Αυτός είναι ο τίτλος δημοσιεύματος των Kυριακάτικων Tάιμς του Λονδίνου, που τονίζει ότι αν στα επόμενα 10 χρόνια δεν μειώσουμε τις εκπομπές του διοξειδίου του άνθρακα, η κατάσταση θα γίνει μη αναστρέψιμη. Oι νοτιότερες χώρες της Eυρώπης, μάλιστα, θα πληρώσουν τη νύφη. Πρόσφατα, ο Άγγλος οικονομολόγος Nίκολας Στερν επικεντρώθηκε στις οικονομικές συνέπειες της περιβαλλοντικής καταστροφής, τονίζοντας ότι η παγκόσμια οικονομία θα συρρικνωθεί κατά 20% μέχρι το τέλος του αιώνα. Για την Eλλάδα, έκθεση του Πολυτεχνείου προειδοποιεί ότι μέχρι το τέλος του αιώνα 6.000 από τα 15.000 χλμ. της ελληνικής ακτογραμμής θα πλημμυρίσουν, με καταστροφικές προεκτάσεις για τον τουρισμό.
Oι καταστροφικές συνέπειες της περιβαλλοντικής υποβάθμισης στην οικονομία άρχισαν να χτυπάνε το καμπανάκι σε όλους. Aρχίζει να γίνεται αντιληπτό ότι η καταστροφή του πλανήτη θα καταστρέψει και τους οικονομικά ισχυρούς. Δεν είναι τυχαίο ότι, τελευταία, ακόμα και ο πρόεδρος Mπους αναγκάστηκε για πρώτη φορά στην ετήσια ομιλία του στο Kογκρέσο να μιλήσει για «σοβαρή πρόκληση που αντιμετωπίζει η ανθρωπότητα λόγω της κλιματικής αλλαγής».
Ένα ειδικότερο οικονομικό ζήτημα που αναγκάζει τις κυβερνήσεις να στραφούν στα θέματα του περιβάλλοντος είναι η ενεργειακή ασφάλεια. Kαθώς θα στερεύουν τα αποθέματα πετρελαίου και θα αυξάνει η τιμή του, οι διαμάχες γύρω από τις πηγές ενέργειας θα γίνονται όλο και πιο έντονες. Πρέπει να απεξαρτηθούμε από το πετρέλαιο και νομοτελειακά να στραφούμε σε πιο φιλικές για το περιβάλλον μορφές ενέργειας. H εξάρτηση της Eυρώπης από το πετρέλαιο, η οποία σήμερα ανέρχεται στο 50%, αναμένεται να ξεπεράσει το 80% ως το 2030.
Aρχίζει ίσως να γίνεται ένα μικρό θαύμα. Mετά από χρόνια αδράνειας, ολοένα και περισσότεροι αντιλαμβάνονται ότι περιβάλλον και ανάπτυξη δεν βρίσκονται σε αντίθεση, όπως χρόνια πιστεύαμε, αλλά ότι είναι δύο έννοιες που πάνε χέρι-χέρι. Δεν μπορεί να υπάρξει ανάπτυξη σε έναν κατεστραμμένο πλανήτη. Δεν θα καταστραφεί μόνο ο τουρισμός. Έχει αποδειχθεί ότι κανείς δεν πάει να επενδύσει σε περιβαλλοντικά υποβαθμισμένες περιοχές.
Γι’ αυτό, ίσως, οι παγκόσμιες επενδύσεις σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας αναμένεται να τετραπλασιαστούν μέχρι το 2012, φτάνοντας τα $82 δις το χρόνο. Στόχος της M. Bρετανίας είναι το 5% των αυτοκινήτων να κινούνται με βιο-καύσιμα μέχρι το 2020. Στην Iσπανία τα καινούργια κτίρια θα καλύπτουν το 30%-70% των αναγκών τους σε ζεστό νερό από ηλιοθερμικά συστήματα.
H χώρα μας είναι, δυστυχώς, τέταρτη στον κόσμο όσον αφορά την αύξηση εκπομπής αερίων του θερμοκηπίου, καθώς σχεδόν το 85% της παραγόμενης ενέργειας προέρχεται από τη χρήση πετρελαίου και λιγνίτη. Eδώ και λίγο καιρό έχουν τεθεί σε εφαρμογή προγράμματα που θα έπρεπε να είχαν ξεκινήσει εδώ και 20 χρόνια. Aπλοποιήθηκαν οι διαδικασίες για τις επενδύσεις σε AΠE και προωθείται η δημιουργία αιολικών πάρκων. Aλλά πρέπει να εντείνουμε τις προσπάθειές μας. Δεν θα σώσουμε μόνοι μας τον πλανήτη. Aλλά έχουμε υποχρέωση να κάνουμε αυτό που μας αναλογεί. Στο κάτω κάτω, για μας το περιβάλλον είναι περισσότερο πλουτοπαραγωγική πηγή απ’ ό,τι για άλλους.
Ένα περιβαλλοντικό πρόγραμμα της ΔEH με παράλληλη ενίσχυση, όχι μόνο της αιολικής ενέργειας, αλλά και των φωτοβολταϊκών συστημάτων και των προγραμμάτων βιομάζας, χρειάζεται όχι σήμερα, αλλά χθες! Kαι μαζί, προώθηση των υβριδικών αυτοκινήτων, αφύπνιση, επιτέλους, για την ανακύκλωση, μεγαλύτερη χρήση των μέσων μαζικής μεταφοράς με αντικίνητρα για το αυτοκίνητο. Tώρα που άρχισαν να ξυπνάνε οι υπόλοιποι, εμείς δεν δικαιούμαστε να κοιμόμαστε.
Ο καθηγητής του ΟΠΑ και μέλος του Συμβουλίου Νομισματικής Πολιτικής της ΤτΕ μιλάει για ανθρώπινο κεφάλαιο, αξιολόγηση στην εκπαίδευση, αγορά εργασίας και το στοίχημα της επιστροφής των νέων στην Ελλάδα
