Γιατί… έτσι είναι τα Ποτάμια

«Ιδρύσαμε το Ποτάμι για να αλλάξουμε την ξύλινη ατζέντα της δημόσιας σφαίρας, για να φέρουμε τη μεγάλη αλλαγή, που δεκαετίες εξαγγέλλεται και ποτέ δεν έρχεται, για να διορθώσουμε την πορεία της πατρίδας, να ανασυγκροτήσουμε το παραγωγικό μας μοντέλο, την εργασία και την παιδεία, για την οποία όλοι μιλούν, αλλά όλοι ξεχνούν, για να αποδώσουμε Δικαιοσύνη» είχε πει από το βήμα του ιδρυτικού συνεδρίου του Ποταμιού στο Λαύριο, ο επικεφαλής του. Για όλους αυτούς τους λόγους συστρατευτήκαμε σε αυτόν τον όμορφο αγώνα άνθρωποι διαφορετικοί -μικρομεσαίοι επαγγελματίες, ακαδημαϊκοί, ιδιωτικοί και δημόσιοι υπάλληλοι, επιστήμονες κ.α- που όμως είχαμε ένα κοινό σκοπό: Να τα αλλάξουμε όλα χωρίς να γκρεμίσουμε τη χώρα.

Και με αυτές τις αξίες και τα ιδανικά πορευτήκαμε μέχρι και σήμερα όλοι εμείς οι εθελοντές, τα στελέχη του Ποταμιού, οι Βουλευτές και Ευρωβουλευτές του. Και το πράξαμε εντός και εκτός Βουλής, αδιάκοπα, αγόγγυστα, χωρίς να βάζουμε αστερίσκους ανάλογα με την εκάστοτε πολιτική συγκυρία. Γιατί, για όλους εμάς το μείζον είναι το καλό της χώρας και όχι το κομματικό μας συμφέρον. Αν έγιναν λάθη; Προφανώς, και μάλιστα πολλά. Αλλά καθώς οι περισσότεροι από εμάς δεν υπήρξαμε ποτέ μας επαγγελματίες της πολιτικής, αλλά ενεργοί πολίτες που προσπαθήσαμε για το καλό του τόπου, τα λάθη ήταν λίγο πολύ αναπόφευκτα. Λάθη, όμως, τα οποία έβλαψαν όχι τον τόπο, αλλά εμάς τους ίδιους, το κίνημά μας∙ τους φίλους και εθελοντές μας.

Ποια ήταν όμως η συμβολή του Ποταμιού στην πολιτική ζωή του τόπου; Τι θα γίνονταν ή δεν θα γίνονταν αν δεν υπήρχε το Ποτάμι στη Βουλή; Το Ποτάμι ήταν η φωνή της λογικής στην ελληνική Βουλή. Ήταν αυτό που πρωτοστάτησε υπέρ κάθε νομοσχεδίου που σχετίζονταν με την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, την αταλάντευτη ευρωπαϊκή πορεία της χώρας, τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις και δομικές αλλαγές του κράτους και της οικονομίας, την καταπολέμηση της κομματοκρατίας, τη στήριξη της παιδείας, της υγείας, τη θωράκιση των Πανεπιστημίων, και πόσων άλλων. Στήριξε κάθε πρόταση η οποία ενστερνίζονταν και υλοποιούσε έστω και μέρος των αξιών και των ιδανικών του, χωρίς να ενδιαφέρεται για τις εναλλάξ εκ δεξιών και εξ αριστερών κατηγορίες πότε για στήριξη της Κυβέρνησης και πότε της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης.

Για όλα αυτά Το Ποτάμι ήταν και είναι χρήσιμο στην πολιτική ζωή του τόπου. Όμως, τα γεγονότα δεν αφήνουν περιθώρια παρερμηνείας. Γιατί μπορεί να ξεκινήσαμε με ορμή, στην πορεία όμως μειώθηκε η δυναμική μας και ο κόσμος του -το προοδευτικό και μεταρρυθμιστικό κέντρο- ώστε στέκει πλέον αμήχανο και πολιτικά άστεγο. Και τώρα που το Πολιτικό Συμβούλιο του κινήματός μας αποφάσισε να μην διεκδικήσει την ψήφο του ελληνικού λαού στις προσεχείς εθνικές εκλογές, βαρύνει τον καθένα από εμάς ξεχωριστά η επιλογή της επόμενης μέρας. Όχι της δικής μας επόμενης μέρας, αλλά των χιλιάδων φίλων μας που ξεκινήσαμε μαζί στο Λαύριο. Μας βαρύνει λοιπόν, η ανάγκη προστασίας των κοινών μας αξιών, η ανάγκη ενδυνάμωσης της φωνής τους στην Ελληνική Βουλή.

Ο αγώνας για μια νέα Ελλάδα παραμένει κοινός. Μην απογοητεύεστε!