Η στάση των δανειστών τα τελευταία 24ωρα, ή μάλλον τις τελευταίες εβδομάδες, έχει μεταφραστεί από πολλούς μέχρι τώρα μόνο με πολιτικούς όρους. Δηλαδή, οι δανειστές στριμώχνουν την κυβέρνηση χωρίς να νοιάζονται για το αν θα γίνουν εκλογές και πάει περίπατο η πολιτική σταθερότητα. Αλλά και ο Αλέξης Τσίπρας στη συνέντευξή του στο ΣΚΑΙ είπε πως η τρόικα «τώρα ξεκινά τη διαπραγμάτευση με τους επόμενους. Αυτή η σκλήρυνση της στάσης δεν αφορά την κυβέρνηση Σαμαρά, αφορά την Ελλάδα και αφορά εμάς».
Ομως εδώ που φτάσαμε πρέπει να τα λέμε όλα. Πριν απ’ όλα, την αλήθεια κι ας πονάει. Και η αλήθεια είναι πως αν και ορισμένα νούμερα για την οικονομία δείχνουν ότι κάτι γίνεται, στην πραγματική οικονομία η κατάσταση αγριεύει: για τα επόμενα δύο χρόνια, το δημοσιονομικό κενό εκτιμάται ότι θα αγγίξει τα 4 δις ευρώ! Τόσο απλά. Πώς προέκυψε αυτή η νέα μαύρη τρύπα; Ενδεικτικά, μόνο οι αποφάσεις για επιστροφή των αναδρομικών σε δικαστικούς και ένστολους κόστισαν στους φορολογούμενους πάνω από 700 εκατομμύρια ευρώ. Συνεπώς, η εμμονή των δανειστών για κάλυψη της μαύρης τρύπας που δημιουργήθηκε εγχωρίως έχει βάση. Το πρόβλημα είναι πώς θα καλυφθεί το έλλειμμα και όχι αν πρέπει.
Υπάρχει και μια άλλη παράμετρος καθοριστική για τη νέα χρονιά και όσα προαλείφονται. Όλα δείχνουν ότι σε τρέχουσες τιμές, το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν της χώρας όχι μόνο δεν θα αυξηθεί μέσα στο 2014 αλλά θα μειωθεί κατά 3,5 δις ευρώ. Η πραγματική οικονομία κάνει βήματα πίσω, σε συνδυασμό μάλιστα με τον καταστροφικό αποπληθωρισμό. Αυτό σημαίνει ότι τα αναμενόμενα έσοδα θα είναι λιγότερα – κάποιοι εκτιμούν τις πρόσθετες απώλειες στο 1 δις ευρώ, άρα αντί για κάλυψη θα έχουμε μεγέθυνση του δημοσιονομικού κενού.
Κι έτσι φτάσαμε ξανά στο αμήν, αναζητώντας λύσεις στο πόδι για να μην βρεθούμε ξεβράκωτοι στις αγορές σε κανένα μήνα από τώρα. Και τι επινόησαν; Μα το πιο απλό. Να βάλουν χέρι στο μόνο κλάδο που φέρνει ανάπτυξη στη χώρα και διακρίνεται για την εξωστρέφειά του. Ρίχνουν ένα διπλασιασμό του ΦΠΑ στον τουριστικό κλάδο και –νομίζουν ότι–καθαρίζουν. Πολλές μονάδες εκτίθενται στους tour operators με τις συμφωνίες που ήδη έχουν συνάψει, η απασχόληση στον τομέα αυτό είναι σίγουρο ότι θα πληγεί, η επενδυτική δραστηριότητα –σπάνια για τη χώρα στις μέρες μας σε οποιοδήποτε άλλο κλάδο– θα ανακοπεί. Αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα για τους κυβερνητικούς επιτελείς. Αρκεί να μη θιγούν τα ιερά και όσια του δημόσιου τομέα.
Η φορομπηχτική πολιτική μάς συνοδεύει όλα αυτά τα χρόνια της κρίσης – και οι τροϊκανοί δεν θα πρέπει να νιώθουν περήφανοι που έκλειναν τα μάτια στα χαράτσια όλα αυτά τα χρόνια. Οι «δικοί μας» αντί για μεταρρυθμίσεις εθίστηκαν στις περικοπές μισθών, συντάξεων και επιβολή φόρων με περισσή φαντασία. Δυστυχώς, όλα θα τα βρούμε μπροστά μας. Το 2015 είναι προ των πυλών.
Στο βιβλίο προσπάθησα να καταγράψω με εντιμότητα τη διεθνή πρακτική για να καταλάβουμε εάν είμαστε εγκλωβισμένοι στις υπερβολές και στα «δίκαιά» μας ή στον «ρεαλισμό» μας
17°
