Το εστιατόριο Rada του Cove Paros που άνοιξε υπό την επιμέλεια του βραβευμένου σεφ Γκίκα Ξενάκη, είναι μια ευχάριστη προσθήκη στη γαστρονομική σκηνή της Πάρου.
Ευτυχώς που πήγαμε νωρίς στο Rada, το εστιατόριο που βρίσκεται μέσα στο ασύλληπτης φινέτσας Cove Paros, που επιμελήθηκε το αρχιτεκτονικό γραφείο eDje δίπλα στη Νάουσα. Η κράτηση ήταν για τις οκτώ κι έτσι είχαμε την ευκαιρία να δούμε τον ήλιο να χάνεται πίσω από τις πλαγιές της Νάουσας και να χαρίζει τα αυγουστιάτικα χρώματά του στο τοπίο. Το Cove που άνοιξε εφέτος μοιάζει σαν είναι εκεί από πάντα: πλήρως εναρμονισμένο με τον κόλπο των Αγίων Αναργύρων, με τις καλαμιές αλλά και τα μυριστικά να οριοθετούν τις σουίτες και τους κοινόχρηστους χώρους, με τους ασβεστόλιθους και τους ασπρισμένους τοίχους να κυριαρχούν.
Ταυτόχρονα όμως μοιάζει να είναι από ένα νέο αισθητικό σύμπαν: απλόχωρο στα 20 στρέμματα που εκτείνεται, με μια ενέργεια που σε ηρεμεί περπατώντας και μόνο ανάμεσα στις 45 σουίτες (μάλιστα οι Cove Signature Suites, διαθέτουν και τη δική τους πισίνα). Η αισθησιακή λεπτή γραμμή ανάμεσα στην ιδιωτικότητα και την κοινωνικότητα, σε κάνει να αγαπήσεις το resort από την πρώτη στιγμή.
Στις ροτόντες και τα μεγάλα μοναστηριακά τραπέζια του Rada, του εστιατορίου που βρίσκεται μπροστά στη θάλασσα είχαν ήδη πάρει τη θέση τους οι μεγάλες παρέες Ιταλών και Γάλλων που δημιουργούσαν τη δική τους Βαβέλ, με γέλια και τσουγκρίσματα. Ήταν εκεί για να δοκιμάσουν την ελληνική κουζίνα του βραβευμένου με Χρυσούς Σκούφους σεφ Γκίκα Ξενάκη. Όπως κι εκείνους, έτσι κι εμάς μάς υποδέχτηκε ο head σομελιέ κι ευγενής οικοδεσπότης, Στάθης Τσόκος και με τη Μαλαγουζιά του Γεροβασιλείου ξεκινήσαμε για να απολαύσουμε, πραγματικά, το μενού degustation. Η ελληνική θάλασσα με τα φρέσκα και τα ωραία της, συναντά τους μερακλήδες κτηνοτρόφους και αγρότες που φέρνουν στην κουζίνα του υλικά μπορούν να ταξιδέψουν τον επισκέπτη στην ομορφιά της Ελλάδας στη fine dining εκδοχή της. Ένα amuse-bouche με ταπιόκας, ελληνικό ταραμά και κονφί πατζάρι ακολούθησε ένα βοδινό ταρτάρ χονκιάρ με μους μελιτζάνας και μια αψάδα φανταστική. Μετά το ταρτάρ κολοκυθιού με πέστο από φιστίκι Αιγίνης και παριανή γραβιέρα μάς σέρβιραν σασίμι αιγαιοπελαγίτικης τσιπούρας που μαριναρίστηκε σε yuzo, δηλαδή yuzu και ούζο. Ο αιθέριος ταραμάς συμπλήρωνε αρμονικά κάθε μπουκιά.
