Εξόριστος στο κεντρικό σαλόνι: Οι λαϊκιστές δεν είναι πια εδώ

Ξυπνάω πολύ πρωί και δουλεύω μέχρι αργά μένοντας σπίτι. Προλαβαίνω να κάνω λίγη ελαφρά γυμναστική για να γλιτώσω τη μέση μου από την καρέκλα και περπατάω ή τρέχω κάποια βράδια στην ερημιά για ένα μισάωρο το πολύ στέλνοντας πάντοτε το (6) στο sms. O Λουκάς, ο τετράποδος σύντροφός μας, μας άφησε χρόνους πριν κάτι μήνες. Βαθιά γεράματα.

Χρόνος υπάρχει και για συμμετοχή στη λάτρα του σπιτιού, στο μαγείρεμα, την καθαριότητα και όλα αυτά τα καθημερινώς απαραίτητα που τα γουστάρω. Δουλεύω πολύ τα μαθήματα στο webex, φυσική, χημεία, βιολογία, τα ανεβάζω στο e-class του σχολείου ώστε τα παιδιά να είναι έτοιμα για την επόμενη τηλεδιάσκεψη. Για να ’χει κάποιο νόημα η από απόσταση εκπαίδευση. Αν δεν είναι καλά οργανωμένη δεν είναι αποδοτική. Ενδιάμεσα συμμετέχω στα κοινωνικά δίκτυα και παρακολουθώ τις θαυμάσιες εκπομπές του φίλου Μάνου Επιτροπάκη στο Facebook. Τύφλα να ’χουν τα talk show των επαγγελματιών της TV. Της αποτυχημένης ελληνικής ΤV.

Ζώντας μέσα στο σπίτι βλέπω την ελληνική τηλεόραση να δίνει τις πιο κρίσιμες εξετάσεις της ζωής της. Στο μάθημα της ενημέρωσης δεν τη βλέπω να πιάνει τη βάση. Και είναι κρίσιμες γιατί είναι η μοναδική σύνδεση με τον έξω κόσμο για πολλούς ανθρώπους αυτές τις δύσκολες μέρες του «εγκλεισμού». Λόγω ιδρυματισμού και μεγάλης αδράνειας δεν φαίνεται να καταλαβαίνει την κρισιμότητα της κατάστασης και τον εκ των πραγμάτων εκπαιδευτικό της ρόλο. Και αν ο καναλάρχης έχει συμφέρον να στηρίζεται στις συνήθεις υστερικές τηλεπερσόνες που έχουν ευρύ έμφοβο κοινό, η δημόσια τηλεόραση δεν έχει λόγους να τον ακολουθεί.

Η ΕΡΤ στα πλαίσια της πολυφωνίας έχει κάθε λόγο να ακολουθεί αντίθετη πορεία από την ιδιωτική. Η ενημέρωση από τους κκ. Τσιόδρα και Χαρδαλιά κάθε μέρα στις 6 μ.μ. και το δελτίο ειδήσεων που ακολουθεί είναι ό,τι καλύτερο έχει να παρουσιάσει η ελληνική τηλεόραση αυτή την εποχή και φυσικά τυγχάνουν της επιδοκιμασίας των πολιτών. Η δουλειά του φίλτατου και άξιου Κωνσταντίνου Zούλα και των συνεργατών του φαίνεται.

Όμως το βράδυ στις 10, ό,τι είπαμε να ξεχάσουμε από τα κρατικά κανάλια της προηγούμενης περιόδου αναδύεται στο γυαλί και μας αναγκάζει να στρέφουμε αλλού τους οφθαλμούς μας. Δεν χρειάζεται μια κάποια εσάνς αριστερίλας και εύκολου  αντικυβερνητισμού για να προσδώσει στο κανάλι αντικειμενικότητα. Δεν εκπέμπεις αξιοπιστία προβάλλοντας τους αναξιόπιστους που τυγχάνουν της αποδοκιμασίας της πλειοψηφίας των ελλήνων πολιτών. Και απ’ ό,τι βλέπω η δυσφορία του κοινού για τις 10 το βράδυ είναι διάχυτη. Ας αφήσουν την μπαγιατίλα και ας αναζητήσουν κάτι δροσερό και φιλελεύθερο. Δεν είναι αντισυνταγματικός ο φιλελευθερισμός σ’ αυτή τη χώρα.

Ανησυχίες δημοκρατικών, θεμιτές μεν υπερβολικές δε. Πόλεμο έχουμε και ο εχθρός παίζει να κυκλοφορεί ακόμα και στον αέρα που αναπνέουμε. Και δεν θέλουμε να πεθάνουμε, μεγάλε. 

