Ειρήνη Αγαπηδάκη: Η απάντησή της στις συκοφαντίες εις βάρος της - Η ανάρτησή της στο Facebook
Με ανάρτησή της το πρωί της Τρίτης, η αναπληρώτρια υπουργός Υγείας, Ειρήνη Αγαπηδάκη έδωσε την απάντησή της στον «κανιβαλισμό», τις «απειλές», τον «αισχρό σεξισμό» και τις «συκοφαντίες» που δέχεται από την στιγμή που ασχολήθηκε με τα κοινά.
Ειδικότεερα, η κα Αγαπηδάκη απαντά σε όσα κατά καιρούς της έχουν καταλογίσει τόσο ως Ειδική Γραμματέα Ασυνόδευτων Ανηλίκων, όσο και ως Γενική Γραμματέα Δημόσιας Υγείας και αναπληρώτρια υπουργό Υγείας σημειώνοντας πως όλο αυτό τον καιρό την έχουν κατηγορήσει ότι είναι «υπάλληλος του Σόρος» αλλά και «βαλτή από τη Novartis».
Η ανάρτηση της Ειρήνης Αγαπηδάκη
Από το 2019 που ανέλαβα την Ειδική Γραμματεία Προστασίας Ασυνόδευτων Ανηλίκων, έχω υποστεί αδιανόητα αίσχη: στελέχη της αξιωματικής αντιπολίτευσης έγραφαν ότι είμαι υπάλληλος του Σόρος.
Όταν υλοποιήθηκε το πρόγραμμα μετεγκατάστασης σε άλλα Κράτη μέλη, τα τρολς στο τουίτερ έγραφαν ότι κάνω trafficking ασυνόδευτων, ακολουθώντας τη γραμμή του Μακελειού που με είχε πρωτοσέλιδο επί εβδομάδες. Αυτή η θεωρία συνωμοσίας υιοθετήθηκε και αναπαράχθηκε από ακροδεξιούς και αριστερούς (μια σύμπτωση που συνεχίζεται μέχρι σήμερα σε κάθε επίθεση που δέχομαι).
Όταν ανέλαβα Γενική Γραμματέας Δημόσιας Υγείας, και στη συνέχεια συμπεριλήφθηκα στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας της Νέας Δημοκρατίας, το τροπάρι άλλαξε: δεν ήμουν πια υπάλληλος του Σόρος, αλλά βαλτή της Νοβάρτις. Η δολοφονία χαρακτήρα μου έγινε πολυσέλιδο αφιέρωμα, για να περάσουμε μετά στις πλημμύρες στη Θεσσαλία, όπου την ώρα που πάλευα να ενημερώσω τους πολίτες και να διασφαλίσω την πρόσβαση τους σε ασφαλές και κατάλληλο νερό, έπρεπε να αντιμετωπίσω και τον σεξισμό, τον σωστό τον πρόστυχο, στον οποίο δε βρέθηκε ούτε μια γυναίκα πολιτικός να αρθρώσει μια κουβέντα. Και βέβαια, εσχάτως περάσαμε στο ότι έχω πληρωθεί για τα εμβόλια της γρίπης και δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο.
Ως Ειδική Γραμματέας Προστασίας Ασυνόδευτων Ανηλίκων, διαμόρφωσα ολοκληρωμένο πλαίσιο αξιολόγησης ηλικίας και έβγαλα τους ενήλικες από τις δομές (ναι, αυτά βρήκαμε). Έβγαλα τα παιδιά από τα κρατητήρια, σταμάτησε δια νόμου η πρακτική να τα κρατάμε στα κελιά επειδή δεν είχαμε μέρος να τα στεγάσουμε, δημιούργησα νέες θέσεις σε κατάλληλες δομές φιλοξενίας και εν τέλει αποκτήσαμε ένα σύστημα προστασίας το οποίο δουλεύει μέχρι σήμερα, με κανόνες και ουσιαστική φροντίδα.
Ως Γενική Γραμματέας Δημόσιας Υγείας, δημιούργησα το πρώτο πληθυσμιακό πρόγραμμα πρόληψης για τον καρκίνο του μαστού, χάρη στο οποίο έχουν σωθεί μέχρι τώρα πάνω από 15.000 γυναίκες-μια ολόκληρη πόλη.
Ως Αναπληρώτρια Υπουργός Υγείας, έχω ήδη θέσει σε τροχιά υλοποίησης τη Β φάση της Μεταρρύθμισης του Προσωπικού Γιατρού, τη μεταρρύθμιση της ΠΦΥ με ένα σύστημα που δε θα περιμένει να παει ο πολίτης στο γιατρό, αλλά στέλνει τον γιατρό στον πολίτη, ενώ παράλληλα ενισχύω τον ρόλο του ΕΟΔΥ ώστε να μπορεί να λειτουργεί και ως «Πολιτική Προστασία της Υγείας», όπως το κάναμε πρόσφατα στη Θεσσαλία.
Απαντώ λοιπόν μια και καλή, σε καθέναν που νομίζει ότι θα με κάμψει ο κανιβαλισμός, οι απειλές, ο αισχρός σεξισμός και οι συκοφαντίες: θα στέκομαι εδώ, όρθια, όσο αντέχουν τα πόδια μου και θα παλεύω για να αποκτήσει κάθε πολίτης και ειδικά οι φτωχότεροι, τη φροντίδα που χρειάζεται για την υγεία του. Γιατί έχω ζήσει στο πετσί μου τι σημαίνει ανάγκη, ξέρω πως είναι να είσαι ολομόναχος στην ανάγκη και να μην υπάρχει κανείς να στραφείς για βοήθεια.
Καθένας με τα όπλα του, λοιπόν: εκείνοι με τη λάσπη και εγώ με τη δουλειά μου.
ΥΓ. Όταν κάποιοι (ακόμα και μέσα από το κόμμα της) επιτέθηκαν σεξιστικά στην κα Αχτσιόγλου επειδή φάνηκε κουρασμένη σε ένα βίντεο, ήμουν από τις πρώτες που την υπερασπίστηκα. Το ίδιο θα κάνω πάντα, για κάθε γυναίκα ανεξάρτητα από το κόμμα που ανήκει, γιατί έχω αρχές. Αντίθετα, εγώ υφίσταμαι αισχρό σεξισμό, δε βρίσκεται ούτε μια γυναίκα από τον ΣΥΡΙΖΑ να ψελλίσει μια κουβέντα. Είπαμε: καθείς και τα όπλα του. Μερικοί πάντως έχουμε αρχές και κάτι ακόμα, πολύ λαϊκό για να εξηγηθεί: μπέσα. Ναι, την έχουν και οι γυναίκες.
Πώς η κρίση στην Ανατολική Μεσόγειο, η στάση της κυβέρνησης και η μετατόπιση της κοινής γνώμης επαναφέρουν το δίλημμα της κυβερνησιμότητας στο επίκεντρο της πολιτικής σκηνής
17°
