Η κανονικότητα των εκδοροσφαγέων

Ο Πρόεδρος της ΝΔ κ. Κυριάκος Μητσοτάκης παρουσίασε χτες ένα σχέδιο αντιμετώπισης της  φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού. Αφού σημείωσε ότι η ανάπτυξη είναι το κλειδί για να βρεθούν όλο και περισσότεροι πολίτες πάνω από το όριο της φτώχειας, μίλησε μεταξύ άλλων για την καθιέρωση -εφόσον η ΝΔ κερδίσει τις εκλογές- ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος για 800.000 άτομα με κάλυψη ενός δις ευρώ ετησίως.

Θα περίμενε κανείς από την κυβέρνηση μια τεκμηριωμένη απάντηση στις εξαγγελίες Μητσοτάκη. Θα περίμενε μια αντιπαράθεση με επιχειρήματα, του τύπου που θα βρεθούν οι πόροι γι αυτό. Μια αναμέτρηση με σκληρούς πολιτικούς χαρακτηρισμούς, έστω.

Τίποτε απ’ όλα αυτά. Η απάντηση του Μαξίμου ήταν η εξής: «Το να συζητά ο κ. Μητσοτάκης για την αντιμετώπιση της φτώχειας είναι σαν να συζητά εκδοροσφαγέας με ανυπόμονα αμνοερίφια πότε επιτέλους θα έρθει το Πάσχα»

Πριν από λίγες ημέρες, ο κ Τσίπρας έκανε λόγο για επιστροφή στην κανονικότητα, την επομένη κιόλας της «καθαρής εξόδου». Στην πραγματικότητα οδεύουμε ολοταχώς προς μια κανονικότητα των εκδοροσφαγέων... Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ ενστερνίζεται πλέον σε τέτοιο βαθμό τις χυδαιότητες του παρτενέρ τους, που η αναφώνηση του κ. Καμμένου «στα τέσσερα» εντός Βουλής, φαντάζει πλέον ως κοπλιμέντο προς την αντιπολίτευση. Η «καθαρή έξοδος» δεν αφορά μόνο στους οικονομικούς δείκτες. Αφορά και τον πολιτικό πολιτισμό. Θα έλεγε κανείς ότι οι κανονικές πολιτικές συμπεριφορές αποτελούν και το βαρόμετρο της όποιας «καθαρής εξόδου». Αντ’ αυτού, του Μαξίμου επιλέγει το ρόλο του εκδοροσφαγέα όχι μόνο της πολιτικής ζωής αλλά και της καθημερινότητας των πολιτών - στο βαθμό που αυτοί εθίζονται στη χυδαιότητα και αποδέχονται σιωπηρά και αδιάφορα τις χωρίς προηγούμενο πολιτικές εξαλλοσύνες των κυβερνώντων.