Έγραψα σύνταγμα και θυμήθηκα τα σπαράγματα της πολιτικής ορθότητας για τις πράξεις νομοθετικού περιεχομένου και τα περιοριστικά μέτρα στην καθημερινότητα του πολίτη. Ανησυχίες δημοκρατικών, θεμιτές μεν υπερβολικές δε. Πόλεμο έχουμε και ο εχθρός παίζει να κυκλοφορεί ακόμα και στον αέρα που αναπνέουμε. Και δεν θέλουμε να πεθάνουμε, μεγάλε. Κανείς δεν θέλει να καταργήσει τη δημοκρατία πόσο μάλλον ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Όλα αυτά σε μερικούς μήνες θα είναι μια κακή ανάμνηση. Ο Όρμπαν πάντα ήθελε να γίνει δικτάτορας και τώρα βρήκε την ευκαιρία. Θέλουμε να ζήσουμε και το να κυκλοφορούμε από το μπάνιο στο σαλόνι για 2-3 μήνες δεν είναι τίποτα μπροστά στη ζωή τη δική μας και των ανθρώπων μας. Και δεν είναι στιγμές για τεχνοφοβικές ψυχώσεις.

Έγραψα Μητσοτάκης και θυμήθηκα ότι η χώρα είναι τυχερή μέσα στην ατυχία της που έχει για πρωθυπουργό τον Κυριάκο. Η Ελλάδα τσακίστηκε από την κρίση, ταλαιπωρήθηκε από το αντιμνημονιακό μέτωπο, έμπλεξε για 5 χρόνια με τους πιο ακατάλληλους ανθρώπους και πάνω που κάτι κατάλαβε και πήγε να ορθοποδήσει της έλαχε ο Covid-19 για να την στείλει και πάλι στην ύφεση. Η παγκόσμια οικονομία μπαίνει σε περιπέτειες και η αδύναμη Ελλάδα θα κινδυνεύσει πολλαπλά. Αν χρειάζεται κάτι στις δύσκολες μέρες που θα ακολουθήσουν είναι μια κυβέρνηση ψύχραιμη, γρήγορη και εύστοχη. Και την έχει. Και χάριν σ’ αυτήν φαίνεται να βαδίζει σωστά τόσο στην ασφάλεια των συνόρων της όσο και στο μέτωπο της πανδημίας. Για την οικονομική ανάκαμψη πρέπει να δώσει τα ρέστα της.

Η παρουσία ενός σύγχρονου φιλελεύθερου ηγέτη σαν τον Κ. Μητσοτάκη ορίζει και όλο το κυβερνητικό ρόστερ. Από τον Κυριάκο Πιερακάκη που εκσυγχρονίζει ταχύτατα την κρατική μηχανή μέχρι τον Σωτήρη Τσιόδρα και τον Ηλία Μόσιαλο που κατευθύνουν τη μάχη κατά του κωρονοϊού. Από τον Γρηγόρη Δημητριάδη έως τον Άκη Σκέρτσο, τους «σωματοφύλακες», που δεν φαίνονται αλλά συντονίζουν μια χαρά το κυβερνητικό έργο.  Ορίζει ακόμα και τη στάση της αντιπολίτευσης που την αναγκάζει να κρατάει χαμηλούς τόνους, αν θέλει να μην εξαφανιστεί. Αυτή την εποχή η πατρίδα μας δεν διαθέτει, όχι τίποτα καλύτερο αλλά ούτε καν συγκρίσιμο με την κυβέρνηση του Μητσοτάκη. Και αυτό ο πολίτης το ξέρει και οι δημοσκοπήσεις το αποτυπώνουν.

Το μεγαλύτερο κέρδος τόσο της πατρίδας όσο και του κόσμου όλου από τη κρίση του κορωνοϊού θα είναι η συντριβή του λαϊκισμού, μια συντριβή που βρίσκεται σε εξέλιξη και θα είναι ολοκληρωτική. Ποιος Τραμπ και ποιος Μπόρις. Και θα συμβεί λόγω της ανάδειξης των πραγματικά μεγάλων επαναστατών της υφηλίου, των επιστημόνων, που θα ανακαλύψουν το φάρμακο και το εμβόλιο, αλλά και των ανθρώπων του τομέα της υγείας που έδωσαν τη μεγάλη μάχη για τη σωτηρία των συνανθρώπων τους. Και βέβαια των πολιτικών που τους εμπιστεύτηκαν, που τους στήριξαν, που τους έδωσαν δύναμη. Είναι αυτοί που θα ενώσουν τον κόσμο και θα μπουν μπροστά στον αγώνα για καλύτερες μέρες.

Ήρθε η ώρα να αναδειχθούν οι πραγματικά μεγάλοι και οι κλόουν να σιωπήσουν για πάντα. Ήρθε η ώρα να αναδειχθούν οι πραγματικοί ταγοί της ανθρωπότητας. Καθώς περιφέρομαι στο «κεντρικό σαλόνι» (όχι πως έχω και απόκεντρο) νιώθω τυχερός που οι λαϊκιστές δεν είναι πια εδώ.