Πολιτικη & Οικονομια

Η βουλευτής ΝΔ Φωτεινή Πιπιλή περιγράφει την παραλίγο σύλληψη της λόγω τσαντόρ με αφορμή τα γεγονότα στο Ιράν

Η θρησκευτική αστυνομία της Σαουδικής Αραβίας και ο ρόλος του Γιάννη Λάτση

22.09.2022, 21:06
Newsroom
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Eπιλογές

Design & Αρχιτεκτονικη Aπόστολος Γκλέτσος: Το ξενοδοχείο Papi στην Αίγινα θα είναι μία full experience

Γιάννης Νένες

Μουσικη Maruja: «Ζούμε σε έναν κόσμο όπου οι τριαντάχρονοι δεν μπορούν να αγοράσουν σπίτι»

Τάνια Σκραπαλιώρη

Βιβλιο Τα 90.000 βιβλία που ψάχνουν χώρο: Η έκκληση του Παλαιοβιβλιοπωλείου των Αστέγων

Λουκάς Βελιδάκης

Φωτεινή Πιπιλή: Το περιστατικό με τη μαντίλα στην Σαουδική Αραβία το 1986 - Η παρολίγο σύλληψη.

Η τραγική κατάληξη της ιρανής Μασχά Αμινί και οι διαδηλώσεις στο Ιράν κάνουν τον γύρο του κόσμου. Με αφορμή τα γεγονότα αυτά, η βουλευτής της ΝΔ και δημοσιογράφος Φωτεινή Πιπιλή θέλησε να μοιραστεί την δική της εμπειρία με την μαντίλα στην Σαουδική Αραβία το μακρινό πια 1986.

Η ανάρτηση της Φωτεινής Πιπιλή:

Με φόντο την οικία του περίφημου Λώρενς της Αραβία στην Τζέντα της Σαουδικής Αραβίας με την φωτογραφία "γερασμένη",σας περιγράφω τη φρίκη που έζησα η ίδια από την φασιστοισλαμική θρησκευτική βία των καθεστώτων της που μαύρισε αυτές τις μερες τις νεότερες εικόνες ,στον κόσμο όλο , με αφορμή την τραγική κατάληξη της ιρανής Μασχά Αμινί. 1986 με ειδική,εξαιρετική άδεια βρέθηκα ,αν και ανύπαντρη αλλοδαπή ,στη Σαουδική Αραβία ως ΕΡΤ για εκπομπή αφιέρωμα στις εκαντοντάδες Έλληνες που εργάζονταν στις ελληνικές τεχνικές εταιρίες εκεί.

Αν και κανονισμένο από το Υπουργείο Εξωτερικών μου απαγορεύτηκε η διαμονή σε ξενοδοχείο και με παρέμβαση του παντοδύναμου εκεί Γιάννη Λάτση φιλοξενήθηκα στη θαλαμηγό που διέμεναν τα στελέχη του με τη ρητή εντολή να με ακολουθούν παντού για λίγους ασφαλείας. Ντυμένη προσεκτικά ,με ολόλευκα μακρυά ρούχα και μανίκια μοναχής ,σύμφωνα με τους κανόνες,περιφερόμουν στους δρόμους για ρεπορτάζ ,όταν ξαφνικά ένιωσα τους φρικτούς ήχους ενός αιωρούμενου μαστιγίου να σπάνε πάνω στην πλάτη μου και στο πρόσωπο μου μαζί με ουρλιαχτά ακατανόητα "αλαχουακμπαρ"τα γνωρίζουμε τώρα πια. Παρέλυσα από τον φόβο και οριακά κι εγώ από τον πόνο.

Στο τσακ με τράβηξαν απ' τα χέρια τους τα στελέχη του Λάτση που μας συνόδευαν, ενώ ο Έλληνας πρόξενος που ήταν μαζί με ήρεμο αυτός τόνο άλλαζαν χαμένος, άρχισε να τους δείχνει χαρτιά και άλλα χαρτιά μιλώντας στην γλώσσα τους. Η όλη προσπάθεια-και το πάγωμα - ήταν να μην συμβεί το μοιραίο και με συλλάβει η θρησκευτική αστυνομία του Βασίλειου -αυτοι ήταν οι "τιμωροί"μου και με βάλουν σ' ένα κατάμαυρο βανάκι ποιος ξέρει για που.

Αν ήμουν μόνη μου,όπως μου είπαν μετά οι συνοδοί μου, η τύχη μου θα ήταν άγνωστη γιατί η θρησκευτική αστυνομία είναι το πιο σκοτεινό και αδιατρητο κομμάτι του ισλαμικού φανατισμού. Και όλα αυτά όπως μου εξήγησαν μετά ήταν η οργή τους που είδαν να περιφέρεται στους δρόμους μια άπιστη ξανθιά ,μακρυμαλλούσα ,όχι μόνο χωρίς μαντήλα αλλά και δίχως το μαύρο σάβανο που ,αναγκαστικά πρέπει να τυλίγει την ύπαρξη της γυναίκας εκεί .

Έμεινα για πολλές μέρες εκεί κάτω, αλαφιασμένη-δεν το κρύβω -αναγκασμένη φυσικά να ντυθώ το μαύρο σάβανο της αιχμαλωσίας- υπέροχο μεταξωτό δε λέω-αλλά στιγμή δεν δέχθηκα να βάλω τη μαντήλα βρίσκοντας το τόσο,μα τόσο εξευτελιστικό ,αλλά,κυρίως,λόγω της σιγουριάς πως,τουλάχιστον εγώ,θα γλύτωνα αφού δεν πήγαινα πουθενά χωρίς την απαραίτητη συνοδεία .

Όλα αυτά μου ήρθαν στο νου ,φρίττοντας με την περίπτωση της ιρανής που από ανώνυμο θύμα μιας σκοταδιστικής εξουσίας ,έγινε με τον μαρτυρικό της θάνατο η παγκόσμια ιέρεια της ελευθερίας που ταιριάζει σε κάθε γυναίκα του πλανήτη.