Ουζερί της Άννας: Στου Ζωγράφου για μενού μικρό, θαλασσινό και λαχταριστό

Ένθερμα μου το συνέστησε φίλος μερακλής και καλοφαγάς αλλά κάπως διέρρευσε από το τρύπιο μου μυαλό και το λησμόνησα. Μέχρι που τυχαία έπεσε στο δρόμο μου, τη μέρα που επισκέφτηκα τον διπλανό παντοπώλη Κρητικό, τον οποίο ένθερμα, επίσης, σας συνιστώ για τα αγνά τυριά του και τις μικρές, νοστιμότατες μαζώξεις με ρακές που λαμβάνουν χώρα στο τραπεζάκι του πεζοδρομίου του. Το ουζερί της Άννας δεν είναι από τα μαγαζιά που απασχολούν τα έντυπα. Είναι από κείνα που απασχολούν σφόδρα τους περίοικους, εκείνα που λες και ανήκουν μόνο στη γειτονιά τους. Πάνω στην πιάτσα της Αμμοχώστου, όπου συνωστίζονται όλα τα μιας εξόδου τα καλά, το ουζερί θυμίζει παλιό καφενέ, με μια υπερυψωμένη σκεπαστή βεράντα που φιλοξενεί τα τραπεζάκια του, με ολούθε θέα στο δρόμο. Και όντως, πριν το πάρει η Άννα, ήταν καφενές.

Το ουζερί της Άννας στου Ζωγράφου

Στο εσωτερικό του ουζερί με το παλιό ψυγείο και τα αστραφτερά μωσαϊκά, θα σε εντυπωσιάσει αρχικά η πάστρα του, η τριζάτη νοικοκυροσύνη, με τις παλιές ψάθινες καρέκλες βαμμένες σε ένα αισιόδοξο βεραμάν. Στον έξω πλανήτη, οι ψάθινες καρέκλες αντιγράφουν το μπλε της Κυκλάδας και του Αιγαίου, ατμόσφαιρα απλή, λαϊκή και καθημερινή, τοπίο παλιάς Ελλάδας. Μενού μικρό, θαλασσινό και λαχταριστό, με ένα τσιπουράκι και μια μέτρια παρέα καταφέρνεις όλο να το φέρεις στο τραπέζι σου.

Παγωμένη μέρα του χειμώνα και η ψαρόσουπα ακούστηκε σαν βάλσαμο. Δεμένη, πλούσια σε ξεκοκαλισμένο, φρέσκο ψάρι, με τα ολόκληρα κρεμμυδάκια και τα καρότα της, μια ψαρόσουπα-επιτομή, αυτό που ονειρεύεσαι όταν την παραγγέλνεις χωρίς ακόμη να ξέρεις τί θα σου προκύψει. Βραδιά καθημερινή και ήσυχη, άλλο προσωπικό δεν συναντήσαμε εκτός από τον Αλέξανδρο, τον γιό της Άννας. Μέχρι να φύγουμε είχαμε γίνει φίλοι. Οικογενειακές και προσωπικές ιστορίες ανάμεσα σε δυο παραγγελίες. Ο Αλέξανδρος, που μόλις καβατζάρισε τα 20, δεν είναι ο συνηθισμένος 20άρης της εποχής του.

