Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ βρίσκεται μπροστά στην αναγκαστική εγκατάλειψη της προεκλογικής ρητορείας των κομμάτων που τη συγκροτούν και την αθέτηση των υποσχέσεών τους. Η επιμονή στις μετονομασίες και στους συμβολισμούς έχει γίνει ανέκδοτο. Για να ξεφύγει από τα αδιέξοδά της η κυβέρνηση επιστρατεύει ξανά τον αντιγερμανισμό. Πρέπει με κάθε τρόπο οι πολίτες να στραφούν εναντίον της Γερμανίας, να εξακολουθήσουν να τη θεωρούν υπεύθυνη για τα δεινά της Ελλάδας και να ταυτιστούν με την κυβέρνηση εναντίον της.
Στα χρόνια της κρίσης κυκλοφόρησαν αρκετές δοξασίες για να υποστηριχτεί ότι η κρίση δεν προέκυψε από εσωτερικούς παράγοντες, αλλά ήρθε από τη στάση των ξένων και ειδικά των Γερμανών. Ας δούμε τους κυριότερους μύθους που καταναλώθηκαν τα προηγούμενα χρόνια:
1. Οι Γερμανοί είναι τοκογλύφοι και κερδίζουν από τα επιτόκια
Τοκογλυφία είναι η είσπραξη υπερβολικών τόκων από κάποιον που δεν μπορεί να δανειστεί από την κανονική οδό. Όταν η Ελλάδα προσέφυγε στο μηχανισμό στήριξης τα επιτόκια των χρηματαγορών πλησίαζαν το 40%. Τα επιτόκια του μηχανισμού ήταν τότε μέχρι και 10 φορές μικρότερα και αργότερα μειώθηκαν ακόμη περισσότερο. Πολλά κράτη, όπως η Ιταλία και η Ισπανία, μας δάνειζαν με επιτόκια μικρότερα από εκείνα που δανείζονταν οι ίδιες, σε μια πολύ κρίσιμη περίοδο για την οικονομία τους. Η Γερμανία μέσα στην αβεβαιότητα της κρίσης θεωρήθηκε ασφαλές καταφύγιο για τους επενδυτές και μειώθηκαν σημαντικά τα επιτόκια του δανεισμού της. Ο δανεισμός της Ελλάδας όντως απέφερε κέρδη στο γερμανικό κράτος. Τα κέρδη αυτά όμως ήταν μικρότερα από εκείνα που μπορούσε να πετύχει χρηματοδοτώντας επιχειρήσεις και αναπτυξιακά έργα στη ίδια τη Γερμανία, χωρίς να αναλαμβάνει το μεγάλο ρίσκο μιας ελληνικής στάσης πληρωμών.
2. Υπεύθυνα για τα ελλείμματα του νότου είναι πλεονάσματα του βορά και κυρίως της Γερμανίας
Πράγματι η Ελλάδα είχε μεγάλο έλλειμμα ανάμεσα στις εξαγωγές και τις εισαγωγές που το 2007 –στο απόγειο της ελληνικής φούσκας– έφτασε στα 33 δις ευρώ. Αλλά sύμφωνα με στοιχεία της Deutsche Bundesbank η Ελλάδα απορροφούσε μόλις το 0.8% των γερμανικών εξαγωγών, η Πορτογαλία το 0.84%, ενώ η Ιρλανδία είχε θετικό ισοζύγιο στις συναλλαγές της με τη Γερμανία. Παρά το μικρό μερίδιο της Ελλάδας επί των γερμανικών εξαγωγών, η Γερμανία είχε κάθε συμφέρον να συνεχιστεί το ελληνικό πάρτι της κατανάλωσης με δανεικά για να συνεχίσουμε να αγοράζουμε τα προϊόντα της. Όμως αυτό ήταν αδύνατο να συμβεί γιατί κανείς πλέον δεν μας δάνειζε για να ξοδεύουμε. Η εφαρμογή των προγραμμάτων διάσωσης βελτίωσε την ανταγωνιστικότητα των χωρών του νότου. Η Ελλάδα είχε άνοδο των εξαγωγών της και μεγάλη μείωση των εισαγωγών. Από τη Γερμανία, για παράδειγμα, αγοράζουμε πλέον πολύ λιγότερα αυτοκίνητα. Έτσι μηδενίστηκε το έλλειμμα στο ισοζύγιο.