Ο σεφ Γκίκας Ξενάκης
Η μεγάλη ελιά, δίπλα στην οποία καθόμαστε, χορεύει στον ρυθμό του μελτεμιού: είναι Αύγουστος. Ενώ στην Παροικιά και τη Ναόυσα τα στενά αναστενάζουν, στη σχεδόν ιδιωτική παραλία του Cove Paros απολαμβάνουμε το γαστρονομικό ταξίδι με ασφάλεια. Μάς περιμένει ένα σιγομαγειρεμένο χταπόδι με αλιάδα δουλεμένη με ψαρόζουμο και με παρθένο ελαιόλαδο να δέσει και να γίνει μια απαλή κρέμα κι ένας μπακαλιάρος, φρέσκος, του Αιγαίου όπως μας είπαν, με ένα ζουμάκι από πατάτα και ψαρόζουμο και βλήτα. Η λευκή του σάρκα είχε γίνει μπαλοτίνα κι είχε σωταριστεί -έτσι κάθε μπουκιά είχε την τρυφεράδα του φιλέτου και μια ωραία κρούστα. Με μια ανάσα κι ένα μεστό Syrah του Καρυπίδη, περνάμε στα δυο τελευταία πιάτα πριν το γλυκό: η τέλεια ψημένη πικάνια από αυστραλέζικο μπλακ άνγκους ελευθέρας βοσκής με τα κοκάρια του και τα al dente λαχανικά και το αρνί. Ας μιλήσουμε γι' αυτό το χεράκι αρνιού που σιγομαγειρεύτηκε για 16 ώρες για να γίνει λουκούμι, τρυφερό και νόστιμο. Η ρεβυθάδα που το συνοδεύει είναι μια ωραία υπενθύμιση του γειτονικού που δεν το βλέπουμε αλλά αισθανόμαστε. Τέτοιες εκπλήξεις έχουν τα πιάτα: δυο φιστίκια σοταρισμένα για μια τραγανή υψή, δυο φυλλαράκια βασιλικού, ένα ζουμάκι από ελιές, δυο βελόνες δεντρολίβανο στο γλυκό: παγωτό γιαούρτι ή σορμπέ πάσιον φρουτ με κομμάτια από τα φρούτα να σκάνε στο δόντι.
Λίγο μετά, ο executive chef του ξενοδοχείου, Δανιήλ Παπατριανταφύλλου μάς μιλά για τους ντόπιους παραγωγούς που προμηθεύουν το εστιατόριο με αυτά που χρειάζονται, ακόμη και τις πράσινες ντομάτες που τις κόβουν λίγο νωρίτερα. Το εσπρεσάκι Wisecup είναι η υπενθύμιση ότι ήρθε η ώρα να επιστρέψουμε στην Αντίπαρο. Το ταξίδι αυτό στην Πάρο και στην Ελλάδα ήταν μεγάλο. Μπορείτε να επιλέξετε το α λα καρτ μενού ή το degustation. Αν είστε στην Πάρο ή σε κοντινό νησί, βάλτε τη Rada του Cove Paros και του Γκίκα Ξενάκη στο καλεντάρι - και ζακέτα να πάρετε! Φεύγοντας, περπατώντας ανάμεσα στην πριβέ ραστώνη και το δροσερό αεράκι του Αιγαίου, δεν καταφέραμε να συναντήσουμε την Γιούλη Παπαϊωάννου, την ιδιοκτήτρια του Cove Paros όμως μου έστειλε τη σκέψη της μέσω e mail: «Η αρχιτεκτονική αισθητική και οι αξίες που χαρακτηρίζουν ολόκληρη την ομάδα του Cove Paros έρχονται σε απόλυτη αρμονία με τη ζεστή ατμόσφαιρα, την φιλόξενη διάθεση και την αγάπη για το νησί της Πάρου και τις παραδόσεις του. Στόχος μας είναι να συστήσει την αυθεντική τοπική κοινότητα σε high profile επισκέπτες από όλο τον κόσμο και να δημιουργήσουμε μια αξεπέραστη εμπειρία σε ένα από τα ωραιότερα ελληνικά νησιά, που σηματοδοτεί το νέο ξεκίνημα για τον ελληνικό τουρισμό, έπειτα από την απαιτητική προηγούμενη σεζόν».
Σε έναν χώρο με ανεπιτήδευτη ατμόσφαιρα και ξεκάθαρη αγάπη για το καλό κρασί και το φαγητό, η κουζίνα παίζει με τις εποχές, τις ελληνικές γεύσεις και τις διεθνείς αναφορές
15°
