Ο Μάνος Βουλαρίνος γράφει για την Πρωτομαγιά, το ΠΑΜΕ (το ΚΚΕ δηλαδή) και διάφορες εξωκοινοβουλευτικές ομάδες θεραπείας που δεν χαμπαριάζουν από κορωνοϊό.
Θα θεωρήσω ότι δεν είστε εξωγήινοι και θα υποθέσω πως γνωρίζετε ότι αυτή τη στιγμή που διαβάζετε αυτές τις λέξεις όλες οι χώρες του πλανήτη προσπαθούν να βρουν τρόπους ωστε να προστατευθεί ο πληθυσμός τους από έναν ιό που είναι τόσο φονικός ωστέ τα θύματα του στις ΗΠΑ, μέσα σε λίγους μήνες και με περιοριστικά μέτρα, είναι ήδη περισσότερα από τους Αμερικάνους που έχασαν τη ζωή τους στον πολυετή πόλεμο στο Βιετνάμ. Ταυτόχρονα με την υγειονομική προστασία όλα τα κράτη προσπαθούν να βρουν τρόπους να προστατεύσουν και ό,τι μπορεί να προστατευτεί από την οικονομία στην οποία η μόνη έκφραση που μπορεί να περιγράψει τι συμβαίνει είναι το «τον πίνει άσχημα».
Πιστεύω πως ακόμα κι αν είστε εξωγηίνοι θα καταλάβετε ότι η κατάσταση που σας περιέγραψα, η πραγματικότητα δηλαδή, είναι παρα πολύ σοβαρή.
Από την άλλη, είμαι σίγουρος πως αν είστε στελέχη του ΚΚΕ, του ΠΑΜΕ ή κάποιων ακροαριστερών γκρουπούσκουλων δεν θα χαμπαριάσετε τίποτα.
Όχι επειδή θα έχετε άγνωστες λέξεις ή έννοιες σ’ αυτά που λέω (αν και για πολλούς από σας η «οικονομία» και ο τρόπος που λειτουργεί είναι τόσο μυστηριώδης ωστε να νομίζετε ότι μπορεί να φωτιστεί με φώτα του 19ου και του 20ου αιώνα), αλλά επειδή η ψυχολογική σας συγκρότηση δεν σας επιτρέπει να συνειδητοποιήσετε τη σοβαρότητα του συνδυασμού φονικός ίος+πανδημία+οικονομική δραστηριότητα.
Και γι αυτό θα τελέσετε κανονικά και ομαδικά τις παραδοσιακές λατρευτικές τελετές της Πρωτομαγιάς.
Φίλες, φίλοι και οι υπόλοιποι, επειδή είμαι σίγουρος πως κάποιοι από σας μπορεί να νομίζετε ότι κάνω πλάκα το ξαναλέω, αυτή τη φορά όσο πιο απλά μπορώ: εν μέσω καραντίνας, πανδημίας και κακού χαμού το ΠΑΜΕ (το ΚΚΕ δηλαδή) και διάφορες εξωκοινοβουλευτικές ομάδες θεραπείας (ή συλλογικότητες όπως είναι πιο γνωστές) αποφασίζουν πως δεν συντρέχει κανένας απολύτως λόγος να μη γίνουν κανονικά οι εκδηλώσεις για την εργατική Πρωτομαγιά και καλούν τους πιστούς τους να παρεβρεθούν στις κατα τόπους τελετές.
Αυτό που θέλησαν (αλλά δεν τόλμησαν τελικά να κάνουν) οι ιερείς της Εκκλησίας θα το κάνουν οι ιερείς του μαρξισμού: θα βάλουν τις θρησκευτικές - λατρευτικές τους ανάγκες πάνω από τις κοινωνικές και σαν τους τρελούς του χωριού θα προσποιηθούν ότι δεν τρέχει τίποτα τόσο σημαντικό εξ’ αιτίας του οποίου οι τελετές τους θα πρέπει να αναβληθούν.
Με τον τρόπο αυτό όχι απλώς επιβεβαιώνουν πως κι αυτοί υπηρετούν μια μορφή θρησκείας (και μάλιστα με φανατισμό παλαιοημερολογίτη) αλλά και πως το Υπουργείο της Υγειας μετά τον αριθμό των ΜΕΘ θα πρέπει να ρίξει και μια ματιά στον αριθμό των ψυχιατρτικών κλινών.
Γιατί ενώ οι ορθόδοξοι φανατικοί, που έχουν και το ελαφρυντικό της πίστης στο μεταφυσικό, κάθησαν στα αυγά τους το Πάσχα, οι σύντροφοι που δηλώνουν σε κάθε ευκαιρία την απουσία οποιασδήποτε πίστης σε οτιδήποτε πέρα από τον υλικό κόσμο, ετοιμάζουν τελετές. Δηλαδή φέρονται με τρόπο που ταιριάζει σε πίστη πιο τυφλή (δηλαδή αδιάφορη για την πραγματικότητα) κι από πίστη προσκυνητή της Παναγιάς της Τήνου τον 15αύγουστο. Και όπως όλοι οι άνθρωποι που αδυνατούν να αντιληφθούν την πραγματικότητα ή την αντιλαμβάνονται αλλά αδιαφορούν γι’ αυτήν, είναι σίγουρο πως χρειάζονται (ή σύντομα θα χρειαστούν) τη βοήθεια ειδικού. Και η πολιτεία πρέπει να είναι έτοιμη να τους την παράσχει. Και μπράβο τους και περαστικά τους.
Για το ίδιο το ΠΑΣΟΚ αλλά και για τους εκατοντάδες χιλιάδες ψηφοφόρους που ψάχνουν σοβαρή εναλλακτική, και όχι άλλο ένα αριστερό πείραμα, είναι καταστροφή
Μια προσωπική συζήτηση μακριά από την επικαιρότητα για το οικονομικό-πολιτικό σκηνικό της μεταπολεμικής Ελλάδας και το αύριο της χώρας. Αφορμή το νέο του βιβλίο, «Ελλάδα 1953-2024 - Χρόνος και Πολιτική Οικονομία».
Ο Birnbaum απορεί μπροστά στην άγνοια και στην αγνόηση του «αιματηρού 20ού αιώνα»· μπροστά στο ότι η αριστερά είναι έτοιμη να επαναλάβει τα ίδια λάθη, τις ίδιες φρικαλεότητες.
Καλές οι ψεκασμένες θεωρίες, καλύτερες οι ελπίδες για μια αγνώστου προελεύσεως αλλαγή, ισχυρός και πάλι ο αντισυστημισμός, αλλά πρέπει αυτή χώρα και να κυβερνηθεί
