Η Ελένη Ψυχούλη φροντίζει να γίνει γλυκιά η πιο... ερωτευμένη γιορτή

O νόμος του Μέρφι επιμένει –και με το δίκιο του– πως αυτή τη μέρα όποιος προσπαθήσει πολύ για να εντυπωσιάσει, την αποτυχία την έχει στο τσεπάκι ή μάλλον στο κ ρεβάτι του. Το γλυκό της ερωτευμένης γιορτής θέλει χαλαρή διάθεση, προτιμά να το φας με το χέρι, να το ετοιμάσεις στη στιγμή, να μοιραστείς την ίδια μπουκιά ανορθόδοξα, καθισμένος σταυροπόδι στο πάτωμα, κι όχι στις γνωστές σκηνοθεσίες με τα κεριά και τα αρωματικά λιβάνια που αποπνέουν την ψύχρα του ανακτόρου των Βερσαλλιών, μεταδίδοντας τα χαμηλά βαρομετρικά και στη διάθεση των πρωταγωνιστών.

Για να μην παγώσει στα χείλη ο έρωτας, μοιραστείτε ένα σοκολατένιο τοστ: τρίβουμε στον τρίφτη ή στο μπλέντερ την αγαπημένη μας σοκολάτα, γάλακτος ή πικρή σαν κινίνο δεν έχει σημασία. Γεμίζουμε γενναιόδωρα δύο φέτες του τοστ και ψήνουμε στην τοστιέρα μέχρι να λιώσει η λάβα και να κυλήσει στο πιγούνι, όπου θα τη μεταχειριστούμε και αναλόγως.

Αν προτιμάμε τη λευκή χαρά, θα πάρουμε ένα ωραίο γιαούρτι με ανθόγαλο και θα το βάλουμε στην κατάψυξη για μια ώρα. Δεν πιάνει κρυσταλλάκια και λιώνει στο στόμα σαν σταγόνα δροσιάς. Λίγο γλυκό κουταλιού τριαντάφυλλο από πάνω θα δώσει το άρωμα και την αντίθεση ζεστού και κρύου που χρειάζεται κάθε πάθος.

Κι επειδή τα φρούτα πάντα έκρυβαν στην ψυχή τους ένα σεξουαλικό υπαινιγμό, μπορούμε να φτιάξουμε σουβλάκια με ό,τι καλύτερο βρούμε στο μανάβη που θα τα βουτήξουμε παρέα σε λιωμένη λευκή ή μαύρη σοκολάτα: λιώνουμε τη σοκολάτα σε μπεν μαρί προσθέτοντας ένα σφηνάκι αλκοόλ –ταιριάζει το ρούμι, το κονιάκ ή το λικέρ πορτοκάλι– και μισό ποτήρι του κρασιού κρέμα γάλακτος για κάθε πλάκα σοκολάτας.