Είκοσι ένα χιλιόμετρα στο κέντρο της Αθήνας, την Κυριακή 19 Μαρτίου, σε διαδρομές γνώριμες από την καθημερινότητα αλλά συχνά έξω από τις προπονήσεις και τους συνήθεις δρομικούς προορισμούς. Διαδρομή 5 χιλιομέτρων, όπως και 3, για τους δρομείς κάθε δυνατότητας, ακόμη και για απλούς πολίτες που θα ήθελαν να την περπατήσουν μόνοι τους ή με τα παιδιά τους. Αγώνας παιδιών –φέτος για πρώτη φορά–, μαζί με τον αγώνα για ΑΜΕΑ και αθλητές Special Olympics Ελλάς, με μεγάλες συγκινήσεις για συμμετέχοντες και θεατές.
Πάνω από όλα αυτά, η σύνθεσή τους: μια μεγάλη γιορτή της πόλης. Της Αθήνας που κάνει ξανά αυτό τον αγώνα αφετηρία για να γιορτάσει την άνοιξη, λίγες μέρες πριν γυρίσουμε τα ρολόγια μια ώρα μπροστά, κάνοντας έφοδο προς το ελληνικό καλοκαίρι.
Η διαδρομή, μοναδική, διέρχεται από ιστορικά σημεία και αξιοθέατα, δίνοντάς μας την ευκαιρία να γνωρίσουμε την Αθήνα ενώ χαιρόμαστε το αγαπημένο μας άθλημα. Να δούμε την πόλη με το καθαρό μάτι του δρομέα που απολαμβάνει τον ανοιχτό ορίζοντα στην πόλη, αλλά βρίσκει χρόνο να σταματήσει σε όσα ξεφεύγουν στην καθημερινή βιασύνη.
Καμβάς των αγώνων είναι οι συντεταγμένες της σύγχρονης πόλης. Ο αστικός ιστός, με μνημεία αλλά και κτίρια ζωντανά, λειτουργικά. Οι τόποι της καθημερινότητας, φωτισμένοι αλλιώς από την παρουσία τόσων αθλούμενων.
Αποτύπωμα της διαδρομής είναι οι άνθρωποι. Οι δρομείς, έμπειροι και άπειροι, μικροί και μεγάλοι, Έλληνες και ξένοι. Οι θεατές που βγαίνουν στο δρόμο για να γιορτάσουν. Οι εθελοντές, που βρίσκονται παντού. Και βέβαια όσοι συμμετέχουν στη διοργάνωση, φροντίζοντας κάθε της λεπτομέρεια.
Όλα αυτά συνθέτουν τη γιορτή της πόλης. Μια ανοιξιάτικη συνάντηση που ξεκίνησε κάπως διστακτικά το 2012, με 3.500 δρομείς στην αφετηρία, και κάθε χρόνο μεγαλώνει, ξεπερνώντας φέτος τους 21.000. Ένα αθλητικό γεγονός διεθνούς εμβέλειας, που ανταποκρίνεται στην ανάγκη του δρομικού κινήματος και λειτουργεί ως αναγκαίος ενδιάμεσος αγωνιστικός σταθμός ως τον Αυθεντικό Μαραθώνιο του Νοεμβρίου. Μια υπέροχη διαδρομή, άψογα οριοθετημένη και χρονομετρημένη σύμφωνα με τις διεθνείς αγωνιστικές προδιαγραφές. Ένας αγώνας ξεχωριστός, που μας θυμίζει πως την άνοιξη αξίζει να τη γιορτάζουμε τρέχοντας σ’ αυτή την πανάρχαια και πάντα συναρπαστική πόλη, σ’ αυτή την υπέροχη διαδρομή, βγάζοντας τον καλύτερο εαυτό μας στο λαμπρό αθηναϊκό φως.
Δεν έχει την αίγλη του μαραθωνίου ούτε την «ευκολία» των 10 χλμ., όμως ο ημιμαραθώνιος κερδίζει όλο και περισσότερους φίλους διεθνώς. Κάθε χρόνο, εκατοντάδες χιλιάδες δρομείς σε όλο τον κόσμο στέκονται στην αφετηρία, μετρώντας τις δυνάμεις τους σ’ αυτή την ιδανική απόσταση – χορταστική αλλά σχετικά ήπια για το ανθρώπινο σώμα, χωρίς ωστόσο να αφήνει ανικανοποίητη τη διάθεση για μια υπέρβαση, ένα μικρό άθλο.
Η διοργάνωση των πρώτων ημιμαραθωνίων δρόμων και η καταγραφή των πρώτων επιδόσεων ξεκίνησε στις ΗΠΑ, τη δεκαετία του 1960. Γρήγορα η νέα «μόδα» πέρασε στη Μεγάλη Βρετανία κι από εκεί στον υπόλοιπο κόσμο, αποκτώντας φανατικούς φίλους και δίνοντας αφορμή για συναρπαστικά ρεκόρ. Στην Ελλάδα, ο πρώτος παρόμοιος αγώνας (αγώνας 20 χλμ.) διοργανώθηκε το 1978, ενώ το 2012 ο ΣΕΓΑΣ, ανταποκρινόμενος στην επιθυμία των Ελλήνων δρομέων για ένα μεγάλο αγώνα στο χρονικό αντίποδα του Αυθεντικού Μαραθωνίου, θεσμοθέτησε με επιτυχία τον Ημι-Μαραθώνιο της Αθήνας, που εμπλουτίστηκε με άλλους, μικρότερους αγώνες, αποτελώντας πλέον ένα σημαντικό αθλητικό γεγονός.
Το παγκόσμιο ρεκόρ Ημιμαραθωνίου Ανδρών κατέχει ο ZersenayTadese από την Ερυθραία, με χρόνο 58:23 (21 Μαρτίου 2010, Ημιμαραθώνιος Λισαβώνας). Το παγκόσμιο ρεκόρ Ημιμαραθωνίου Γυναικών έσπασε πρόσφατα η PeresJepchirchir από την Κένυα, με χρόνο 1.05.06 (10 Φεβρουαρίου 2017) στο RasAl-Khaimah των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων.
Ένα επεισόδιο για τους φόβους που μας προστατεύουν, για εκείνους (τις φοβίες) που μας φυλακίζουν και για τη στιγμή που αρχίζουμε να αναρωτιόμαστε όχι «πώς θα σταματήσω να φοβάμαι», αλλά «τι είναι αυτό που φοβάται μέσα μου;».
Πώς οι επιπτώσεις της ακραίας ζέστης δεν περιορίζονται στην ατομική δυσφορία, αλλά επεκτείνονται στην εργασία, τη μάθηση και στην ευρύτερη λειτουργία της κοινωνίας.
17°
