Στα (τηλεοπτικά) αζήτητα

Τέσσερις μικρότεροι πολιτικοί σχηματισμοί, οι «Γέφυρες» από τη Δράση και τη Δημιουργία Ξανά, οι «Πράσινοι, Αλληλεγγύη, Δημιουργία» με τον Ν. Χρυσόγελο, ο ΛΑΟΣ του Γ. Καρατζαφέρη και το «Σχέδιο Β» του Αλ. Αλαβάνου, παρουσίασαν χτες τα ψηφοδέλτιά τους για την Ευρωβουλή. Όχι τυχαία, καθώς τώρα μπαίνουμε στην τελική προεκλογική ευθεία. Όμως η παρουσία τους αγνοήθηκε από τα περισσότερα, πλην ελάχιστων εξαιρέσεων, τηλεοπτικά δελτία και πάντως κανένα δεν παρουσίασε το σύνολο της πολιτικής δραστηριότητας.

Δεn λέμε να παίζουν όλοι κάθε μέρα, αλλά η παρουσίαση της ευρωλίστας δεν είναι μια σημαντική στιγμή για την προβολή αυτών των κομμάτων; Επίσης είναι σχιζοφρενικό να παρουσιάζεις τις υποψηφιότητες ενός κόμματος με εικόνες και δάφνες και ταυτόχρονα να αγνοείς άλλους υποψήφιους άλλου κόμματος. Με ποια κριτήρια;

Μια άλλη εκδήλωση τηλεοπτικής σχιζοφρένειας είναι να υπάρχουν σε κεντρικό δελτίο τηλεοπτικού καναλιού δύο και τρία θέματα για τις κόντρες ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ σε διαφορετικά χρονικά σημεία, την ώρα που πνίγονται τα «μικρά» και «εφήμερα». Απαράδεκτο, για προεκλογική περίοδο, αλλά όχι ανεξήγητο. Τα έχουμε ζήσει και από μέσα. Μερικοί αγνοούν τα μικρά κόμματα γιατί είναι... μικρά. Άλλοι γιατί κρίνουν ότι μερικοί είναι πιο... ίσοι από τους ίσους. Κάποιοι, από σκοπιμότητες. Τηλεοπτικής δημοκρατίας το ανάγνωσμα.

Το ενδιαφέρον είναι πως έχω ακούσει ότι υπάρχει ένας θεσμός, το ΕΣΡ, αν θυμάμαι καλά, που μεριμνά για την τήρηση στοιχειωδών κανόνων προβολής στα ΜΜΕ της πολιτικής δραστηριότητας. Αλλά μάλλον ιδέα μου θα είναι.