Η μαμά Άννα, με καταγωγή από τη Λιθουανία ήρθε στην Αθήνα το 2000, δούλεψε σε μυτιληνιό ψαρομάγαζο και από κει κληρονόμησε τη γνώση και την τέχνη της ψαροκουζίνας, που μαγειρεύει σαν βέρα αιγαιοπελαγίτισσα, με μπόνους το παραπανίσιο μεράκι. Πλάι της ο μοναχογιός, ο οποίος φαίνεται πως μοιράζεται με τη μητέρα το ίδιο πάθος για τη θάλασσα, την οποία παίζει στα δάχτυλα, ξέρει όλα της τα μυστικά, πότε γεμίζει ο αχινός, πού βγαίνει η θεϊκότερη καραβίδα και ποια εποχή νοστιμίζει η ζαργάνα. Τον ελεύθερο χρόνο του δεν αφήνει μαγαζί για μαγαζί του ανταγωνισμού, όλα τα ξέρει απ΄έξω και όλα τα έχει δοκιμάσει, και τα ταπεινά, και τα κοσμικά, και τα αστεράτα. Μέσα από την εμπειρία του τοποθετείται, βελτιώνεται, αντιλαμβάνεται ποιος είναι και αυτό είναι νομίζω το μυστικό του σοφού μαγαζάτορα που ήρθε για να μείνει και όχι για να σκάσει σαν φούσκα. Σκέψου ότι ο μεγαλύτερος ψαρομεγαλέμπορος της Αθήνας τον παίρνει στις 4 τα χαράματα να του ανακοινώσει μια απρόσμενα καλή ψαριά, κάτι που δεν κάνει με πολύ πιο κραταιούς επιχειρηματίες. Η διαφορά είναι πως ο Αλέξανδρος είναι εκεί, διαθέσιμος, να σηκώσει το τηλέφωνο και να πράξει αναλόγως. Ψαχτίρι χωρίς έλεος, ανιχνευτής του φρεσκότερου, περήφανος ψαροκυνηγός.

Τι θα βρεις στο ουζερί της Άννας;

Αυτά λοιπόν λέγαμε όσο τα τσίπουρα βρήκαν την ιδανική τους παρέα σε έναν σπιτικό μαρινάτο γαύρο, που από μόνος του αξίζει να έρθεις ως εδώ. Φρεσκάδα του ψαριού, τροφαντή, γεμάτη σάρκα και από πάνω μια διαφορετική μαρινάδα, με μπόλικη πάπρικα, μαϊντανό και ψιλοκομμένη πιπεριά. Καμιά φορά έχει μεγάλο ενδιαφέρον να μαγειρεύει κάποιος ξένος τις πατροπαράδοτες συνταγές σου. Αν πετύχει το πείραμα, έχεις όλη την οικεία γεύση αλλά και επιπλέον, κάτι ευχάριστα πρωτόγνωρο, που δεν είχες φανταστεί. Σταμναγκάθι αχνιστό, βρασμένο όσο χρειάζεται και μια από τις πιο ωραίες ταραμοσαλάτες, εκείνες που ακόμη φτιάχνονται στο χέρι και δεν τις λένε μους ούτε βελουτέ.

Άψογα ψημένο ολόφρεσκο θράψαλο, ραντισμένο με ωραίο ελαιόλαδο και φρέσκο μαϊντανό, ελαφροτηγανισμένο, τραγανό γαυράκι. Για να φτάσω στα δυο ανυπέρβλητα: τις τηγανητές πατάτες που κόβονται στο χέρι και τηγανίζονται τραγανές και αλάδωτες και στη μαγική κρασάτη σουπιά, που νομίζω ότι την επαναλάβαμε μέχρι να τελειώσει όλη η κατσαρόλα. Δεμένη κόκκινη σάλτσα ιδανική για βούτες, μελωμένη σουπιά, όλα σε αρμονία, η γλύκα και το ιώδιο.

Στο μενού θα βρεις προσφυγάκια, κουτσομούρα, μπακαλιαράκια και ψιλό ψαράκι σε ανθρώπινες τιμές και το Σαββατοκύριακο έρχεται και πιο καλό ψάρι. Το οποίο θα απολαύσεις αν έχεις τύχη διότι γίνεται το απολύτως αδιαχώρητο. Η Άννα έχει χτίσει φήμη ανάμεσα στους γνώστες και τους μερακλήδες της θάλασσας, που έρχονται στου Ζωγράφου για τα μάτια της από τα πέρατα της Αθήνας. Καθώς λοιπόν η φήμη της Αννούλας κερδίζει οπαδούς, οι καρέκλες του μαγαζιού πια δεν αρκούν. Μόλις πήραν και ανακαινίζουν το διπλανό μαγαζί, οπότε ίσως μέχρι να πάτε να έχουν μετακομίσει εκεί.

Αμμοχώστου 5, Ζωγράφου