Στο Airbnb της Μόριας

Τώρα μάλιστα. Τώρα ήταν το σωστό timing να γίνουν συλλήψεις μεταναστών στην Μυτιλήνη από τον άχρηστο Τόσκα. Τώρα που ο Σύριζα μετατρέπεται  σε σοσιαλδημοκρατικό κόμμα, χοροστατούντων και ορισμένων που παλιά είχαν ξυλοκοπηθεί αγρίως αλλά δεν βαριέσαι;

Πονάν ορέ τα παλικάρια; Εγώ σου λέω καθόλου. Τουλάχιστον όχι, όσο έχουν χαθεί από την πιάτσα οι τρικοτέζ. Αυτές ντε που σκούφωναν κάποτε τα κακόμοιρα τα μεταναστόπουλα και τώρα προβάρουν στον καθρέφτη ανταύγειες- πιλάτες-  ψηλοτάκουνα – τήβεννο- χαρτοφύλακα- clutch, μ’αυτή τη σειρά. Σου λέει, έπιασε πια καλοκαίρι, τι να τα κάνουν τα σκουφιά μέσα στο στριμωξίδι, στο Airbnb της Μόριας; Από τα χνώτα τους να ζεσταίνονται, στο παχνί τους να κοιμούνται, με το περίττωμά τους να τρέφονται, αρκεί να μη μας ζαλίζουν τον έρωτα.

Και τι έρωτας! Λάβρος και κεραυνοβόλος, κάποτε. Τότε που αλληλέγγυοι αγνώστων λοιπών στοιχείων, μετέφεραν καραβιές ανίδεους μετανάστες από την Κρήτη και τους στρώνανε ανθρώπινο χαλί έξω από τη Βουλή, να περπατήσει πάνω στον σβέρκο τους τροπαιοφόρος ο Τσίπρας, να ρίξει τον Ναό του Σολόμωντα και σε τρεις μέρες να τον ανοικοδομήσει με τη Ζωή στο βάθρο, τον Βαρουφάκη στο μπουντουάρ και τον Καρανίκα απέξω να ζεσταίνεται στα κουλουάρ. Μας βλέπει κανείς; Όχι. Οπότε αποσώστε όσα άφησαν στη μέση οι χρυσαυγίτες που καιρό τώρα μαγαρίζουν το κόκκινο νησί. Η Μητιλην’ μας είνι ένα τρανό χουριό κι η  θεια μ’ η Αμιρσούδα τρια βρατσά φουρεί, ώσπου να λυσ’ του ένα τα δυο τα κατουργεί (παραδοσιακόν της Λέσβου).

Και η δημόσια τάξη κύριε; Τα μαγαζιά, η αγορά, η περαντζάδα, ο τουρισμός, το ούζο Πλωμαρίου, το λαδοτύρι, η ποδοσφαιρική ομάδα της Καλλονής που κάποτε την πήγε στην Α Εθνική ο Μπάμπης ο Τενές και τώρα δεν την ξέρουν ούτε οι σαρδέλες της; Η ιερή καθημερινότητα εν τέλει, ενός νησιού που μέσα σε ένα καλοκαίρι έγινε κολαστήριο με το στανιό;

Αλλάζει το pH (πεχά) του κόσμου αλλά ποιος βάζει τη γλωσσίτσα του να δοκιμάσει και να φέρει στα ίσα του το νέο υδατικό διάλυμα εντός του οποίου θέλοντας και μη θα κολυμπήσουμε;