Η συγκινητική ανάρτηση της Βούλας Πατουλίδου για τον θάνατο του συζύγου της

Μία συγκινητική ανάρτηση έκανε η Βούλα Πατουλίδου για τον σύζυγό της Δημήτρη Ζαρζαβατσίδη που έφυγε από τη ζωή, δηλώνοντας πως ακόμα προσπαθεί να μάθει «πώς γίνεται να αναπνέει ενώ λείπει ο άνθρωπος που ήταν η ανάσα της».

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Voula Patoulidou (@voulapatoulidou)

Στις 29 Ιουλίου συμπληρώνεται ένας χρόνος από την ημέρα που ο Ολυμπιονίκης άφησε την τελευταία του πνοή και η Βούλα Πατουλίδου δημοσίευσε μία παλιά φωτογραφία τους στον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram και σημείωσε πως της λείπει ιδιαίτερα η φωνή, το βλέμμα του και η ασφάλεια που ένιωθε μαζί του:

«Περίμενες να περάσει η γιορτή μου για να με αποχαιρετήσεις... Ένας χρόνος..… Κι όμως υπάρχουν μέρες που ο χρόνος μοιάζει να μην έκανε ούτε ένα βήμα. Μου λένε να είμαι δυνατή. Δεν ξέρουν πως η δύναμη δεν είναι να μη λυγίζεις. Είναι να ξυπνάς κάθε πρωί, να φοράς ένα χαμόγελο που δεν νιώθεις και να συνεχίζεις, ενώ μέσα σου έχει γκρεμιστεί ολόκληρος ο κόσμος. Δεν μου λείπουν τα μεγάλα. Μου λείπουν τα μικρά. Η φωνή σου. Το βλέμμα σου. Η σιγουριά πως, ό,τι κι αν γινόταν, στο τέλος της ημέρας υπήρχε ένα σπίτι… κι εσύ. Ξέρεις ποιο είναι το παράλογο; Ότι ο κόσμος συνεχίζει. Οι δρόμοι γεμίζουν κόσμο. Τα φανάρια ανάβουν και σβήνουν. Οι εποχές αλλάζουν. Κι εγώ προσπαθώ να μάθω πώς γίνεται να αναπνέεις όταν σου λείπει ο άνθρωπος που ήταν η ανάσα σου», έγραψε αρχικά.

Έπειτα, η Βούλα Πατουλίδου τόνισε πως η αληθινή αγάπη, όπως ήταν η δική τους, δεν πεθαίνει ποτέ: «Σήμερα μόνο η Άλκηστις με καταλαβαίνει από το ραδιόφωνο."Πώς μπορεί η γη να γυρίζει χωρίς εσένα;". Δεν θυμώνω με τον θάνατο. Θυμώνω με τη σιωπή. Κι αν κάπου υπάρχει ένα παράθυρο που ενώνει τον ουρανό με τη γη, θέλω να ξέρεις μόνο αυτό: δεν πέρασε ούτε μία μέρα που να μη σε κουβάλησα μέσα μου. Ούτε μία διαδρομή που να μην περίμενα, έστω για ένα δευτερόλεπτο, να σε δω να στέκεσαι στην πόρτα. Γιατί η αγάπη η αληθινή δεν μπαίνει σε μνήματα. Δεν πεθαίνει. Αλλάζει μόνο διεύθυνση. Κάθε φορά που βάζω το κλειδί στο αμάξι, σ' ακούω να μου φωνάζεις από την εξώπορτα: "Πατουλίδου, σ' αγαπώ". Και τότε, για μια στιγμή, ο κόσμος ξαναγίνεται ολόκληρος… μέχρι να κλείσει η πόρτα και να θυμηθώ πως αυτή τη φορά δεν θα ανοίξει ξανά», σημείωσε.