Αφού ούτε ο πρύτανης του πανεπιστημίου, ούτε ο υπουργός παιδείας αντέδρασαν, το έκανε ο πρέσβης των ΗΠΑ. Ο κ. Πιρς έστειλε επιστολή στον κοσμήτορα της Νομικής Σχολής κ. Μιχάλη Σπουρδαλάκη, διαμαρτυρόμενος για την «εκδήλωση προς τιμήν του καταδικασθέντα τρομοκράτη Δημήτρη Κουφοντίνα». Παρατηρεί ότι «δεν πρόκειται περί ζητήματος ακαδημαϊκής ελευθερίας, αλλά περί στήριξης εκ μέρους της σχολής σας της προσπάθειας ενός καταδικασμένου δολοφόνου να βγάλει περισσότερα λεφτά από πωλήσεις βιβλίων [του]».
Πώς απάντησε ο κ. Σπουρδαλάκης; Επανέλαβε τη γνωστή αριστερή κασέτα: «Το πανεπιστήμιο είναι ο κατεξοχήν χώρος όπου δημοφιλείς και μη, συμβατικές και μη, απόψεις μπορούν να εκφραστούν», συμπληρώνοντας ότι η άδεια στον Κουφοντίνα είναι «ζήτημα αρχής».
Πώς μπορείτε, κ. Σπουρδαλάκη, να γράφετε στον Αμερικανό πρέσβη τέτοια ψεύδη, ότι δήθεν μπορούν όλες οι απόψεις να εκφραστούν; Πού ήσασταν τον Ιούνιο του 2004, όταν ο ιστορικός Στ. Κουρτουά εξεδιώχθη βίαια από το ΑΠΘ, επειδή το βιβλίο του «Η μαύρη βίβλος του κομμουνισμού» είναι «άκρως επικίνδυνο για τη σωστή σκέψη» (Γ. Χουρμουζιάδης, βουλευτής ΚΚΕ);
Πού ήσασταν τον Γενάρη του 2009, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ απαιτούσε από την κυβέρνηση να ματαιώσει εκδήλωση στο Πάντειο, για το λόγο και μόνο ότι κεντρικός ομιλητής ήταν ο Eytan Gilboa, πρώην σύμβουλος του Ισραηλινού πρωθυπουργού;
Πού ήσασταν το Νοέμβρη του 2009, όταν στην ίδια τη Νομική Σχολή, όπου σήμερα προΐστασθε, έγινε εκδήλωση με θέμα «Η κουλτούρα της πολιτικής βίας» και ομιλητές τους κ.κ. Μανδραβέλη, Ψυχογιό και Δαφέρμο; Πώς σας διέφυγε η εισβολή τραμπούκων που διέκοψαν την εκδήλωση, προπηλάκισαν τους ομιλητές, πέταξαν αυγά στον κ. Μανδραβέλη και κραύγασαν στο κοινό ότι θα έπρεπε να ντρέπεται που καλεί τέτοιους ανθρώπους να μιλούν μέσα στο «άσυλο»; Πώς σας φάνηκε που η Χρυσή Αυγή επιδοκίμασε τους τραμπουκισμούς με μια ανακοίνωση στην οποία τόνιζε: «... Να υπενθυμίσουμε πως ο συγκεκριμένος δημοσιογράφος έχει καταφερθεί πολλές φορές εναντίον του Εθνικισμού... τέτοιος που είναι και λίγα αυγά έφαγε!»;
Πού ήσασταν, κ. Σπουρδαλάκη, τον Απρίλη του 2011, όταν το πανεπιστήμιο της Πάτρας οργάνωσε εκδήλωση για να τιμήσει τον νομπελίστα καθηγητή James Watson, ο οποίος μετείχε στην ομάδα των επιστημόνων που ανακάλυψαν και μελέτησαν τη διπλή έλικα του DNA; Δεν ακούσατε για τους κουκουλοφόρους «αγωνιστές» που μπουκάρανε, ανέβηκαν στο βήμα και επιτέθηκαν στον ηλικιωμένο καθηγητή (γεννήθηκε το 1928) κραδαίνοντας μαυροκόκκινο κοντάρι;
Πού ήσασταν τον Οκτώβρη του 2006, όταν «αντιεξουσιαστές» κατέλαβαν το πανεπιστήμιό σας με αίτημα την απελευθέρωση του τρομοκράτη Σάββα Ξηρού, συντρόφου του τιμηθέντος επί των ημερών σας κ. Κουφοντίνα;
Πού ήσασταν τον Φεβρουάριο του 2009, όταν δυο καθηγητές του Παντείου οργάνωσαν εκδήλωση-συζήτηση με θέμα «Τα ΜΜΕ τον Δεκέμβριο» και ομιλητές τον Αμερικανό δημοσιολόγο, πρώην διπλωμάτη, Μπρέιντι Κίσλινγκ και τον Έλληνα δημοσιογράφο Πάσχο Μανδραβέλη; Δεν ενημερωθήκατε ότι στην έξοδο περίμεναν τους ομιλητές και τους προσκεκλημένους τραμπούκοι που τους πέταξαν αυγά;
Δεν έφτασε στ’ αυτιά σας, κ Σπουρδαλάκη, καμία από τις πολλές επιθέσεις εναντίον συναδέλφων σας καθηγητών, κανένα από τα χτισίματα των γραφείων τους, κανένα από τα κλειδώματα συγκλητικών, διότι οι απόψεις τους δεν ήσαν «σωστές»; Μήπως επειδή όλες αυτές οι αισχρές παραβιάσεις του δικαιώματος στην ελεύθερη έκφραση έμειναν ατιμώρητες, νομίσατε πως δεν έγιναν;
Τα γνωρίζετε όλα αυτά πολύ καλά, κ. Σπουρδαλάκη. Διότι είσθε «πολιτικοποιημένος», με την ελληνική έννοια του όρου βέβαια. Το όνομά σας φιγουράρει σε λίστες υποστήριξης εκλεκτών του ΣΥΡΙΖΑ, από τον αρχηγό κ. Τσίπρα μέχρι τον υποψήφιο δήμαρχο Πειραιώς κ. Δρίτσα. Είσθε εσείς που το 2011 χαρακτηρίσατε «κίνημα» τον όχλο των «αγανακτισμένων» στο Σύνταγμα, περιλαμβανομένων και μελών της Χρυσής Αυγής. Είσθε εσείς που πέρυσι τον Φεβρουάριο αποφανθήκατε ότι η νόμιμα εκλεγμένη κυβέρνηση «δεν έχει κοινωνική νομιμοποίηση για τις πολιτικές της επιλογές και πρωτοβουλίες». Και που πέρυσι τον Οκτώβριο παροτρύνατε, μαζί με άλλους αριστερούς συναδέλφους σας τους Έλληνες πανεπιστημιακούς σε «πολιτική ανυπακοή», δηλαδή σε παρανομία.
Κύριε Σπουρδαλάκη, για κανένα από τα παραπάνω, που τα γνωρίζετε άριστα, δεν διαμαρτυρηθήκατε. Συνεπώς, τα εγκρίνετε. Και άρα είναι ορθή η αποστροφή της επιστολής σας προς τον Αμερικανό πρέσβη, ότι μεταξύ των δυο σας υπάρχει «μία διαφορετική αντίληψη του τι αποτελεί ελευθερία του λόγου».
20°
