Οι παπάδες εξακολουθούν να μην φορούν μάσκες σε μια επίδειξη αντίστασης εμμονικής και μεταφυσικής.
Καθόλη τη διάρκεια της πανδημίας λίγο έως πολύ συνεχίζει η χώρα και τα πηγαίνει σχετικά καλά. Μπορεί να υπήρχαν και παραλείψεις ή καθυστερήσεις αλλά κανείς νοήμων άνθρωπος δεν μπορεί παρά να δεχτεί ότι υπήρξαν ισχυρά και έγκαιρα αντανακλαστικά και ότι η επιχειρησιακή δομή που φτιάχτηκε είναι αξιόλογη. Μόνη παραφωνία απο την αρχή μέχρι σήμερα είναι το εκκλησιαστικό κατεστημένο, που λες και κάνει τη δική του αντίσταση. Μία αντίσταση βλακώδης, εμμονική, μεταφυσική.
Επιχειρεί η Εκκλησία άλλες φορές επισήμως και άλλες ανεπισήμως, και κυρίως μέσω ενός αφελούς συμβολισμού, να πείσει ότι αυτή η παγκόσμια δημοσιουγειονομική απειλή δεν ακουμπάει τα του οίκου της. Στην πραγματικότητα δεν το νομίζει αλλά θεωρεί την πανδημία ως ευκαιρία να αναδείξει μία δήθεν υπερκοσμική επενέργεια που διαθέτει η πίστη στο Θεό, τόσο ικανή ωστε να αντιμετωπίσει ακόμη και μια επιδημία που σαρώνει την υφήλιο. Και ας βγαίνει ο προσγειωμένος Πατριάρχης Βαρθολομαίος ή ο νουνεχής Αρχιεπίσκοπος Αμερικής με μάσκα στη λειτουργία. Ούτε αυτό τους αφορά. Ο επίμονος εξαιρετισμός της ορθοδοξης Εκκλησίας της Ελλάδας. Πριν λίγες μέρες ο μασκοφόρος Πρωθυπουργός συναντούσε το γυμνό πρόσωπο του μητροπολίτη Αλεξανδρούπολης, σε πανελλήνιας εμβέλειας ενσταντανέ, και σήμερα στην μεγάλη δοξολογία του Αγίου Δημητρίου, του πολιούχου της Θεσσαλονίκης, ολόκληρη η πολυμελής συνοδεία του Μητροπολίτη, ήταν η εξαίρεση στον κανόνα της μάσκας. Η Προεδρος της Δημοκρατίας παρούσα και συνεπής. Η κυβέρνηση δια του κυβερνητικού εκπροσώπου ψέλλισε αλλά δεν βρήκε τη δύναμη να ασκήσει ανοιχτή κριτική.
Δεν θελουμε ούτε ψελλίσματα, ούτε υπαινιγμούς, ούτε σεμνότυφα φύλλα συκής. Όσες μεταρρυθμίσεις και αν γίνουν στη χώρα, το μεγάλο ζητούμενο θα παραμένει η μετατροπή μας σε ένα κοσμικό κράτος το οποίο αναγκαστικά θα πρέπει να επιβληθεί στην εκκλησιαστική ασυδοσία, στους πνευματικούς εξαιρετισμούς, στην εντέλει προκλητική συμπεριφορά απέναντι στην κοινωνία. Οι εικόνες της γιορτής της Θεσσαλονίκης, που έκαναν τον γύρο της Ελλάδας, είναι η ντροπή της καθυστέρησης και πρόκληση στη νοημοσύνη όλων μας.
Για το ίδιο το ΠΑΣΟΚ αλλά και για τους εκατοντάδες χιλιάδες ψηφοφόρους που ψάχνουν σοβαρή εναλλακτική και όχι άλλο ένα αριστερό πείραμα είναι καταστροφή
Μια προσωπική συζήτηση μακριά από την επικαιρότητα για το οικονομικό-πολιτικό σκηνικό της μεταπολεμικής Ελλάδας και το αύριο της χώρας. Αφορμή το νέο του βιβλίο, «Ελλάδα 1953-2024 - Χρόνος και Πολιτική Οικονομία».
Ο Birnbaum απορεί μπροστά στην άγνοια και στην αγνόηση του «αιματηρού 20ού αιώνα»· μπροστά στο ότι η αριστερά είναι έτοιμη να επαναλάβει τα ίδια λάθη, τις ίδιες φρικαλεότητες.
Καλές οι ψεκασμένες θεωρίες, καλύτερες οι ελπίδες για μια αγνώστου προελεύσεως αλλαγή, ισχυρός και πάλι ο αντισυστημισμός, αλλά πρέπει αυτή χώρα και να κυβερνηθεί
Ο καθηγητής του ΟΠΑ και μέλος του Συμβουλίου Νομισματικής Πολιτικής της ΤτΕ μιλάει για ανθρώπινο κεφάλαιο, αξιολόγηση στην εκπαίδευση, αγορά εργασίας και το στοίχημα της επιστροφής των νέων στην Ελλάδα
13°
