Άμεση ανάλυση του debate Τραμπ-Μπάιντεν: Οι πολιτικοί επιστήμονες Πέτρος Ιωαννίδης, Γιάννης Καρδαράς και Ηλίας Τσαουσάκης εξηγούν τα συμπεράσματά τους
Εκατομμύρια τηλεθεατές παρακολούθησαν το πρώτο τηλεοπτικό debate ανάμεσα στον Ντόναλντ Τραμπ και τον Τζο Μπάιντεν ενόψει των προεδρικών εκλογών της 3ης Νοεμβρίου στις ΗΠΑ. Ποιος βγήκε κερδισμένος; Τι θύμησε η πρώτη τηλεοπτική αναμέτρηση των δύο υποψηφίων; Υπάρχει κάτι που θα θυμόμαστε από αυτό το debate;
Πέτρος Ιωαννίδης
5 συμπεράσματα για το debate: Γράφει ο Πέτρος Ιωαννίδης, Πολιτικός αναλυτής aboutpeople
Προεκλογικά όταν κάποιος υποψήφιος πηγαίνει σε debate ενώ προηγείται στις δημοσκοπήσεις, βασικό στόχο έχει να μη χάσει. Και χθες το βράδυ ο Biden δεν έχασε.
Το debate θύμιζε τριτοκλασάτη πολιτική εκπομπή εξαιτίας των συνεχών διακοπών του Trump. Κατάφερε να εκνευρίσει ακόμα και τον δημοσιογράφο του -φιλικού προς αυτόν- Fox.
Ήταν αναμενόμενο ότι ο Trump θα είναι επιθετικός. Έδινε όμως την εντύπωση ότι ξέφυγε ακόμα και από την στρατηγική του τόσο πολύ, που εκτιμώ ότι τρόμαζε τους αναποφάσιστους. Μην ξεχνάμε ότι τα debates γίνονται κυρίως για αυτή την κατηγορία των ψηφοφόρων. Πολύ κακή στιγμή επίσης η επίθεση του νυν προέδρου των ΗΠΑ στον νεκρό γιο του υποψήφιου των Δημοκρατικών.
Ο Biden επιβεβαίωσε ότι δεν είναι εντυπωσιακός performerκαι άφησε αρκετές αναξιοποίητες ευκαιρίες να κερδίσει πόντους, όταν ο αντίπαλός του έδινε απλόχερα πάσες. Θεωρώ ότι κέρδιζε περισσότερο από τις διακοπές του Trump, παρά από τις δικές του παρεμβάσεις.
Και το debate όπως και οι εκλογές έχουν να κάνουν με τον Trump. To ερώτημα που καλούνται να απαντήσουν οι Αμερικάνοι είναι το αν θέλουν να μείνει ή να φύγει ο Trump. Και το χθεσινό debate συντείνει περισσότερο στο δεύτερο.
Γιάννης Καρδαράς
Ένα απογοητευτικό debate: Γράφει ο Γιάννης Καρδαράς, Partner στην εταιρεία επικοινωνίας Giraffes in the Kitchen
Θα μπορούσε να έχει πλάκα αν δεν αφορούσε την επόμενη μέρα της Αμερικάνικης πολιτικής και κατά προέκταση την παγκόσμια κοινότητα. Θα μπορούσε να είχε ενδιαφέρον αν ενείχε μια πρώτη ένδειξη ενός νέου πολιτικούοράματος.
Δεν είχε τίποτα από τα παραπάνω. Ήταν η αγενής αντιπαράθεση μεταξύ ενός επιτυχημένου πολιτικού δευτεραγωνιστή που καλείται αίφνης να πάρει τα ηνία και ενός τηλεοπτικού αστέρα με ρητορική twitter και αδιανόητη πολιτική αυταρέσκεια.
