Ποιος αστυνομεύει τα σώματα των πολιτών;

Την «επιφύλαξη», την «αγωνία» και τον «προβληματισμό» της εκφράζει η Διαρκής Ιερά Σύνοδος στο ενδεχόμενο να ενταχθεί η διδασκαλία της Σεξουαλικής Αγωγής στο εκπαιδευτικό μας σύστημα.

Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος αγνοεί ίσως ότι οι ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες, η σεξουαλική βία, και η αύξηση των σεξουαλικά μεταδιδόμενων νοσημάτων ανάμεσα στους εφήβους, είναι οι «παράπλευρες απώλειες» της ζωής σε μία κοινωνία όπου κανένας αρμόδιος φορέας δεν έχει έως τώρα τολμήσει να προσφέρει μια βασική σεξουαλική επιμόρφωση στους αυριανούς πολίτες.

«Μα διδάσκεται το σεξ;» Φροντίζουμε να μάθουν τα παιδιά μας ιστορία, μαθηματικά γραμματική και ξένες γλώσσες, αλλά όταν πρόκειται για τη σεξουαλική τους εκπαίδευση, ωθούμενοι είτε από αμηχανία είτε από την εσφαλμένη αντίληψη ότι δεν είναι απαραίτητο, δεν κάνουμε τίποτα για να τα επιμορφώσουμε. Είμαστε σίγουροι ότι κάπως θα βρουν τον δρόμο τους, ότι είναι θέμα ενστίκτου. Παραβλέπουμε έτσι την απλή αλήθεια: ότι έχουμε εγκαταλείψει την διαμόρφωση των σεξουαλικών γνώσεων και συνηθειών των εφήβων στους συμμαθητές, το διαδίκτυο και την πορνογραφία.

Άλλωστε κάπως έτσι δεν μάθαμε για το σεξ και οι σημερινοί ενήλικες; Κάπως έτσι δεν διαμορφώθηκαν τα σεξουαλικά ήθη σε μια κοινωνία όπου το πρότυπο του μάτσο άντρα ακόμα ευδοκιμεί, οι γυναίκες που βιάζονται ή κακοποιούνται θεωρούνται από πολλούς συνυπεύθυνες με τον θύτη, το μπούλινγκ κατά των ΛΟΑΤΚΙ  εξακολουθεί να είναι σε ορισμένους κύκλους ανεκτό, και όπου στις μικρές κυρίως κοινότητες ο νόμος της σιωπής καλύπτει τους σεξουαλικούς εγκληματίες, αφήνοντας τα θύματά τους - στην πλειονότητά τους νεαρά αγόρια και κορίτσια- μόνα και αβοήθητα;

Ως κοινωνία έχουμε βιώσει αρκετές εξευτελιστικές καταστάσεις στο παρελθόν, -όπως αυτή των διαπομπευμένων ιερόδουλων και των χιλιάδων πελατών τους που αρνούνταν να χρησιμοποιήσουν προφυλακτικό κατά τη σεξουαλική πράξη- εξαιτίας της απουσίας σεξουαλικής αγωγής.

Όταν αγόρια και κορίτσια διδάσκονται πώς να φέρονται στον σύντροφό τους από σεξιστικά μουσικά βίντεο ή ταινίες πορνό, και δεν μπορούν ούτε να φανταστούν πως είναι μία υγιής, ισότιμη σχέση, η άμεση παρέμβαση κάποιου υπεύθυνου φορέα που θα βοηθήσει τους νέους ν’ αποκτήσουν τεκμηριωμένες επιστημονικά απόψεις για το σεξ και τις σχέσεις, είναι απαραίτητη. Ζητήματα όπως ο σεβασμός και η αυτοδιάθεση του σώματος, η αντισύλληψη, η ομοφυλοφιλία και ο αυνανισμός δεν πρέπει να συνεχίσουν να αποτελούν ταμπού.

Οι αντιδράσεις κάποιων ρασοφόρων και του πουριτανικού εκείνου τμήματος της κοινωνίας που έχει συνηθίσει να προβάλει την πίστη του ως ασπίδα απέναντι σε κάθε εκμοντερνισμό στην εκπαίδευση, ήταν δυστυχώς αναμενόμενες. Αρκετοί άλλωστε θεωρούν ότι ο ρόλος των ιερέων είναι να διαμορφώνουν και να επιβλέπουν τα ερωτικά ήθη των νέων.

Η ελληνική κοινωνία όμως είναι νομίζω ώριμη και έτοιμη να δεχθεί την ένταξη της σεξουαλικής αγωγής στα σχολεία. Έχει έρθει η στιγμή να διδαχθούν τα παιδιά πώς θα προστατεύσουν τον εαυτό τους από το AIDS και τα υπόλοιπα σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα, τη βία και τη σεξουαλική εκμετάλλευση.

Έχει έρθει επίσης η ώρα να αντιληφθούμε όλοι ότι ο ρόλος της Εκκλησίας είναι να προσφέρει πνευματική στήριξη και ψυχική παραμυθία σε κάθε άνθρωπο που το έχει ανάγκη, και όχι να αστυνομεύει τα σώματα των πολιτών.