψουν οριστικά τη συνήθεια.
«Όταν ξεκινάς, παρατηρείς μόνο τι σου δίνει το κάπνισμα (κοινωνική επαφή, συγκέντρωση, έναν λόγο για να κάνεις διάλειμμα από τη δουλειά). Το να δίνεις προσοχή στο τι σου αφαιρεί, πριν γίνει τόσο ασήμαντο όσο αυτό για το οποίο μιλάει ο Λιντς, με βοήθησε να το κόψω για τα καλά», έγραψε ένας θαυμαστής στο X.
Άλλοι βρήκαν τη δύναμη να παραδεχτούν πόσο σπαρακτική είναι η προσπάθειά τους να διακόψουν τη συνήθεια.. «Απλώς δεν είναι καλό για εμάς, και είναι εντάξει να είμαστε πραγματικά λυπημένοι γι' αυτό», δήλωσε η Kiesling. «Ίσως στη μετά θάνατον ζωή αυτό που αγαπάμε να είναι καλό για εμάς».
Tο εσωτερικό παιδί, το εν δυνάμει ενήλικο κομμάτι, η θεραπεία και το θάρρος που χρειάζεται για να εγκαταλείψουμε μια ταυτότητα που κάποτε μας προστάτευσε, αλλά πλέον δεν μας επιτρέπει να πετάξουμε.
Για πέντε μέρες, στο Poseidonion Grand Hotel, το πρώτο retreat της One Sanctum έφερε κοντά 130 ανθρώπους από κάθε γωνιά του κόσμου. Όχι ένα συνέδριο, αλλά ένα μικρό, προσωρινό διεθνές χωριό.
17°
