Για την ανάγκη να επεκταθεί η υποχρεωτικότητα του εμβολιασμού και σε άλλες κατηγορίες εργαζομένων έκανε λόγο η πρόεδρος του Δικτύου Άννα Διαμαντοπούλου.
Να επεκταθεί η υποχρεωτικότητα του εμβολιασμού και σε άλλες κατηγορίες εργαζομένων αφού προηγηθούν πολλές ειδικές και στοχευμένες καμπάνιες σε διαφορετικές κατηγορίες ανθρώπων στη χώρα μας, ζήτησε η πρόεδρος του Δικτύου για τη Μεταρρύθμιση στην Ελλάδα και την Ευρώπη και πρώην υπουργός και πρώην κοινοτική επίτροπος, Άννα Διαμαντοπούλου.
«Αφού τελειώσουμε με την πειθώ, πρέπει να πάμε στο θέμα της υποχρεωτικότητας. Πολύ ισχυρές δημοκρατίες όπως ο Καναδάς ή η Νέα Ζηλανδία έχουν πάρα πολύ συγκεκριμένα μέτρα υποχρεωτικότητας, σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Η λογική της υποχρεωτικότητας δεν είναι για όλους τους πολίτες, αλλά για πολύ συγκεκριμένα τμήματα», ανέφερε μιλώντας στο Πρώτο Πρόγραμμα 91,6 και 105,8.
«Δεν θα έπρεπε να ισχύει η υποχρεωτικότητα στον στρατό;», διερωτήθηκε, επισημαίνοντας ότι «δεν είμαστε Ολλανδία, Λουξεμβούργο ή Σουηδία. Έχουμε έναν μεγάλο στρατό όπου το ποσοστό εμβολιασμού είναι στο 53%. Είναι ένας χώρος με νέους ανθρώπους και μπορεί να δώσει το παράδειγμα». Αναφορικά με τα περί φόβου ότι θα παραιτηθούν όσοι διαφωνούν, είπε ότι είναι ένα πάρα πολύ καλό επιχείρημα για να συνεχίσουν οι ανεμβολίαστοι να μένουν ανεμβολίαστοι. «Πρέπει να δοκιμάσουμε την επέκταση της υποχρεωτικότητας στους ένστολους», τόνισε, υπενθυμίζοντας ότι στην αρχή και οι υγειονομικοί ήταν πάρα πολύ αρνητικοί, αλλά στη συνέχεια αυτό άλλαξε. «Δεν μπορεί να σε ελέγχει ο αστυνομικός και να είναι ανεμβολίαστος. Ούτε οι εργαζόμενοι στην εστίαση, όταν υπάρχουν τόσα μέτρα για τους πελάτες», πρόσθεσε, προτείνοντας – ειδικά στον ιδιωτικό τομέα – το Κράτος να χρηματοδοτεί τις επιχειρήσεις που θα κάνουν νέες προσλήψεις, για την αναπλήρωση των εργαζομένων που αρνούνται να εμβολιαστούν να τίθενται σε αναστολή.
Έκανε ιδιαίτερη αναφορά στην άποψη του συνταγματολόγου, Νίκου Αλιβιζάτου, ο οποίος «ήταν ξεκάθαρος, πως ο πολίτης βεβαίως είναι ελεύθερος να αποφασίζει και να αρνηθεί μια θεραπεία ή ένα φάρμακο, αλλά δεν έχει δικαίωμα να πει “όχι” αν κινδυνεύει ο πλησίον του και αν υπάρχει θέμα κοινωνικού συμφέροντος».
Όπως είπε η κυρία Διαμαντοπούλου, από τους ανεμβολίαστους έχουμε ένα ποσοστό 41%, δηλαδή 800.000 που λένε ότι «εγώ με τίποτα», αλλά το 59%, δηλαδή πάνω από 1 εκατομμύριο πολίτες, που λένε ότι θα μπορούσαν να εμβολιαστούν υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις. «Θα μπορούμε να τους προσεγγίσουμε. Υπάρχει εκεί ένας χώρος συγκεκριμένης πολιτικής λειτουργίας», δήλωσε.
Η πρώην υπουργός υπογράμμισε ότι πρέπει να υπάρξουν ειδικές καμπάνιες για ειδικές κατηγορίες ηλικιακά και σε διαφορετικές ομάδες ανθρώπων, λέγοντας για παράδειγμα ότι τους ηλικιωμένους ή τις εγκύους θα μπορούσαν να τους πείσουν οι προσωπικοί γιατροί τους, αλλά για τους νέους θα έπρεπε να «επιστρατευθούν» καλλιτέχνες και διάφοροι άλλοι άνθρωποι που μιλούν με τη νεολαία και μπορούν να πείσουν. Σημείωσε δε, πως όταν βγήκε το εμβόλιο για την πολιομυελίτιδα στις ΗΠΑ, οι αρμόδιοι επιστράτευσαν τον Έλβις Πρίσλεϊ για να κάμψουν τις αντιδράσεις.
Ανέφερε ότι η συμπεριφορά των ανεμβολίαστων επηρεάζει εξαιρετικά τους εμβολιασμένους, την καθημερινότητά τους, την υγεία τους, την οικονομική τους κατάσταση και τα δικαιώματά τους. «Όταν ανακοινώνουμε 7.500 κρούσματα και τα 5.000 από αυτά είναι ιχνηλατημένα, σημαίνει ότι 50.000 άνθρωποι θα μπουν σε καραντίνα», επεσήμανε.
Πρόσθεσε, δε, ότι οι εμβολιασμένοι, δεν έχουν πια ίσα δικαιώματα στην πρόσβασή τους στο σύστημα Υγείας, καθώς οι ΜΕΘ είναι πλέον αποκλειστικά για ασθενείς με Covid. Επικαλέστηκε στοιχεία διεθνούς έρευνας που δείχνει ότι όσο πιο χαμηλά είμαστε στην αξιολόγηση του εκπαιδευτικού συστήματος, τόσο περισσότερους ανεμβολίαστους έχουμε.
Ο καθηγητής του ΟΠΑ και μέλος του Συμβουλίου Νομισματικής Πολιτικής της ΤτΕ μιλάει για ανθρώπινο κεφάλαιο, αξιολόγηση στην εκπαίδευση, αγορά εργασίας και το στοίχημα της επιστροφής των νέων στην Ελλάδα
10°
