Ο τριβές στο οικονονομικό επιτελείο της κυβέρνησης εντείνονται όσο οι πιεστικές ανάγκες για ρευστό και η αναζήτηση ενός «έντιμου συμβιβασμού» με τους δανειστές δημιουργούν συνθήκες ασφυξίας στο Μέγαρο Μαξίμου.
Χτες ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών Ευκλείδης Τσακαλώτος έκανε ανοιχτά λόγο για λάθος στην υπογραφή της συμφωνίας της 20ής Φεβρουαρίου. Εμμέσως πλην σαφώς η αιχμή της κριτικής του στρέφεται κατά του υπουργού Οικονομικών. Ο Yanis ήταν που σήκωσε το βάρος της διαπραγμάτευσης και έβαλε την υπογραφή του σε μια συμφωνία που μας έδινε χρόνο αλλά καθόλου χρήμα… Στο παρασκήνιο –εξαιρετικά πλούσιο για τα έργα και ημέρες της κυβέρνησης– το πρωθυπουργικό περιβάλλον θεωρεί τελειωμένο τον κ. Βαρουφάκη. Ακόμα ηχεί στα αφτιά μας το σχόλιο υψηλόβαθμου υπουργού ότι «ο Γιάνης είναι καλός στο να μιλάει με τους Ευρωπαίους αλλά τα κάνει θάλασσα όταν έρχεται η ώρα της γραπτής διατύπωσης σε ό,τι συμφωνείται».
Ο κ. Ουάου δεν έχει συμπάθειες και στο ευρωπαϊκό στερέωμα, με τους υπουργούς Οικονομικών των άλλων χωρών-μελών της Ευρωζώνης να του έχουν γυρίσει την πλάτη. Ο κ. Σόιμπλε, ακόμα πιο επιθετικός, αλλά και οι μετριοπαθείς κύκλοι των Βρυξελλών έχουν θέσει στην Αθήνα ζήτημα απομάκρυνσης του κ. Βαρουφάκη από το Yπουργείο Οικονομικών. Αυτό βεβαίως κάνει πιο δύσκολο το σενάριο άμεσης απομάκρυνσής του, καθώς ο πρωθυπουργός δεν θέλει να εμφανίζεται ότι υπακούσει σε επιταγές των Ευρωπαίων. Από την άλλη όμως, όσο ο κ. Τσίπρας βρίσκει σημεία επαφής με την κ. Μέρκελ και τους άλλους Ευρωπαίους ηγέτες, με ζητούμενο την επίτευξη συμφωνίας, τόσο πιο επιτακτική γίνεται η ανάγκη εξεύρεσης του κατάλληλου timing για τίτλους τέλους στην παράσταση «Yanis». Στο Μαξίμου πάντως λένε πως αν επιτευχθεί η ενδιάμεση συμφωνία στις αρχές Μαΐου, μάλλον είναι αδύνατον να πάει η κυβέρνηση στη μεγάλη διαπραγμάτευση του Ιουνίου με το σημερινό οικονομικό επιτελείο.
Ήδη ακούγονται και τα ονόματα των πιθανών διαδόχων του νυν υπουργού Οικονομικών. Ο Ευκλείδης Τσακαλώτος είναι ένα από αυτά. Ο νυν αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών για τις Διεθνείς Σχέσεις είχε αρνηθεί τη συνύπαρξη με τον κ. Βαρουφάκη όταν σχηματίστηκε η κυβέρνηση. Έχει ενεργό εμπλοκή στις διαβουλεύσεις με τους θεσμούς και θεωρείται ικανός σε αυτό που δεν ενθουσιάζει τον κ. Βαρουφάκη, το «μέτρημα» δηλαδή των διαθέσιμων στα κρατικά ταμεία.
Πιθανή υποψήφια υπουργός μπορεί να είναι η Νάντια Βαλαβάνη, σημερινή αναπληρώτρια υπουργός Οικονομικών – λύση πάντως που δεν φαίνεται να ενθουσιάζει τον πρωθυπουργό.
Μια εναλλακτική πρόταση που κερδίζει έδαφος είναι η τοποθέτηση στο υπουργείο Οικονομικών του Παναγιώτη Ρουμελιώτη. Πάλαι ποτέ σύμβουλος και υπουργός του Ανδρέα Παπανδρέου, ο πρώην αντιπρόεδρος της Τράπεζας Πειραιώς και τέως εκπρόσωπος της Ελλάδας στο ΔΝΤ φαίνεται να έχει τη στήριξη του αντιπροέδρου και υπερ-υπουργού περί τα οικονομικά, Γιάννη Δραγασάκη. Έχει την έξωθεν καλή μαρτυρία, διατηρεί διεθνείς επαφές αλλά ταυτόχρονα αποτελεί «κόκκινο πανί» στους πιστούς της «Αριστερής Πλατφόρμας» του ΣΥΡΙΖΑ.
ικανότητα ενός κράτους ή μιας πολιτικής δύναμης να διαμορφώνει το αφήγημα γύρω από μια σύγκρουση μπορεί να αποδειχθεί εξίσου σημαντική με την ίδια τη στρατιωτική ισχύ
17°
