Αλκοολισμός: Η κεταμίνη και η ψυχολογική θεραπεία μπορούν να βοηθήσουν ασθενείς να τον ξεπεράσουν - Το νέο πόρισμα των ερευνητών
Η κεταμίνη και η ψυχολογική θεραπεία μπορούν να βοηθήσουν ασθενείς να ξεπεράσουν τον αλκοολισμό σύμφωνα με νέο πόρισμα ερευνητών.
Η χρήση των ψυχεδελικών ουσιών παράλληλα με τη θεραπεία είναι ένας αναπτυσσόμενος τομέας έρευνας, με την κεταμίνη, το MDMA και την ψιλοκυβίνη - το ενεργό συστατικό των μαγικών μανιταριών - μεταξύ των φαρμάκων που μελετώνται για την αντιμετώπιση προβλημάτων ψυχικής υγείας που κυμαίνονται από την κατάθλιψη έως το PTSD.
Τώρα οι ερευνητές πρόκειται να δρομολογήσουν μια δοκιμή φάσης 3 ύψους 2,4 εκατομμυρίων λιρών, τη μεγαλύτερη του είδους της, για να διερευνήσουν τη χρήση της κεταμίνης στη θεραπεία της σοβαρής διαταραχής χρήσης αλκοόλ.
Η καθηγήτρια Celia Morgan του Πανεπιστημίου του Exeter, η οποία ηγείται της νέας δοκιμής, δήλωσε ότι τα άτομα με προβλήματα αλκοόλ μπορεί να δυσκολεύονται να συμμετάσχουν σε ψυχολογικές παρεμβάσεις, αλλά ότι η κεταμίνη θα μπορούσε να βοηθήσει.
«Το μοντέλο μας χρησιμοποιεί πραγματικά την κεταμίνη ως καταλύτη για τη θεραπεία», δήλωσε η ίδια.
Η ομάδα που βρίσκεται πίσω από τη μελέτη, γνωστή ως Ketamine for Reduction of Alcohol Relapse (Kare), ολοκλήρωσε προηγουμένως μια δοκιμή απόδειξης της έννοιας που έδειξε ότι τα άτομα με σοβαρή διαταραχή χρήσης αλκοόλ στα οποία χορηγήθηκε κεταμίνη παράλληλα με την ψυχολογική θεραπεία είχαν περισσότερες πιθανότητες να παραμείνουν πλήρως εγκρατείς έξι μήνες αργότερα από εκείνους στους οποίους χορηγήθηκε εικονικό φάρμακο.
«Αυτή η δοκιμή φάσης 3 επιδιώκει να βρει οριστικές αποδείξεις αυτού του αποτελέσματος, έτσι ώστε ελπίζουμε ότι θα μπορέσουμε να επεκτείνουμε τελικά αυτή τη θεραπεία στους ασθενείς και στο NHS», δήλωσε η Morgan.
Ενώ και άλλοι επιστήμονες έχουν εξετάσει την αντιμετώπιση των προβλημάτων του αλκοόλ με θεραπεία με βάση την κεταμίνη, η Μόργκαν σημείωσε ότι ορισμένες από αυτές τις μελέτες είχαν επικεντρωθεί σε κοινωνικούς πότες.
Αντίθετα, η νέα δοκιμή θα πραγματοποιηθεί σε επτά κέντρα του NHS σε όλο το Ηνωμένο Βασίλειο και αναμένεται να συμμετάσχουν 280 συμμετέχοντες με σοβαρή διαταραχή χρήσης αλκοόλ - η ομάδα, σημείωσε η Morgan, που είναι η πιο δύσκολη στη θεραπεία και η πιο πιθανή για υποτροπή.
Με προηγούμενες εργασίες που δείχνουν ότι η κεταμίνη ενισχύει την επίδραση της ψυχολογικής θεραπείας, οι συμμετέχοντες θα χωριστούν σε δύο ομάδες.
Στους μισούς συμμετέχοντες θα χορηγηθούν τρεις ξεχωριστές εγχύσεις μιας πολύ χαμηλής δόσης κεταμίνης, 0,01mg/kg, σε διάστημα ενός έως δύο μηνών, με εκπαιδευτικές συνεδρίες σχετικά με τη χαλάρωση και τις βλαβερές συνέπειες του αλκοόλ πριν και μετά από κάθε δόση, με μια έβδομη εκπαιδευτική συνεδρία στο τέλος της περιόδου παρέμβασης.
Η Morgan δήλωσε ότι η πολύ χαμηλή δόση δεν αναμένεται να έχει θεραπευτικά αποτελέσματα, αλλά θα βοηθήσει στο να μην γνωρίζουν οι συμμετέχοντες σε ποια από τις δύο ομάδες μελέτης ανήκουν, βοηθώντας την ομάδα να ελέγξει τις επιδράσεις του εικονικού φαρμάκου.
Στην άλλη ομάδα συμμετεχόντων θα χορηγηθούν τρεις εγχύσεις μιας πολύ μεγαλύτερης δόσης κεταμίνης, 0,8mg/kg, μαζί με επτά συνεδρίες ψυχολογικής θεραπείας. Αυτό το επίπεδο κεταμίνης, δήλωσε η Morgan, ήταν εφάμιλλο μιας μεγάλης δόσης ψυχαγωγίας.
«Στη δική μας μελέτη, οι άνθρωποι βίωναν μερικά αρκετά ασυνήθιστα πράγματα, όπως εξωσωματικές εμπειρίες, αισθάνονταν ότι είχαν αυτές τις ιδέες και τις επιφάνειες στη ζωή τους», είπε.
Και οι δύο ομάδες συμμετεχόντων θα παρακολουθούνται σε τρεις και έξι μήνες, με μέτρηση της πρόσληψης αλκοόλ μέσω ενός συνδυασμού αυτοαναφορών, αλκοολόμετρων που τοποθετούνται σε smartphone και φορητές συσκευές
«Ψάχνουμε για σημαντικές διαφορές στην αποχή στους έξι μήνες», δήλωσε η Morgan.
Η Μόργκαν τόνισε ότι το φάρμακο από μόνο του δεν θεωρείται ότι μπορεί να βοηθήσει τα άτομα με προβλήματα αλκοόλ, προσθέτοντας ότι η δοκιμή θα διεξαχθεί σε ασφαλείς, προσεκτικά ελεγχόμενες συνθήκες παράλληλα με τη θεραπεία.
Ένα επεισόδιο για τους φόβους που μας προστατεύουν, για εκείνους (τις φοβίες) που μας φυλακίζουν και για τη στιγμή που αρχίζουμε να αναρωτιόμαστε όχι «πώς θα σταματήσω να φοβάμαι», αλλά «τι είναι αυτό που φοβάται μέσα μου;».
Πώς οι επιπτώσεις της ακραίας ζέστης δεν περιορίζονται στην ατομική δυσφορία, αλλά επεκτείνονται στην εργασία, τη μάθηση και στην ευρύτερη λειτουργία της κοινωνίας.
17°
