Ο κ. Σκέρτσος καλεί τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ να καταθέσει επισήμως το πρόγραμμά του με όλα τα δημοσιονομικά μέτρα, ώστε να το εκτιμήσουν οι αρμόδιες υπηρεσίες.
Πιο αναλυτικά η δήλωση του κ. Σκέρτσου:
«Πρόεδρε έλα με φόρους»!
Χαιρόμαστε που έστω και με καθυστέρηση μιας κάλπης ο κ. Τσίπρας αναγνωρίζει την ανάγκη να κοστολογηθεί το πρόγραμμά του -πέρα από το οικονομικό του επιτελείο- και από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους ή οποιονδήποτε αρμόδιο κρατικό φορέα επιθυμεί, όπως επανειλημμένα έχουμε ζητήσει.
Θα ήταν ευχής έργον να καταθέσει και επισήμως το πρόγραμμά του με όλα τα δημοσιονομικά μέτρα σε κάθε λεπτομέρεια στην Υπηρεσιακή Κυβέρνηση, ώστε να ποσοτικοποιηθούν εκ νέου από τις αρμόδιες υπηρεσίες. Παρακαλούμε, όμως, σε αυτή τη διαδικασία να μην ξεχάσει να καταθέσει το σύνολο των μέτρων που περιλαμβάνονται στο πρόγραμμά του, συμπεριλαμβανομένων αυτών που πρόσθεσε μετά την ποσοτικοποίηση που έκανε στη ΔΕΘ, όπως και των αυξήσεων των δαπανών που προτείνει στην Υγεία και στην Παιδεία. Και το πιο σημαντικό, να καταθέσει και τις αυξήσεις φόρων που προτείνει σε κάθε τους λεπτομέρεια.
Όσον αφορά το πρόγραμμα της Νέας Δημοκρατίας είναι σε απόλυτη συμφωνία με τους στόχους που έχουν τεθεί στο Πρόγραμμα Σταθερότητας που υποβλήθηκε πριν από μερικές εβδομάδες στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Συγκεκριμένα, το Πρόγραμμα Σταθερότητας περιλαμβάνει στο βασικό σενάριο, το κόστος της αύξησης των συντάξεων κάθε έτος με βάση το ΑΕΠ και τον πληθωρισμό (που υπολογίζεται σε 450 εκατ. ευρώ το πρώτο έτος και βαίνει αυξανόμενο, ώστε να φτάσει σωρευτικά τα 800 εκατ. ευρώ το 2025, το 1,1 δισ. ευρώ το 2026 και 1,5 δισ. ευρώ το 2027), καθώς και την εξαγγελθείσα από τη ΔΕΘ, αύξηση των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων από 1/1/2024 (κατά 500 εκατ. ευρώ), όπως και την αύξηση των αναπηρικών επιδομάτων (κατά 95 εκατ. ευρώ) που ισχύει από τον Μάιο.
Στο Πρόγραμμα Σταθερότητας, επίσης, γίνεται ρητή αναφορά για τα επιπλέον δημοσιονομικά μέτρα που έχουν ανακοινωθεί μετά την προκήρυξη των εκλογών, ύψους 0,1% του ΑΕΠ το 2024 και 0,3% του ΑΕΠ το 2025 και το 2026, που καλύπτονται από τον διαθέσιμο δημοσιονομικό χώρο. Αυτά περιλαμβάνουν αναλυτικά την αύξηση του αφορολόγητου κατά 1.000 ευρώ για οικογένειες με παιδιά (κόστος 77 εκατ. ευρώ ετησίως), την αύξηση κατά 8% του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος (κόστος 49 εκατ. ευρώ ετησίως), τη σταδιακή κατάργηση του τέλους επιτηδεύματος (κόστος 89 εκατ. ευρώ το 2025, 222 εκατ. ευρώ το 2026 και 443 εκατ. ευρώ το 2027), τη σταδιακή μείωση των ασφαλιστικών εισφορών (με κόστος 230 εκατ. ευρώ το 2025 και 2026 και 509 εκατ. το 2027), την αύξηση του επιδόματος μητρότητας στους ελεύθερους επαγγελματίες και αγρότες (με κόστος 40 εκατ. ευρώ ετησίως), τη μονιμοποίηση της απαλλαγής των πρώην δικαιούχων Ε.Κ.Α.Σ. από τη συμμετοχή τους στη φαρμακευτική δαπάνη (με κόστος 38 εκατ. ευρώ ετησίως), το youth pass για τους νέους που ενηλικιώνονται (με κόστος 30 εκατ. ευρώ ετησίως) και τη μείωση ΕΝΦΙΑ 10% για σπίτια που ασφαλίζονται για φυσικές καταστροφές (με κόστος περί τα 40 εκατ. ευρώ ετησίως).
Το συνολικό κόστος των ανωτέρω μέτρων ανέρχεται σε 1,3 δισ. ευρώ το 2024, 2 δισ. ευρώ το 2025, 2,5 δισ. ευρώ το 2026 και 3,3 δισ. ευρώ το 2027. Αυτός είναι και ο υπολογιζόμενος δημοσιονομικός χώρος που έχουμε σύμφωνα με τις προβλέψεις του Προγράμματος Σταθερότητας.
Παρακαλούμε συνεπώς τον Κ. Τσίπρα να μας πει πού θα βρει τα 83 δισ. ευρώ στην τετραετία, ποιους φόρους προτίθεται να επιβάλει και εάν σκοπεύει να θέσει εκ νέου την ελληνική οικονομία σε διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος, με νέο πλαίσιο εποπτείας και αναβολή επ’ αόριστον της επενδυτικής βαθμίδας.
Και αν έχει οποιαδήποτε απορία για την ποσοτικοποίηση κάποιων από τα μέτρα μας, ας μας το επισημάνει και ευχαρίστως θα ζητήσουμε να πιστοποιηθεί εκ νέου από τις αρμόδιες υπηρεσίες του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους.
Στο μεσοδιάστημα εμείς θα συνεχίσουμε να μιλάμε για την Ελλάδα του μέλλοντος, για υψηλότερους μισθούς, περισσότερες επενδύσεις, χαμηλότερους φόρους, καλύτερα νοσοκομεία, περισσότερο ψηφιακό κράτος, καλύτερο περιβάλλον, ισχυρή άμυνα και μεγαλύτερη ασφάλεια στα σύνορα και τις πόλεις μας.
Η κρισιμότητα των στιγμών δεν επιτρέπει ούτε παραλυτικές ισορροπίες ούτε φαινομενικά ανώδυνους συμψηφισμούς που θα κοστίσουν πολύ ακριβά στο άμεσο μέλλον.
Η αναβίωση της πλειοδοσίας παροχών δεν αποτελεί απλώς προεκλογικό φαινόμενο· αποκαλύπτει ότι τα βαθύτερα αντανακλαστικά του μεταπολιτευτικού λαϊκισμού παραμένουν πολιτικά ενεργά.
17°