3. Η ελληνική χρεοκοπία οφείλεται στα ποσά που δίναμε στους Γερμανούς για εξοπλισμούς
Σύμφωνα με το ελληνικό Υπουργείο Εθνικής Άμυνας η Ελλάδα προμηθεύεται από τη Γερμανία το 20% των εξοπλισμών της, οι οποίοι το 2009 ήταν συνολικά 2.2 δισ., δηλαδή 440 εκατομμύρια ευρώ. Τη χρονιά εκείνη το έλλειμμα της Ελλάδας ήταν 36 δισ. και η επιδότηση μόνο σε ασφαλιστικά ταμεία και ΔΕΚΟ 20,5 δισ.
4. Το μνημόνιο αποσκοπεί στο να μας αγοράσουν οι Γερμανοί για ένα κομμάτι ψωμί
Οι περισσότερες επιχειρήσεις στην Ελλάδα παρουσίασαν ζημίες ή είχαν μεγάλη μείωση της κερδοφορίας τους στα χρόνια της κρίσης. Μεγάλες γερμανικές επιχειρήσεις (Aldi, Plus, Saturn) εγκατέλειψαν σημαντικές επενδύσεις που είχαν κάνει στην Ελλάδα και αποχώρησαν καταγράφοντας μεγάλες ζημίες.
Το πρόβλημα στην Ελλάδα είναι η έλλειψη ξένων επενδύσεων. Στις αποκρατικοποιήσεις που έγιναν υπήρξε πολύ μικρή συμμετοχή επενδυτών και πλήρης απουσία ενδιαφέροντος εκ μέρους των μεγάλων χωρών της ευρωζώνης, συμπεριλαμβανομένης της Γερμανίας. Εξαίρεση αποτελεί η μακροχρόνια παραχώρηση των 14 επαρχιακών αεροδρομίων, αλλά εκεί το τίμημα θεωρήθηκε από όλους πολύ ικανοποιητικό.
5. Έχουμε νέα γερμανική κατοχή ή είμαστε αποικία χρέους
Η πρόσφατη αλλαγή κυβέρνησης διέψευσε όλους αυτούς τους ανιστόρητους ισχυρισμούς. Είναι αυτονόητο ότι δεν υπάρχει καμία κατεχόμενη χώρα που να μπορεί να κάνει ελεύθερες εκλογές και να αλλάζει κυβερνήσεις. Επίσης από τις κατεχόμενες χώρες και τις αποικίες έχουμε αρπαγή και μεταφορά πλούτου στη χώρα των κατακτητών, όπως έγινε στην πραγματική γερμανική κατοχή. Δεν έχουμε χαμηλότοκα δάνεια και επιδοτήσεις προς τους κατακτημένους. Γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι τις τελευταίες δεκαετίες ήρθαν στην Ελλάδα περισσότερα από 200 δισ. μέσα από τις κοινοτικές επιδοτήσεις, οι οποίες πληρώθηκαν από τους φορολογούμενους των χωρών της βόρειας Ευρώπης και κυρίως της Γερμανίας.
Οι επιδοτήσεις και τα δάνεια του μηχανισμού στήριξης δεν δόθηκαν στην Ελλάδα από αγάπη για το λαό της. Δόθηκαν για να εξασφαλιστούν τα συμφέροντα και αυτών που τα έδωσαν, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν βοήθησαν την Ελλάδα. Για τις επιδοτήσεις δεν υπάρχει καμία αμφιβολία. Για τα χρήματα του μηχανισμού στήριξης, η στάση της νέας ελληνικής κυβέρνησης και η συμφωνία με τους δανειστές για παράταση του προγράμματος βάζει οριστικό τέλος στις αυταπάτες για δήθεν εναλλακτικές λύσεις χρηματοδότησης της χρεοκοπημένης Ελλάδας.
Η Ελλάδα έχει το θλιβερό προνόμιο να βυθίζεται σε μια διαρκή πολιτική αβεβαιότητα την ώρα που οι άλλες χώρες άλλαζαν την οικονομία τους και προχωρούσαν. Κανείς εκεί δεν μιλούσε για κατοχή και γερμανοτσολιάδες. Εδώ η πολιτική αντιπαλότητα τροφοδοτήθηκε από διάφορες εξωπραγματικές θεωρίες με κυρίαρχες εκείνες που ενοχοποιούσαν τη Γερμανία. Σήμερα που οι άλλες χώρες έχουν ανακάμψει, εμείς επιστρέφουμε και πάλι στην αστάθεια. Αντί η κυβέρνηση να αναλάβει την ευθύνη για την κατάσταση που προκάλεσε, προσπαθεί να χειραγωγήσει τους πολίτες πουλώντας αντιγερμανισμό. Όμως δεν υπάρχει απόδραση από την πραγματικότητα και τα παραμύθια δεν σε γλιτώνουν από την τυραννία της.
17°
