Το ερωτηματολόγιο του δρομέα: Γιώργος Πάνος

Πέντε λέξεις που θα έβαζες δίπλα στη λέξη τρέξιμο;

Συναίσθημα, προσπάθεια, στόχος, πείσμα, ελευθερία.

Ποια είναι η αγαπημένη σου διαδρομή;

Τμήματα της Παλαιάς Εθνικής Οδού και στην πόλη − απολαμβάνω τα νυχτερινά τρεξίματα στους άδειους δρόμους της Αθήνας.

Ποιο φυσικό χάρισμα θα ήθελες να είχες;

Μεγάλο διασκελισμό.

Ποια είναι η μεγαλύτερή σου επιτυχία τρέχοντας;

O τερματισμός μου στο Σπάρταθλον. Μέχρι τώρα το έχω καταφέρει 6 φορές. Αλλά και μόνο μία να ήταν αυτή απ' όλες μου τις προσπάθειες, πάλι περήφανος θα ήμουν.

Με ποιον θα ήθελες να τρέχεις παρέα;

Όταν μεγαλώσουν οι κόρες μου, κάποιες φορές να τρέξουμε παρέα. Έχω ονειρευτεί πως τερματίζουμε σε έναν μαραθώνιο μαζί.

Ποιο τραγούδι ακούς στα τρεξίματά σου;

Σπάνια ακούω μουσική όταν τρέχω. Όταν όμως φοράω ακουστικά, συνήθως ακούω συζητήσεις στο ραδιόφωνο. Με κάνει να ξεχνιέμαι.  

Τι σκέφτεσαι όταν τρέχεις;

Tα πάντα, ό,τι μπορείς να φανταστείς.

Ταχύτητα ή αντοχή;

Μάλλον αντοχή. Αλλά η ταχύτητα σε κάποιες προπονήσεις είναι προϋπόθεση για την αντοχή στους αγώνες που τρέχω.

Ποιος αθλητής θα ήθελες να ήσουν;

Νιώθω τυχερός γιατί έχω γνωρίσω από κοντά κάποιους αθλητές που είχα πρότυπο και με μερικούς είμαστε φίλοι. Όμως είμαι ευχαριστημένος πια με αυτό που εγώ είμαι σήμερα, με αυτό που κάνω τώρα.

Ποιο φόβο σου νικάς τρέχοντας;

Ίσως τα κακά γεράματα.

Πού σε έχει βοηθήσει το τρέξιμο;

Στον αυτοπροσδιορισμό και την αυτεπίγνωση, στην αυτοπεποίθηση, την εξάσκηση της υπομονής, την προσωπική ισορροπία, στις σχέσεις μου με τρίτους. 

Τι τρως πριν και μετά από έναν αγώνα;

Πριν τον αγώνα τρώω ένα γεύμα πλούσιο σε υδατάνθρακες. Μετά, κάποιο γεύμα αποκατάστασης με έμφαση στις πρωτεΐνες. Πάντα σπιτικό φαγητό.

Πρωινό ή απογευματινό τρέξιμο;

Συνήθως απογευματινό.

Έχεις αξεσουάρ, φυλακτό, κόσμημα, ρούχο που θέλεις να έχεις πάντα μαζί σου;

Στους πολύωρους αγώνες έχω μαζί μου κάποιο προσωπικό αντικείμενο από τις 2 κόρες μου. Ένα λαστιχάκι για τα μαλλιά, μια πιπίλα... Σκέφτομαι πως είναι δίπλα μου εκεί που τρέχω και πως δεν θέλω να με δουν να εγκαταλείπω.

Το προσωπικό σου (αθλητικό/δρομικό) απόφθεγμα;

Στο τέλος ούτε τα χιλιόμετρα μένουν, ούτε τα ρεκόρ, ούτε τα χρονόμετρα. Είναι αναμενόμενο κάποιος να τα σπάσει αυτά. Μένουν όμως οι αναμνήσεις από δυνατές στιγμές μέσα σε αγώνες και προπονήσεις, μια κουβέντα που αντάλλαξες, ένα άγγιγμα, άντε και μια-δυο δυνατές φιλίες. Αυτά κυνηγήστε.

---

Ξημέρωμα στην Σπάρτη, τα χέρια ακουμπούν στα πόδια του βασιλιά Λεωνίδα, δάκρυα συγκίνησης. Η ακρίβεια της πληροφορίας του Ηρόδοτου επιβεβαιώνεται: Ένας άνθρωπος μπόρεσε και μπορεί να διανύσει 246 χιλιόμετρα, ο άθλος της Σπάρτης, «Σπάρταθλον». Ξεκινώντας ένα πρωινό, τέλος Σεπτεμβρίου, από την Ακρόπολη η νύχτα σε βρίσκει με ένα φακό στο κεφάλι να περνάς το αρχαίο πέρασμα από το Αρτεμίσιο. Ιερές πόλεις στο δρόμο σου, μοναδική ανταμοιβή στον τερματισμό ένα κλαδί αγριελιάς και νερό από τον ποταμό Ευρώτα. «Πάντα, πάντα περνάς τη φωτιά για να φτάσεις τη λάμψη». Ο. Ελύτης