Όσο απογοητευτική και αν είναι η αίσθηση του πρώτου debate, το περιεχόμενό του ήταν σε μεγάλο βαθμό αναμενόμενο για όποιον είχε δει τα αντίστοιχα του 2016. Με εύπεπτα και αναπαράξιμα (από τους οπαδούς του) soundbites αντί επιχειρημάτων και προσωπικές επιθέσεις αντί απαντήσεων, ο Τραμπ πέτυχε να μετατρέψει ένα -ακόμα- debate σε show. Στόχος του να κουράσει τον αντίπαλο και να φορτίσει τη συζήτηση προκειμένου να μεταφέρει το βάρος από τη λογική στο συναίσθημα, συσπειρώνοντας τους οπαδούς του και αδιαφορώντας για τους μετριοπαθείς ή αναποφάσιστους. Με την ελπίδα, ίσως, πως η χθεσινή πολιτική συζήτηση θα αποθαρρύνει τους τελευταίους ακόμα και από το να ψηφίσουν.
Ο Μπάιντεν επέδειξε αντοχές σε αυτήν την ολομέτωπη επίθεση και αυτό είναι από μόνο του επιτυχία. Ο Τραμπ από την άλλη έπεισε πως σε αυτά τα 4 χρόνια δεν έχει αλλάξει καθόλου, επιβεβαιώνοντας ένα tweet που αναπαρήγαγε προ ολίγου, σύμφωνα με το οποίο «The American people didn’ telect @realDonaldTrump to play nice guy».
Ηλίας Τσαουσάκης
Will you shut up man … this is so unpresidential: Γράφει ο Ηλίας Τσαουσάκης, cloud7, πολιτικός επιστήμονας, σύμβουλος στρατηγικής
Η παραπάνω φράση που ειπώθηκε εχθές το βράδυ από τον Joe Biden στον συνυποψήφιο του Donald Trump, περιγράφει και συνοψίζει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο το πρώτο μεταξύ τους debate. Ήδη χαρακτηρίζεται από πολλούς Αμερικανούς αναλυτές «ως το χειρότερο debate όλων των εποχών». Ύβρεις, προσωπικοί χαρακτηρισμοί, έλλειψη επιχειρημάτων, συνθέτουν μια εικόνα που δεν έχει ξαναυπάρξει από τότε που πραγματοποιήθηκε το πρώτο τηλεοπτικό debate στην ιστορία μεταξύ Nixon και Kennedy στις 26 Σεπτεμβρίου 1960 στο Σικάγο. Στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής γεννήθηκαν και καθιερώθηκαν οι δημόσιες συζητήσεις μεταξύ των πολιτικών. Και πάντα υπήρχαν χτυπήματα κάτω από την ζώνη. Οι τηλεμαχίες αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του πολιτικού παιχνιδιού, ποτέ όμως με αυτούς τους όρους και σε αυτό το επίπεδο. Με εξαίρεση την πρώτη τηλεοπτική αναμέτρηση ανάμεσα στη Hillary Clinton και τον Donald Trump το 2016. Σήμερα όμως, σε μια εξουθενωμένη Αμερική, με την πανδημία να βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, με πάνω από 200.000 νεκρούς, με την οικονομία σε βαθιά κρίση και τα εκατομμύρια των ανέργων να αυξάνονται καθημερινά, αυτό που περίμενε να δει ο Αμερικανός τηλεθεατής, ήταν Ηγεσία και ένα συγκροτημένο σχέδιο εξόδου από την πολλαπλή και βαθιά κρίση που μαστίζει την χώρα. Κάτι που σε πολύ μεγάλο βαθμό δεν έγινε. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, θα μπορούσε να πει κανείς ότι εχθές δεν κέρδισε κανείς. Βλέποντας όμως τις πρώτες δημοσκοπήσεις, ζυγίζοντας τις στρατηγικές των δυο επιτελείων, ο πραγματικός ηττημένος είναι ο Donald Trump που δεν κατάφερε να αλλάξει την πορεία των πραγμάτων και τη δημοσκοπική πρωτοκαθεδρία του Joe Biden.
Στο βιβλίο προσπάθησα να καταγράψω με εντιμότητα τη διεθνή πρακτική για να καταλάβουμε εάν είμαστε εγκλωβισμένοι στις υπερβολές και στα «δίκαιά» μας ή στον «ρεαλισμό» μας
17°
