Νόμος είναι το δίκιο του πελάτη

Ο νέος υπουργός, αρμόδιος για τη δημόσια διοίκηση, Γιώργος Κατρούγκαλος, ανακοίνωσε την επαναπρόσληψη 3.500 δημοσίων υπαλλήλων που είχαν απολυθεί τον τελευταίο καιρό. Για να μην επιβαρυνθεί ο προϋπολογισμός από τις προσλήψεις αυτές, ο υπουργός ανακοίνωσε ότι θα περικόψει κατά 3.500 τις νέες προσλήψεις μέσω ΑΣΕΠ που είχε προγραμματίσει ο προκάτοχός του.

Ο υπουργός μίλησε για ανάκληση των αντισυνταγματικών απολύσεων. Όμως όσες απολύσεις κρίνονται αντισυνταγματικές από τα δικαστήρια παύουν να ισχύουν αυτομάτως και επομένως η υπουργική ρύθμιση είναι περιττή. Μάλλον ο υπουργός ονομάζει αντισυνταγματικές όσες κρίνονται από τον ίδιο σαν τέτοιες και όχι εκείνες που ακυρώνονται από τα δικαστήρια.

Έρχονται πίσω 3.500 και άλλοι τόσοι δεν προσλαμβάνονται. Ας δούμε ποιοι είναι οι πρώτοι και ποιοι είναι οι δεύτεροι. Οι πρώτοι είχαν προσληφθεί στο δημόσιο εκτός ΑΣΕΠ (πιθανότατα οι περισσότεροι μέσα από τα πελατειακά δίκτυα) σε αντίθεση με τους δεύτερους που θα προσλαμβάνονταν μέσω των διαγωνισμών του ΑΣΕΠ. Επίσης, οι προσλήψεις που είχαν προγραμματιστεί αφορούσαν κυρίως επιστήμονες με προσόντα που θα στελέχωναν τις ελεγκτικές υπηρεσίες του Υπουργείου Οικονομικών, όπως και τους τομείς της υγείας και της παιδείας, ενώ οι απολύσεις αφορούσαν εργαζόμενους με ειδικότητες λιγότερο απαραίτητες.

Κάθε σύγκριση, αν γίνει με κριτήρια δικαιοσύνης, αξιοκρατίας, δημοσίου συμφέροντος, προσόντων και χρησιμότητας, είναι συντριπτική υπέρ των νεοδιοριζόμενων μέσω του ΑΣΕΠ. Για τον υπουργό, όμως ισχύουν άλλα κριτήρια. Οι υπάλληλοι που απολύονται είναι συγκεκριμένοι και παράγουν συγκίνηση. Αυτοί που δεν μπόρεσαν ή δεν θέλησαν να τρυπώσουν στο δημόσιο μέσω της πελατειακής οδού παραμένουν ανώνυμοι και απρόσωποι. Κανείς δεν έχει να κερδίσει κάτι ενώνοντας τα δάκρυα του με τα δικά τους.

Ο νέος υπουργός Οικονομικών ανακοίνωσε ότι θα απομακρύνει συμβούλους για να επαναπροσλάβει τις απολυμένες καθαρίστριες του υπουργείου του. Ας αφήσουμε ασχολίαστο το τι σημαίνει να μείνει το Υπουργείο Οικονομικών χωρίς εξειδικευμένους συμβούλους σε μια τόσο κρίσιμη περίοδο και ας σταθούμε στο ότι μέχρι τώρα ακούγαμε τον ισχυρισμό ότι η ανάθεση της καθαριότητας σε ιδιωτικές εταιρείες στοιχίζει περισσότερο στο κράτος από το να απασχολεί καθαρίστριες. Τώρα μαθαίνουμε από το νέο υπουργό ότι για να πληρώνονται οι καθαρίστριες που θα προσλάβει, το ποσό που ξοδεύει τώρα το υπουργείο δεν φθάνει και απαιτούνται επιπλέον χρήματα, τα οποία για να βρει θα χρειαστεί να διώξει τους συμβούλους.

Αν θέλει το υπουργείο καθαρίστριες γιατί θα πρέπει οπωσδήποτε να ξαναπροσλάβει αυτές που είχαν επιλέξει (πώς άραγε;) οι παλιότεροι υπουργοί; Γιατί να αποκλειστούν από την πρόσληψη οι καθαρίστριες που εργάζονται σήμερα στην ιδιωτική εταιρεία και θα απολυθούν; Γιατί να μην υπάρξει μια νέα διαδικασία στην οποία θα μπορούσαν να συμμετέχουν μακροχρόνια άνεργοι και μέλη οικογενειών χωρίς κανένα εργαζόμενο;

Η υποκρισία των δήθεν φιλεργατικών υπουργών είναι κραυγαλέα. Η υποστήριξη σε ανθρώπους που χάνουν τη δουλειά τους πάντα φέρνει κέρδη σε πολιτικούς και δημοσιογράφους. Είκοσι χρόνια μετά την ίδρυση του ΑΣΕΠ, που ήταν ένα σημαντικό βήμα θεσμικού εκσυγχρονισμού, οι παθογένειες των ρουσφετολογικών προσλήψεων καθορίζουν ακόμη το δημόσιο λόγο.

Η εκμετάλλευση της συγκίνησης και η δύναμη που έχουν αποκτήσει οι ευνοημένοι του πελατειακού συστήματος έχουν αλλοιώσει την αντίληψη του δικαίου. Παράλληλα η ελληνική κοινωνία δεν κατανόησε ότι ένα κράτος χωρίς σύγχρονους θεσμούς και ικανά στελέχη, δεν μπορεί να παίξει το σημαντικό του ρόλο στην ανάπτυξη, στην εξυπηρέτηση του πολίτη και στην κοινωνική πολιτική.

Η άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ στηρίχτηκε κατά πολύ στον προσεταιρισμό των ισχυρών ομάδων συμφερόντων και των παλιών πελατών της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Στη χρεοκοπημένη Ελλάδα ο ΣΥΡΙΖΑ δεν εντόπισε κανένα άδικο προνόμιο που θα έπρεπε να περικοπεί. Συμπαραστάθηκε ακόμη και στις «άγαμες θυγατέρες» που διαμαρτύρονταν για την εφαρμογή εισοδηματικών κριτηρίων στις ισόβιες συντάξεις τους. Σήμερα, αντί για την ανακούφιση όσων έχουν πληγεί από την κρίση, υπόσχονται τη διατήρηση υψηλών επικουρικών συντάξεων προνομιούχων ομάδων που υπερβαίνουν τις αντίστοιχες εισφορές. Για τον ΣΥΡΙΖΑ πάντα λεφτά υπάρχουν. Μέχρι να τελειώσουν.