Τσίπρας ο χρήσιμος

Πολλοί λίγοι είναι οι πολιτικοί που μπορούν ισχυριστούν ότι έχουν υπάρξει χρήσιμοι για τη χώρα, χωρίς να τρέξουν αμέσως μετά να κρυφτούν για να μην τους πετύχουν οι ντομάτες που θα εκτοξευθούν εναντίον τους. Ένας από αυτούς είναι ο Αλέκσης μας, ο οποίος θα ήταν ένας από τους πιο χρήσιμους πολιτικούς της μεταπολίτευσης ακόμα και αν εξαφανιζόταν μετά την κωμικοτραγική διακυβέρνηση της Πρώτης Φοράς Αριστεράς. Γιατί χάρη σ’ αυτόν γκρεμίστηκαν δεκαετίες αριστερής μυθολογίας (παραμυθιάσματος δηλαδή) και οι Έλληνες κατάλαβαν επιτέλους τι σημαίνει αριστερά στην εξουσία.

Όμως ο Αλέξης Τσίπρας δεν σταμάτησε εκεί. Τη περίοδο 2019-2023 έμαθε στους Έλληνες τι σημαίνει αριστερά ως αξιωματική αντιπολίτευση και τώρα, πιθανότατα επειδή δεν θέλει να πάει ο κόπος του χαμένος έρχεται με μια γερή επανάληψη.

Η εμφάνισή του στην εκπομπή του Νίκου του Χατζηνικολάου ήταν μια υπενθύμιση του α) τι έκανε αυτός ο άνθρωπος και οι - διασκορπισμένοι πλέον στους πέντε ανέμους της αριστερής μωροφιλοδοξίας - υπουργοί του και β)του τι μπορεί να συμβεί όταν ψηφίζεις χωρίς λογική και στρεφόμενος σε πολιτικούς αδαείς, αδίστακτους και πολωτικούς. Όταν ο Αλέκσης με θυμό λέει «έπρεπε να είχαμε κλείσει τις τράπεζες από την πρώτη μέρα διακυβέρνησης» δείχνει και πόσο αδίστακτος και πόσο επικίνδυνος και πόσο άσχετος είναι. Όπως άλλωστε κάθε πολιτικός που ευαγγελίζεται λύσεις για έναν άλλο κόσμο που είναι εφικτός.

Όμως η χρησιμότητα του δεν περιορίζεται στο να βοηθά τους ψηφοφόρους να μαθαίνουν και να θυμούνται τι σημαίνει αριστερά, αλλά επεκτείνεται και στους υποτιθέμενους πολιτικούς του αντιπάλους. Γιατί η συνέντευξή του ήρθε σε μια δύσκολη στιγμή για την κυβέρνηση και για τον Κυριάκο τον Μητσοτάκη σα μάνα εξ ουρανού να θυμίσει πως ό,τι κι αν έχουν κάνει κάποια στελέχη της κυβέρνησης ή κάποιοι βουλευτές της ΝΔ, υπάρχουν τα πολύ χειρότερα τα οποία καραδοκούν και από τα οποία ακόμα κινδυνεύει η χώρα. Ήρθε για να δείξει ότι οι καταστροφείς του χτες είναι αμετανόητοι και έτοιμοι να πυροβολήσουν και το αύριο.

Εκεί που φαινόταν ότι ο ένας στυλοβάτης της κυβέρνησης, ο σύντροφος Ανδρουλάκης, δεν αρκεί, ήρθε και ο Αλέκσης για να πάρει τον Μητσοτάκη στους ώμους του υπενθυμίζοντας ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα της Ελλάδας δεν είναι η κυβέρνησή της αλλά η ανυπαρξία στοιχειωδώς σοβαρής εναλλακτικής. Κι έτσι παραμένει πάντα χρήσιμος, ακόμα κι αν δεν το καταλαβαίνει. Και μπράβο του.