«Επικίνδυνη», «αναποτελεσματική» και «ανεύθυνη» χαρακτηρίζει ο Δημήτρης Τζανακόπουλος τη στάση της Τουρκίας στην υπόθεση των δύο Ελλήνων στρατιωτικών που συνελήφθησαν στην περιοχή Καστανιές Έβρου και παραμένουν υπό κράτηση στην Αδριανούπολη.
«Η Τουρκία ασκεί μια εξωτερική πολιτική που επικαθορίζεται από τις εξελίξεις στο Συριακό και το Κουρδικό. Θεωρεί ότι το να ανοίξει πολλά μέτωπα ταυτόχρονα ενισχύει τη διαπραγματευτική της δύναμη έναντι των ΗΠΑ, κυρίως για να αποφύγει δυσάρεστες για εκείνη εξελίξεις στα βόρεια σύνορα της (σ.σ. δημιουργία ανεξάρτητου Κουρδιστάν)» εξήγησε σε δηλώσεις του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ.
«Η στάση αυτή όμως είναι και επικίνδυνη και αναποτελεσματική, καθώς δεν συμβάλλει επ' ουδενί στη διατήρηση της σταθερότητας και της ασφάλειας στην περιοχή και αναδεικνύει την Τουρκία ως δύναμη αστάθειας και αβεβαιότητας. Η Ελλάδα όμως, δεν πρόκειται να δεχθεί κανενός είδους προκλήσεις από αυτή την ανεύθυνη και κοντόφθαλμη στάση της Τουρκίας» συμπλήρωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος.
Διαβουλεύσεις
Παράλληλα, ο κ. Τζανακόπουλος γνωστοποίησε ότι βρίσκονται σε εξέλιξεις οι διπλωματικές προσπάθειες για την επιστροφή των δύο Ελλήνων στρατιωτικών στην πατρίδα.
«Αυτή η εξέλιξη είναι προς το συμφέρον και της Τουρκίας η οποία πρέπει να κατανοήσει ότι οι εντάσεις και η όξυνση δεν εξυπηρετούν κανέναν ειδικά σε μια τεταμένη περίοδο για την ευρύτερη περιοχή» ανέφερε.
Σε ό,τι αφορά το ενδεχόμενο το περιστατικό να εντάσσεται σε μια γενικότερη στρατηγική έντασης εκ μέρους της Άγκυρας στις διμερείς σχέσεις, απάντησε:
«Δεν είναι ορθό να προβαίνουμε σε συμπεράσματα, από τη στιγμή που το περιστατικό καθ' αυτό συνέβη λόγω μια στιγμιαίας λανθασμένης εκτίμησης των δύο Ελλήνων αξιωματικών, οι οποίοι βρέθηκαν σε τουρκικό έδαφος. Είναι όμως δεδομένο, ότι το τελευταίο χρονικό διάστημα -ακόμα και πριν από το περιστατικό- η Τουρκία δεν συμπεριφέρεται με τρόπο ο οποίος συνάδει με τις αρχές της καλής γειτονίας, τις οποίες επιδιώκει η Ελλάδα όχι μόνο έναντι της Τουρκίας αλλά και όλων των χωρών με τις οποίες συνορεύει».
Ανταλλαγή αιχμαλώτων
Παράλληλα, χαρακτήρισε προβληματική την πρόταση ανταλλαγής των δύο Ελλήνων με τους 8 Τούρκους στρατιωτικούς.
«Στη βάση της είναι σαν να συζητάμε για ανταλλαγή αιχμαλώτων. Υπάρχουν οι νόμιμες διαδικασίες κάθε κράτους, Διεθνές Δίκαιο, διπλωματικοί και πολιτικοί δίαυλοι που μας δίνουν τη δυνατότητα να επιλύσουμε τα όποια ζητήματα προκύπτουν ανάμεσα στις δύο χώρες. Όμως είναι σαφές ότι οι δύο περιπτώσεις δεν έχουν απολύτως ουδεμία συσχέτιση μεταξύ τους. Η Ελλάδα δεν συζητά κανενός είδους ανταλλαγή, όπως άλλωστε και η Τουρκία, θέση που προκύπτει από την πρόσφατη επίσημη τοποθέτηση του εκπροσώπου της τουρκικής κυβέρνησης» πρόσθεσε.
Επίθεση στη ΝΔ
Στην κριτική ότι η κυβέρνηση υποτίμησε τη διαρκώς κλιμακούμενη επιθετικότητα της Τουρκίας όχι μόνο στο Αιγαίο, αλλά και στην Κύπρο απάντησε:
«Τα κυριαρχικά δικαιώματα και η εδαφική ακεραιότητα της χώρας διασφαλίζονται με αποφασιστικότητα, νηφαλιότητα και ψυχραιμία. Δεν διασφαλίζονται με κραυγές και εθνικιστικές κορώνες.
» Ο κ. Μητσοτάκης και τα μέσα ενημέρωσης που τον στηρίζουν, αντί να διατηρήσουν υπεύθυνη εθνική στάση, χορεύουν στον χορό των ακροδεξιών της ΝΔ αλλά και των εθνικιστικών κύκλων που υπάρχουν στην Τουρκία. Η Ελλάδα από την πρώτη στιγμή αντέδρασε με αποφασιστικό τρόπο απέναντι στις τουρκικές προκλήσεις, ο πρωθυπουργός ενώπιον του κ. Ερντογάν έθεσε με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο τα όρια εντός των οποίων πρέπει να κινούνται οι διμερείς μας σχέσεις με τη γείτονα και τέλος, από κοινού με τον Κύπριο Πρόεδρο έθεσαν εμφατικά το ζήτημα στην πρόσφατη Άτυπη Σύνοδο Κορυφής των Βρυξελλών, από την οποία προέκυψε και η απόλυτη καταδίκη της τουρκικής προκλητικότητας, διά των δηλώσεων του κ. Τουσκ.
» Επομένως, ο κ. Μητσοτάκης ως επικεφαλής ενός κόμματος στο οποίο ηγεμονεύει η ακροδεξιά, μπορεί να θεωρεί ενδεδειγμένη εξωτερική πολιτική τους λεονταρισμούς, όμως η χώρα ευτυχώς θα συνεχίσει να συμπεριφέρεται ως μια ισχυρή δημοκρατία του δυτικού κόσμου, ένα κράτος - μέλος διεθνών οργανισμών που της εξασφαλίζουν συμμαχίες και διεθνή στήριξη απέναντι σε πιθανές προκλήσεις απ' όπου και αν αυτές προέρχονται».
Πώς η κρίση στην Ανατολική Μεσόγειο, η στάση της κυβέρνησης και η μετατόπιση της κοινής γνώμης επαναφέρουν το δίλημμα της κυβερνησιμότητας στο επίκεντρο της πολιτικής σκηνής
17°
