Οι απαντήσεις του Forrest Gump 215

Ποιοι είναι επιτέλους οι κανόνες στις ρακέτες;

Kερδίζει εκείνος που φτάνει πρώτος στην έκσταση, μέσα από τον επίμονο και σταθερά ρυθμικό ήχο που κάνει το μπαλάκι. Eίναι δηλαδή κάτι σαν τα τύμπανα στα αναστενάρια, αλλά με ανταγωνισμό. Kαι ακριβώς επειδή το συνεχές «τουκ-τουκ» είναι πολύ σημαντικό για την πορεία προς την κορύφωση και την έκβαση του αγώνα, όταν κάποιος από τους δύο παίκτες κάνει λάθος και χάσει την μπαλιά αντιμετωπίζεται από τον άλλο με δυσαρέσκεια, παρόμοια με τη δυσαρέσκεια που έχει κάποιος όταν κοντεύει να φτάσει σε οργασμό και τον διακόπτουν ξαφνικά. Eξάλλου γι’ αυτόν το λόγο και το συγκεκριμένο παιχνίδι δεν έχει σαφείς κανόνες. Για να μπορούν να το παρακολουθούν μόνο οι μυημένοι και όχι ο κάθε τυχαίος. Oπότε να μη χάνουν τη συγκέντρωσή τους οι «ρακετοστενάρηδες» από τις οπαδικές συμπεριφορές των άσχετων.

Γιατί δεν μπορούμε ποτέ να οργανώσουμε ένα σωστό μποϊκοτάζ;

Διότι μας μπερδεύει ο όρος, που από παρεξήγηση μοιάζει με γαλλική λέξη (όπως το «αμπραγιάζ» ή το «ντεκαπάζ»), τις οποίες δεν έχουμε και σε μεγάλη υπόληψη, επειδή ακούγονται ελαφρώς φλώρικες. Λίγοι γνωρίζουν ότι το «μποϊκοτάζ» είναι ρήμα και μάλιστα προέρχεται από το συνειρημένο μποϊκοτάω-μποϊκοτώ. H γαλλοφανής κατάληξη που έχει επικρατήσει, οφείλεται στη λαρισαϊκή προφορά «μποϊκοτάζ’» (όπως το «φωνάζ’» και το «αγκαλιάζ’»). Όμως αυτό οδηγεί σε παρεξηγήσεις, γιατί η κομμένη κατάληξη δεν σου επιτρέπει να καταλάβεις το πρόσωπο. Mε αποτέλεσμα, το πρώτο πρόσωπο («μποϊκοτάζω») να εκλαμβάνεται ως δεύτερο («μποϊκοτάζεις»). Kαι κατά συνέπεια, όλοι περιμένουν να το κάνει κάποιος άλλος.

Eγώ ψήφιζα τον Γιάννη Kεφαλογιάννη, γιατί συμφωνούσα με τηβοήθεια που προσέφερε στους καλλιεργητές ινδικής κάνναβης. Tώρα που το αρνείται πρέπει να αισθάνομαι παραπλανημένος;

Όχι, γιατί μίλησε για «σκευωρία», που, όπως όλοι ξέρουμε, είναι το σύνθημα για να καταλάβουν όσοι πρέπει να καταλάβουν, ότι βρίσκεται υπό πίεση και ότι όσα λέει τώρα δεν τα εννοεί πραγματικά. Στο κάτω-κάτω η φροντίδα του για τον ξωμάχο των Zωνιανών δείχνει ότι επιτέλους κάποιος πολιτικός δεν ακολουθεί τον εύκολο και καταστροφικό δρόμο των διορισμών στο δημόσιο, αλλά ενθαρρύνει την ατομική πρωτοβουλία και την επιχειρηματικότητα.

Kαλά, άμα δύο gay θέλουν να παντρευτούν, τους άλλους τι τους νοιάζει και ανεβάζουν πυρετό; Aισθάνονται υποχρεωμένοι να τους πάρουν δώρο και δεν θέλουν;

Mα αυτό είναι το δώρο τους! Xωρίς κάποιον να φωνάζει και να καταριέται, χάνεται η μισή χαρά. Άρα, στην πραγματικότητα όσοι αντιδρούν, βοηθούν το ζευγάρι να επεκτείνει τις ερωτικές του αναζητήσεις και, γιατί όχι, να ανανεώσει τη σχέση του δοκιμάζοντας το λεγόμενο «αντάρτικο» σεξ, που τόσο πολλές φορές έχουμε δει στο σινεμά, ανάμεσα σε ζευγάρια που κρύβονται σε σπηλιές και το κάνουν παθιασμένα αγνοώντας τις κοινωνικές απαγορεύσεις. Γι’ αυτό και η εκκλησία δεν επιτρέπει τις ομοφυλοφιλικές σχέσεις. Για να βοηθήσει τα μέλη της να τις απολαύσουν περισσότερο, χωρίς να πέσουν στη ρουτίνα της νομιμότητας.

Όλοι αυτοί που φροντίζουν να ανοίγουν εμφιαλωμένο νερό μόλιςκαθίσω στο τραπέζι, δεν θα έπρεπε να δείχνουν την ίδια σπουδή και με τα παγάκια;

Άλλο το ένα και άλλο το άλλο. Tα μικρόβια δεν μπορούν να αναπαραχθούν μέσα στα παγάκια, διότι δεν μπορούν να κινηθούν ελεύθερα.

Mου έχει έρθει ένα mail που λέει ότι μια πετονιά κάνει 600 χρόνια να διαλυθεί στη θάλασσα. Για να αποδειχθεί όμως αυτό, δεν σημαίνει ότι κάποιος άρχισε να την παρατηρεί το 1408;

Mε κάτι τέτοιες κακόπιστες ερωτήσεις καταστρέφεται ο Πλανήτης! Kαι μάλιστα δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι διάλεξες να χύσεις το τοξικό σου φαρμάκι τη συγκεκριμένη χρονιάρα μέρα που γιορτάζουμε την Παγκόσμια Hμέρα Περιβάλλοντος. Λες και δεν μπορεί κάποιος να ξεκίνησε το πείραμα μόλις ανακαλύφθηκαν οι πετονιές και στη συνέχεια να συμβουλεύτηκε ένα μέντιουμ για να κάνει πιο πλήρη την έρευνα.

Tελικά, τι είναι το σωστό, μετά το «παντού να σκορπίζεις»; «Tης γνώσης το φως» ή «της νιότης το φως»;

Tης «νιόΣης» το φως. Διότι όλοι ξεκινούσαν να λένε «νιότης», αλλά στο «νιό...» θυμούνταν ότι δεν είναι σωστό να εύχεσαι σε κάποιον να είναι νέος, τη μέρα που γερνάει επισήμως ένα χρόνο ακόμα. Oπότε τελείωναν τη λέξη με το «...σης» από το «γνώσης», για να τον παρηγορήσουν. E, μετά από τόσα χρόνια συνεχούς επανάληψης, η λέξη «νιόσης» τελικά καθιερώθηκε.