Οι φωτογραφίες με τους ηλικιωμένους του γηροκομείου

Κι ενώ ξύπνησα με την είδηση πως ο Ντόναλντ Τραμπ είναι θετικός στον ιό και ένιωσα μια εξ αντανακλάσεως ανακούφιση (πόσο ανοίκειο αίσθημα απέναντι σε κάποιον που νοσεί, ακόμα κι αν το σκεφτείς σαν θεία δίκη), στο μυαλό μου ήταν καρφωμένες οι φωτογραφίες που είδα χθες το βράδυ στο τάιμ λάιν μου. Δεν ξέρω πόση ώρα έμεινα να κοιτάω τους ηλικιωμένους από το γηροκομείο του Αγίου Παντελεήμονα τη στιγμή που τους βάζουν στο ασθενοφόρο για να τους μεταφέρουν στο νοσοκομείο αναφοράς. Οι εικόνες πάντα κάνουν τη διαφορά. Όχι ότι δεν ήταν εκκωφαντικός ο ήχος από την προχθεσινή έκτακτη επικαιρότητα ότι βρέθηκαν εκεί 32 κρούσματα ή ότι δεν εξέπεμψε SOS η φράση του Σωτήρη Τσιόδρα όταν έβγαινε από το γηροκομείο: «Η Αθήνα δεν πάει καλά».

Ο συναγερμός χτυπάει δυνατά και τα φωτάκια αναβοσβήνουν. Μπροστά στα μάτια μας εξελίσσεται αυτό που μας έλεγαν οι ειδικοί όλο τον προηγούμενο καιρό, πως αν αυξηθούν τα κρούσματα θα αυξηθούν και οι εισαγωγές στα νοσοκομεία, οι διασωληνωμένοι και οι θάνατοι. Η διασπορά του ιού περνάει από την κοινότητα των ασυμπτωματικών και των ελαφριά αρρώστων σε αυτή των ευπαθών. Δεν έχει σημασία που οι τελευταίοι προστατεύονται. Δεν ζουν μόνοι τους, απομονωμένοι, σε γυάλα. Όταν κάποιος φέρει τον ιό και δεν το ξέρει, πιθανότατα θα το μαθαίνει από την εκδήλωση της νόσου σε κάποιον δικό του άνθρωπο ή κάποιον που έρχεται σε επαφή. Αυτό φάνηκε να έγινε στην περίπτωση του γηροκομείου. Εργαζόμενος φέρεται να μετέφερε τον ιό στο προστατευμένο κατά τα άλλα περιβάλλον της δομής φροντίδας ηλικιωμένων. 

Με εντολή της Εισαγγελίας πρωτοδικών θα γίνει έρευνα για το τι δεν πήγε καλά, αν τηρήθηκαν τα πρωτόκολλα, ποιος ευθύνεται. Από την άλλη, όπως είπε ο Ν. Σύψας, «ο Άγιος Παντελεήμονας είναι στο κέντρο της “φωτιάς”. Δεν μπορεί να μαίνεται η επιδημία σε μια περιοχή και μια δομή να μένει αλώβητη». Όσο περισσότερο κυκλοφορεί ο ιός τόσο περισσότερο κινδυνεύουν πρώτοι από όλους οι πιο ευάλωτοι. Έίναι άλλο όμως να διαβάζεις τη λέξη «δομή», κι άλλο να τους κοιτάς έναν έναν. Βλέποντάς τους να εγκαταλείπουν ανήμποροι το τελευταίο τους καταφύγιό, σε πιάνει η καρδιά σου. Για μια διαδρομή μοναχική μέχρι τέλους. 

Μετά την είδηση για τον Τραμπ και με τις χθεσινές φωτογραφίες να μη φεύγουν από το μυαλό μου, διάβασα ότι σύντομα θα γίνει υποχρεωτική η μάσκα μέσα-έξω. Ο καθηγητής μικροβιολογίας, Αλκιβιάδης Βατόπουλος, είπε σε κάποιο κανάλι: «Ήδη έχει χτυπήσει το καμπανάκι, ήδη οι μονάδες αρχίζουν και γεμίζουν, ήδη έχουμε συρροές συνέχεια, έχουμε κρούσματα σε πυκνοκατοικημένες περιοχές, κυκλοφορούν ανάμεσά μας πολλοί ασυμπτωματικοί που δεν ξέρουν και οι ίδιοι ότι είναι άρρωστοι». Προσθέτοντας: «Έχουμε δύο Ελλάδες, δύο πληθυσμούς, τον πρωινό που προσέχει και τον βραδινό που δεν προσέχει, που μπορεί να είναι και ο ίδιος άνθρωπος».

Το είπε ωραία, Δύο Ελλάδες. Δύο Ελλάδες που δεν θα έχουμε για πολύ ακόμα την πολυτέλεια να μη συναντιούνται. Κάποιοι να φοβούνται και κάποιοι να είναι ανέμελοι· κάποιοι να προσέχουν το πρωί αλλά να το ξεχνούν το βράδυ και κάποιοι να μην έχουν την επιλογή. Ήδη η μία Ελλάδα στέκει απειλητικά απέναντι στην άλλη. Αργά ή γρήγορα, όπως πάμε, ο καθένας ενδέχεται να συναντηθεί με τον πρωινό ή τον βραδινό του εαυτό. Είναι άδικο, θλιβερό, επικίνδυνο και τρομακτικό μαζί. Το να μη συνειδητοποιούμε τι μπορεί να μας συμβεί. 

edit O νοσηλευτής που φέρεται αρχικά να μετέφερε τον κορωνοϊό στο γηροκομείο υποστηρίζει ότι δεν είναι αυτός το κρούσμα μηδέν. Ότι δεν κόλλησε εκείνος δηλαδή τον κορωνοϊό στους ηλικιωμένους του γηροκομείου, αλλά ότι τον κόλλησαν εκείνοι. Από τα τεστ που πραγματοποίησαν δειγματοληπτικά στους κατοίκους κινητές ομάδες του ΕΟΔΥ  στην πλατεία του Αγίου Παντελεήμονα βρέθηκαν οκτώ πολίτες θετικοί, ανάμεσά τους και ο ιερέας και ο ψάλτης του Ιερού Ναού, που βρίσκεται δίπλα στο γηροκομείο. Οπως μου είπε κάτοικος της περιοχής οι ηλικιωμένοι κυκλοφορούν στη γειτονιά. «...Δεν μπορεί να μαίνεται η επιδημία σε μια περιοχή και μια δομή να μένει αλώβητη...».