Car lovers ή Raw exhibionists;
Γνωρίζεις ότι δεν θα κάνεις το καλύτερο σεξ της ζωής σου στο αμάξι, υπάρχει όμως μια διαστροφή στην επιθυμία να προσπαθήσεις
Της Λυδίας Αλικάκου
Oι σκηνές σεξ σε ταινίες έχουν υπάρξει ως επί των πλείστων συγκεκαλυμμένες και συντηρητικές. Αυτές που έλαβαν μέρος σε αυτοκίνητο είναι ακόμα λιγότερες. Με εξαίρεση τον «Τιτανικό» και τη σκηνή όπου η Ρόουζ ακουμπάει το χέρι της στο υγρό παράθυρο αφήνοντάς το να γλιστρήσει, δεν μπορούσα να σκεφτώ καμία άλλη που να είδα πρόσφατα. Έσπευσα, λοιπόν, να ψάξω λίστες. Αρχικά εξεπλάγην όταν είδα ότι οι περισσότερες αναφερόμενες ήταν από ταινίες της δεκαετίας του ’80 και του ’90, πολλές από αυτές «κακές», κατά τα λεγόμενα των αρθρογράφων, που φάνηκε να σώθηκαν έστω και λίγο από την ερωτική σκηνή τους.
Ας τα πάρουμε, όμως, από την αρχή. Τι σκοπό εξυπηρετεί μια ερωτική σκηνή σε μια ταινία και δη στο αυτοκίνητο; Καταρχάς εξαρτάται από το ύφος της ταινίας, το είδος της, τον ρυθμό και την «ευφυΐα» της. Οι δύο πιο σεξουαλικά πιπεράτες ταινίες που μου έρχονται στο μυαλό είναι και οι δύο ισπανικές: «Y tu mama también» και «Sexy Lucia». Στην πρώτη υπάρχει και μια ερωτική σκηνή στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου, η οποία είναι περισσότερο ρεαλιστική παρά διεγερτική. Άγαρμπες κινήσεις στην προσπάθεια αφαίρεσης ρούχων, άβολες στάσεις λόγω περιορισμένου χώρου, βιασύνη λόγω φόβου έκθεσης. Αυτό δεν είναι το σεξ στο αυτοκίνητο; Είτε μια ύστατη λύση ανάγκης, είτε βιασύνης υποκινούμενη από λύσσα και ανυπομονησία. Γνωρίζεις ότι δεν θα κάνεις το καλύτερο σεξ της ζωής σου στο αμάξι, υπάρχει όμως μια διαστροφή στην επιθυμία να προσπαθήσεις.
Υπάρχουν πολλές παράμετροι που πρέπει να λάβεις υπόψη, είτε ετοιμάζεσαι να το επιχειρήσεις είτε να γράψεις μια σκηνή για το σενάριο. Κάποιες παράμετροι είναι ίδιες και άλλες διαφέρουν. Πώς θα βγάλεις τα ρούχα, θα ’σαι στο μπροστά ή στο πίσω κάθισμα, θα το κάνεις εν κινήσει, θα ’χει κοντά κόσμο, τα παράθυρα θα είναι κλειστά ή ανοιχτά, μουσική θα βάλεις ώστε να καλύψεις τους ζωώδεις ήχους προετοιμασίας ή θα απολαύσεις την ωμότητά τους;
Η λίστα στην οποία κατέληξα, αφού παρακολούθησα δεκάδες σε χαμηλή ένταση, είχαν μόνο έναν κοινό παρανομαστή. Έβγαζαν κάτι αυθεντικό, ακόμα και μέσα από την υπερβολή τους: ένα κομμάτι διαλόγου –«τελείωσες εσύ;»– («Crash», 1996), μια επικίνδυνη τρέλα που πολλοί θα θέλαμε να κάνουμε αλλά ελάχιστοι θα τολμούσαμε («The Chase», 1994), μια ξέγνοιαστη καλοκαιρινή βραδιά στα νιάτα μας που θεωρούσαμε κουλ («Havoc», 2005), μια πλάκα που όλοι έχουμε σκεφτεί να επιχειρήσουμε («The Sweetest Thing», 2002), ένα παρορμητικό δεκάλεπτο που όλοι μετανιώσαμε –ή, ακόμα χειρότερα, προσποιούμαστε ότι μετανιώσαμε– («Revolutionary Road», 2008), μια τέλεια ευκαιρία να εκμεταλλευτούμε θετικά τα ακραία καιρικά φαινόμενα που προστάτεψαν την επιθυμία μας – όλα επιτρέπονται σε καταρρακτώδη βροχή («How Much Do you Love me», 2005).
