Μήπως να ξαναβάζαμε μάσκες;

Μια περίεργη και εκνευριστική… σιγουρίλα πλανάται στην ατμόσφαιρα από την 1η Ιουνίου όταν οι μάσκες έπαψαν να είναι υποχρεωτικές στους εσωτερικούς χώρους, με ελάχιστες εξαιρέσεις. Και έχει έναν μυστήριο τρόπο αυτή η σιγουρίλα να περνάει στο απέναντι πεζοδρόμιο και να μετατρέπεται ακόμα και σε bullying εις βάρος όλων όσοι επιμένουμε να τις φοράμε.

Και δεν επιμένουμε λόγω κάποιου εμμονικού συνδρόμου αλλά επειδή συνεχίζουμε να διαβάζουμε, να ακούμε και να βλέπουμε τι γίνεται γύρω μας. Τι διαβάσαμε αυτή την εβδομάδα, λοιπόν; Ότι μόλις την Τρίτη 21 Ιουνίου, καταγράφηκαν 14 θάνατοι από κορωνοϊό, ενώ 96 ασθενείς νοσηλεύονταν σε ΜΕΘ. Παράλληλα, σημειώθηκε μεγάλη αύξηση στα κρούσματα με 14.458 (12.537 νέα και 1.921 επαναλοιμώξεις) έπειτα από 154.731 τεστ, ενώ έγιναν 134 εισαγωγές. Αυτά ήταν τα στοιχεία μόνο της Τρίτης, ενώ σχεδόν το σύνολο των trusted ΜΜΕ στην Ελλάδα αλλά και διεθνή Μέσα εκφράζουν την ανησυχία τους για ένα νέο κύμα μέσα στις καλοκαιρινές διακοπές. Άλλος με μεγάλα γράμματα και άλλος με μικρότερα εκφράζει τον φόβο του. Ο κ. Μαγιορκίνης είπε ότι δεν θα το έλεγε ακριβώς κύμα αλλά περιμένουμε κορύφωση για τις επόμενες δύο εβδομάδες ενώ η γεωγραφική ανάλυση των κρουσμάτων αποδίδει την ανοδική πορεία στο γεγονός ότι είναι κλειστά τα σχολεία και στην αύξηση των τουριστικών αφίξεων.

Και σε όλο αυτό το πακέτο έρχεται και εισβάλλει αυτή η κολλώδης εκδοχή της βλακείας που βαφτίζει «αντισυστημική» τη μη χρήση της μάσκας, κάτι σαν ψευδαίσθηση επαναπόκτησης μιας ελευθερίας που ποτέ δεν χάθηκε. Σε τέτοιο βαθμό, μάλιστα, που να μετατρέπεται σε bullying εις βάρος αυτών που επιμένουν να ανησυχούν. «Αν κάποιος επαναμολυνθεί έχει πολύ περισσότερες πιθανότητες να αποκτήσει μόνιμη βλάβη από κάποιον που μολύνεται για πρώτη φορά», έλεγε πριν από λίγες ημέρες ένας γιατρός σε ένα οικείο πρόσωπο που είχε μολυνθεί, ιάθηκε και θέλησε να κάνει ένα τσεκ απ για να δει τις μόνιμες βλάβες που πιθανώς είχε αποκτήσει.

Κι έτσι μοιραία, για ακόμα μία φορά τα τελευταία χρόνια, έχουμε την ιογενή επανεμφάνιση του αυτόνομου, επαναστάτη βλάκα να καραδοκεί σε διάφορα σημεία πουλώντας πνεύμα και μάλιστα σε σημεία όπου η χρήση της μάσκας εξακολουθεί να είναι υποχρεωτική. Και το κακό είναι ότι βρίσκεται παντού. Από το καφέ και τον φούρνο ή το εστιατόριο μέχρι τον διάδρομο στη δουλειά και το Μετρό. Αν κανείς χρησιμοποιεί τα ΜΜΜ, όπου η χρήση της μάσκας είναι υποχρεωτική, είναι βέβαιος. Οι διενέξεις μεταξύ μασκοφόρων και μη, είναι ασταμάτητες και επί του παρόντος, μάλλον σταματούν στις λεκτικές αψιμαχίες. Αλλά όλοι ξέρουμε πώς γίνεται και οι καταστάσεις ξεφεύγουν και στη συγκεκριμένη περίπτωση ό,τι και αν συμβεί δεν θα είναι «διά ασήμαντον αφορμήν».

Η διά του νόμου επιβολή του σεβασμού των δικαιωμάτων του διπλανού μας, το περίεργο αυτό ελληνικό φαινόμενο του ριζοσπαστικού ραγιαδισμού, ίσως και να λειτουργήσει. Η επιστροφή του μέτρου της υποχρεωτικής χρήσης μάσκας ίσως να μας γλιτώσει από πολλά και χειρότερα. Γιατί, αν νομίζει κάποιος ότι το λυχνάρι του κρατικού προϋπολογισμού θα ξαναβρεί σαραντατόσα δισεκατομμύρια για να τη βγάλει καθαρή η ελληνική κοινωνία και οι επιχειρήσεις σε περίπτωση που έχουμε κάποιο πισωγύρισμα, ιδίως κάτω από τις σημερινές συνθήκες, μάλλον φοράει διπλή ή και τριπλή μάσκα. Αλλά όχι στο στόμα και τη μύτη. Στα μάτια...