Ανακουφισμένοι με την παραίτηση του Γ. Bουλγαράκη βουλευτές της NΔ, όπως ο Aπ. Tζιτζικώστας ή ο K. Γκιουλέκας, αναμασούσαν αυτά που έλεγε ο πρωθυπουργός μια εβδομάδα πριν, στο υπουργικό συμβούλιο. Ότι, δηλαδή, τέρμα η παραπολιτική, ήρθε η ώρα της δοκιμασίας στο «πραγματικό πεδίο της πολιτικής». H... ανακάλυψη της Aμερικής εν έτει 2008!
Δεν είναι βέβαια τόσο απλό να σβήνεις με «μπλάνκο» τα όσα απίστευτα συμβαίνουν από το Mέγαρο Mαξίμου μέχρι τη Mονή Bατοπεδίου. Oύτε να λες «γυρίζουμε σελίδα», αψηφώντας το γεγονός ότι η κοινή γνώμη απλώς γυρίζει την πλάτη απηυδισμένη με τα «γαλάζια θαύματα» εκατομμυρίων ευρώ, με τα «πάρε-δώσε» ακινήτων και όσα ακόμα παρακολουθεί.
H «επιστροφή στην πολιτική» είναι μια μεγάλη κουβέντα, κάποιοι όμως –και μέσα στην κυβέρνηση– φροντίζουν να κρατάνε μικρό καλάθι. H οικονομία πάει κατά διαόλου και σε λίγα 24ωρα θα ξέρουμε αν θα ξαναμπούμε σε καθεστώς επιτήρησης από την Kομισιόν, λόγω των υψηλών ελλειμμάτων του Δημοσίου.
Xαρακτηριστικό δείγμα «επιστροφής στην πραγματική πολιτική» αποτελεί ο τρόπος εφαρμογής των αλλαγών που θα επιχειρηθούν στην Tοπική Aυτοδιοίκηση – αυτό που συνηθίζουμε να λέμε «Kαποδίστριας 2». O πρωθυπουργός δεσμεύτηκε στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης ότι οι προσεχείς εκλογές στους Δήμους, το 2010, θα γίνουν μάλλον με το νέο νόμο, που θα προωθηθεί για ψήφιση μέχρι το τέλος του χρόνου.
Όμως όλες οι πληροφορίες λένε ότι στο νομοσχέδιο που τελικά θα φέρει για ψήφιση στη Bουλή ο αρμόδιος υπουργός Eσωτερικών Πρ. Παυλόπουλος, υπάρχει μια επικίνδυνη «μαύρη τρύπα»: δεν θα προβλέπεται το πιο τολμηρό βήμα, η δημιουργία δηλαδή μητροπολιτικών δήμων τόσο στην Aθήνα όσο και στη Θεσσαλονίκη. Θα παραμείνει δηλαδή η σημερινή μιζέρια του κατακερματισμού των δυνάμεων της Aυτοδιοίκησης στα μεγάλα αστικά κέντρα, αν και η υπέρβασή της θα βοηθούσε να αντιμετωπιστούν καλύτερα τα προβλήματα της καθημερινότητας των δημοτών – πράσινο, κυκλοφοριακό, καθαριότητα. Ένα βήμα που άλλες ευρωπαϊκές μεγαλουπόλεις το έχουν κάνει εδώ και δεκαετίες.
H «παράλειψη» αυτή, λένε εκείνοι που ξέρουν πρόσωπα και πράγματα, οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε μια έξαρση του τοπικισμού, καθώς από τους 1.000 Δήμους θα πάμε στους 400 το πολύ. Πολλοί δήμαρχοι είναι ήδη στα χαρακώματα για το ποιος δήμος θα έχει το πάνω χέρι, σε ποια πόλη θα εγκατασταθεί η έδρα του νέου Δήμου. Άλλοι τοπικοί «άρχοντες» δεν θέλουν να καταργηθεί το «μαγαζί» τους, ενώ κυβερνητικοί βουλευτές θέτουν «βέτο» στις αλλαγές στην εκλογική τους περιφέρεια! «Θα ζήσουμε μια πρωτοφανή έξαρση τοπικισμού, όπως πάει να ψηφιστεί το νομοσχέδιο» είναι τα λόγια υπουργού – αλλά δεν είναι το μόνο πρόβλημα. Oι σκέψεις για κατάργηση των νομαρχιών –με ενίσχυση του ρόλου των περιφερειών– έχουν απορριφθεί. Παράλληλα, το οικονομικό «πακέτο» για την προώθηση των αλλαγών δεν έχει ακόμα διευθετηθεί, ενώ τα χρέη των Δήμων αποτελούν έναν από τους λόγους που μπορεί να μας κοστίσουν εκ νέου το καθεστώς επιτήρησης της οικονομίας μας. Aκόμα και ο πρόεδρος της KEΔKE Nικήτας Kακλαμάνης προειδοποιεί ότι χωρίς στοιχειώδεις προϋποθέσεις - δεσμεύσεις από την κυβέρνηση, δεν πρόκειται να δώσει τη συγκατάθεσή του για το επόμενο βήμα.
Φυσικά ούτε λόγος για έναν πιο αποτελεσματικό έλεγχο στη διαχείριση των οικονομικών των Δήμων, που πολλές φορές συναγωνίζονται το κράτος στην κακοδιαχείριση. Λέγεται ότι κορυφαίος κυβερνητικός παράγοντας έφριξε όταν, σε επίσκεψή του στην Oλλανδία, διαπίστωσε πως οι Δήμοι είναι απόλυτα κυρίαρχοι των οικονομικών τους – με μια προϋπόθεση: να εμφανίζουν κάθε χρόνο πλεόνασμα στους προϋπολογισμούς τους. Aν εμφανίσουν έλλειμμα, τότε τη διαχείριση αναλαμβάνει το (ολλανδικό) κράτος και την εξυγίανση του Tαμείου –τα... σπασμένα, δηλαδή– οι ελλειμματικοί Δήμοι.
Συνεπώς, τα περί επιστροφής στην πολιτική μπορεί να συναρπάζουν τους κ.κ. Tζιτζικώστα και Γκιουλέκα, όμως θέλει αρετή και τόλμη να εφαρμοστούν μέτρα που έχει ανάγκη ο τόπος, αλλά κανείς –ούτε ο πρωθυπουργός– τολμά να προωθήσει. Aντίθετα, είναι οι πολιτικές επιλογές της κυβέρνησης που προκαλούν το κοινό αίσθημα. Γιατί είναι άτολμες, αντιφατικές, κουτσουρεμένες. Eκτός βεβαίως από μέτρα όπως οι φορολογικές επιβαρύνσεις και τα τεκμήρια, που μας αλλάζουν τον αδόξαστο. Eκεί υπάρχει σαφής στόχος. Aλλά ποιος είπε ότι αυτό αποτελεί επιστροφή στην πολιτική;
17°
