Ένας υπουργός έλεγε πρόσφατα σε βουλευτή της παράταξης που κυβερνά ότι με τα αιτήματα που έχουν πάρει σειρά στα υπουργεία η κυβέρνηση χρειάζεται «να της πέσει ένα λαχείο» για να τα βγάλει πέρα. Ή να της συμβεί ένα θαύμα.
Υπερβολές! Τι λαχεία και κουραφέξαλα... Σε αυτή τη χώρα ακούμε μονίμως το τροπάριο ότι το κράτος έχει φέσι, το (κρατικό) ταμείο είναι μείον και άλλα συναφή. Εξ ου και η φήμη ενός υπουργού Οικονομίας –του Γιώργου Αλογοσκούφη εν προκειμένω– που απαντά «no passaran» στις εκκλήσεις υπουργών του τύπου «δώσε και μένα, μπάρμπα» για αύξηση κονδυλίων προς πάσα χρήση.
Κι όμως. Αυτό το ξεχαρβαλωμένο, χρεοκοπημένο, διαλυμένο, άφραγκο και μονίμως ελλειμματικό κράτος βρίσκει πάντα τη δυνατότητα, α λα Ντέιβιντ Κόπερφιλντ, να σπαταλά υπέρογκα ποσά για έργα και προτεραιότητες, που –ας μας επιτρέψουν– σηκώνουν πολλή κουβέντα για τη χρησιμότητά τους. Λες και δεν μας καίγεται καρφί!
Μαγική εικόνα: Η Κομισιόν μας επιτηρεί μήπως και ξεφύγουν τα ελλείμματά μας –γιατί βεβαίως χωρίς κηδεμόνα θα πάρουμε μηδέν σε διαχείριση και οικονομίες–, αλλά εμείς το χαβά μας. Παράδειγμα; Η κυβέρνηση ενέκρινε την Τρίτη που μας πέρασε το νέο αμυντικό πρόγραμμα για τα επόμενα πέντε χρόνια. Πύραυλοι, φρεγάτες, τανκς και αεροπλάνα θα μας κοστίσουν ούτε λίγο ούτε πολύ 27 δισεκατομμύρια ευρώ! Κοντά στο 14% του εθνικού μας εισοδήματος. Πώς και γιατί αυτή η δαπάνη; Ούτε ξέρουμε ούτε θα μάθουμε. Ας μην ξεχνάμε ότι οι ωραίες αυτές αποφάσεις λαμβάνονται κατακαλόκαιρο, με τα μποφόρια να μας παίρνουν τα μυαλά και τα λαλίστατα τηλεκανάλια να μη λένε κουβέντα για το... θαύμα.
Κι όταν αυτά γίνονται στην κορυφή, τι να περιμένει κανείς παρακάτω; Πάρτε για παράδειγμα τις προσλήψεις που σκάνε μύτη αυτές τις μέρες. Στο στενό δημόσιο τομέα οι υπάλληλοι ξεπερνούν ήδη τις 380.000. Κι όμως, σε αυτή τη «γιγαντομηχανή» όλα δείχνουν ότι τους επόμενους μήνες θα προστεθούν άλλες 40.000, με επιεικείς υπολογισμούς. Οι φρεσκοδιορισμένοι αγροφύλακες παίρνουν κιόλας το δρόμο προς χωριά-φαντάσματα, που όχι μόνο δεν έχουν τίποτε να μοιράσουν αλλά έχουν ξεμείνει από κατοίκους. Κι όμως εκεί ο αγροφύλακας θα φυλάει Θερμοπύλες, επιδοτούμενος μάλιστα από έναν προϋπολογισμό που «είναι πολύ μέσα». Κι άλλο θαύμα!
Υπάρχουν βεβαίως και οι σπατάλες προεκλογικής σκοπιμότητας ενόψει δημοτικών. Γιατί να μη μιμηθούν το κράτος και οι δήμοι; Ακόμα και οι πιο φτωχικοί δήμαρχοι κάνουν πλέον επίδειξη δύναμης με μπουλντόζες, που κλείνουν λακούβες, στρώνουν δρόμους με χαλίκι. Παράλληλα γίνονται και μερικοί εποχικοί διορισμοί που προοιωνίζονται νέους αγώνες για μονιμοποίησή τους μετά τις εκλογές, κατά θαυμαστό τρόπο επίσης.
Μ’ αυτά και με τ’ άλλα, πριν πάνε διακοπές, οι επίτροποι της Κομισιόν διαμηνύουν στον υπουργό της εθνικής οικονομίας μας ότι δεν πιστεύουν στα θαύματα. Σπατάλη σημαίνει ακόμα μεγαλύτερα ελλείμματα. Ένα κι ένα κάνουν δύο. Συνεπώς, προσθέτουν οι κομισάριοι, η επιτήρηση της οικονομίας θα συνεχιστεί μάλλον και του χρόνου. Και ξέρετε γιατί; Γιατί πάμε για πρόωρες βουλευτικές εκλογές σε κάτι παραπάνω από ένα χρόνο από τώρα.
Βόηθα Παναγιά, τώρα που έρχεται και ο Αύγουστος, να αντέξουμε τόσα πολλά θαύματα!
Ο καθηγητής του ΟΠΑ και μέλος του Συμβουλίου Νομισματικής Πολιτικής της ΤτΕ μιλάει για ανθρώπινο κεφάλαιο, αξιολόγηση στην εκπαίδευση, αγορά εργασίας και το στοίχημα της επιστροφής των νέων στην Ελλάδα
11°