Η αποδόμηση μιας κινηματογραφικής σκηνής παρομοιάζει αυτή μιας ανάμνησης: τι σκοπό είχε, τι συναισθήματα προκάλεσε, ήταν αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορίας, ή απλά μια filler σκηνή που καλύπτει ένα χρονικό κενό και, τέλος, τι μας αποκαλύπτει για τους εμπλεκόμενους; Αυτό που είναι πραγματικά ενδιαφέρον σε μια ερωτική σκηνή στο αυτοκίνητο, είτε αυτή είναι πραγματική είτε κινηματογραφική, είναι η φαινομενική απλότητά της. Οι περιορισμοί είναι τέτοιοι που σαν πρώτη σκέψη φαντάζει σχεδόν ανιαρό. Φέρει ταυτότητα το αυτοκίνητο; Το αποκαλούμε δικό μας, αλλά τι ρόλο έχει την ώρα εκείνη; Κουβαλάει αναμνήσεις όπως ένα σπίτι ή ένα έπιπλο, ή παραμένει αέναα ουδέτερο λόγω της αεικίνητης φύσης του;
Πάμε, όμως, πάλι πίσω. Εσάς ποια σας έχει μείνει και γιατί; Συγκρίνατε το τι βλέπατε με μια δική σας εμπειρία; Δοκιμάσατε ποτέ κάτι που είδατε σε κάποια ταινία; Ζηλέψατε, βαρεθήκατε, ή απλά το παρακάμψατε ως κλισέ; Και τι δεν είναι κλισέ πια; Δηλώνουμε συνεχώς πως τα έχουμε δει όλα. Ζώντας λοιπόν στην εποχή της υπερπληροφόρησης, τι μπορεί να μας συγκινήσει;
Ένα άδειο πάρκινγκ, ένας ξάστερος ουρανός, ένα μπουκάλι ουίσκι, δυο μικρά γυάλινα ποτήρια, ένας γύρος «αλήθεια ή θάρρος», ένα δροσερό αεράκι να παίρνει τον καπνό δύο τσιγάρων, και ένα αυτοκίνητο. Σκηνή 1η.
ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Στα 17,8 έτη η μέση ηλικία των ΙΧ στην Ελλάδα, σύμφωνα με τα νέα στοιχεία της ACEA
«Το αυτοκίνητο που κάνει την καθημερινότητά σας Pandastic»
Με πολυτελές εσωτερικό και πρακτικό αποθηκευτικό χώρο 17 λίτρων
Η ΕΕ καλείται να επιμείνει στην πλήρη μετάβαση στα ηλεκτρικά οχήματα ή να υποχωρήσει στις πιέσεις της βιομηχανίας και των λόμπι
Αμιγώς ηλεκτρικά οχήματα και diesel με κορυφαία τεχνολογία και αποδοτικότητα
Oδηγήσαμε ένα από τα πρώτα αυτοκίνητα που βρέθηκαν στη χώρα μας. Αυτά είναι τα χαρακτηριστικά του
Αποστολή στην Ιταλία για το νέο μοντέλο της Toyota
Με σπορ premium περιβάλλον και ανανεωμένη σχεδίαση του εσωτερικού
To compact SUV είναι διαθέσιμο σε βενζινοκίνητη, υβριδική και σε πλήρως ηλεκτρική έκδοση
Αλλάζει ο στόχος του 2035 μετά τις πιέσεις της αυτοκινητοβιομηχανίας
Πρώτος τερμάτισε ο Φερστάπεν, δεύτερος ο Πιάστρι, τρίτος ο Νόρις, με τη McLaren να εξασφαλίζει τον τίτλο των κατασκευαστών
Ημερολόγια με φωτογραφίες που εκπέμπουν ιστορία και συναίσθημα
Τα 11 μοντέλα που διεκδικούν τον φετινό τίτλο
Μια επιχειρηματική κίνηση στη φάση μετάβασης της χώρας μας προς την ηλεκτροκίνηση
Πρώτος ο Φερστάπεν με γρηγορότερο τον 44ο γύρο του Πιάστρι και τρίτο τον Σάινθ
Ο Τιερί Νεβίλ νικητής του Ράλλυ Σαουδικής Αραβίας
Σε 14 ή σε 9 μήνες οι Κινέζοι μπορούν να κατασκευάσουν ένα υπερσύγχρονο εργοστάσιο που παράγει πολύ υψηλού επιπέδου προϊόντα με απίθανη σχέση ποιότητας-τιμής
Συνδυάζει δεξιοτεχνία, λειτουργικότητα και επιδόσεις, εξασφαλίζοντας μια διαισθητική οδηγική εμπειρία σε κάθε ταξίδι.
Νικητής ο Φερστάπεν, δεύτερος ο Ράσελ, τρίτος ο Αντονέλλι με αποκλεισμό Νόρρις και Πιάστρι
«Φωτιά» στο πρωτάθλημα της F1
Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.