Μετά από μια μεγάλη περίοδο κατά την οποία η Κεντροαριστερά ταλαιπωρήθηκε και πορεύθηκε σε κομμάτια και μετά από μήνες διαλόγου και διαπραγματεύσεων, χθες ολοκληρώθηκε με επιτυχία το πρώτο και πολύ σημαντικό βήμα της συμπόρευσης του χώρου, της δημιουργίας του νέου φορέα. Τα επόμενα βήματα είναι εξίσου δύσκολα και σημαντικά. Αποσαφήνιση της πολιτικής κατεύθυνσης και ξεκάθαρη οργανωτική δομή δε μπορούν να περιμένουν για πολύ.
Οι επικριτές της διαδικασίας παραβλέποντας ότι 210.000 πολίτες συμμετείχαν στις εκλογές, έκαναν λόγο για: α) το μεγάλο μέσο όρο ηλικίας των συμμετεχόντων, β) το ότι στο δεύτερο γύρο πέρασαν δύο στελέχη προερχόμενα από ΠΑΣΟΚ και όχι κάποιος από τους νέους παίκτες και γ) το ότι το γεγονός ότι κέρδισε η κ. Γεννηματά σημαίνει ότι οι εκλογές δεν άλλαξαν κάτι τελικά.
Πράγματι, ο μέσος όρος ηλικίας όσων ψήφισαν ήταν μεγάλος. Δε θα πρέπει να ξεχνάμε όμως ότι η συμμετοχή μεγαλύτερων ηλικιών αφορά όλα σχεδόν τα κόμματα. Παρόλα αυτά η ψήφος του καθενός έχει την ίδια ακριβώς αξία ανεξαρτήτως ηλικίας. Βεβαίως η νέα παράταξη, θα πρέπει να βρει τρόπους να κινητοποιήσει και τη νέα γενιά αν θέλει να διεκδικήσει κάτι καλύτερο στις επόμενες εκλογές.
Όσον αφορά τα δύο άλλα σημεία κριτικής η απάντηση είναι απλή.
1) Οι υποψηφιότητες των παικτών εκτός ΠΑΣΟΚ είχαν κοινά πολιτικά χαρακτηριστικά και δεν ήταν λίγοι εκείνοι που ταλαντεύθηκαν για το ποιον θα επιλέξουν. Αν λοιπόν υπήρχε μόνο μια τέτοια υποψηφιότητα, ο συγκεκριμένος χώρος θα μπορούσε ίσως να διεκδικήσει με μεγαλύτερες αξιώσεις -τουλάχιστον- την είσοδο του στο δεύτερο γύρο και τότε δε θα μπορούσε κανείς να πει για ενδοπασοκική μάχη.
2) Η επανεκλογή της κυρίας Γεννηματά δεν είναι -καταρχάς- «πολύ κακό για το τίποτα» όπως έσπευσαν να πουν ορισμένοι. Στην επόμενη μέρα φαίνεται ότι θα συμμετέχει ενεργά ο κ. Καμίνης, το Ποτάμι του κ. Θεοδωράκη ενώνεται τελικά με την Παράταξη, ο κ. Ραγκούσης επιστρέφει μετά από χρόνια απουσίας και βεβαίως το μεγάλο ποσοστό που έλαβε ο μόλις 38 ετών κ. Ανδρούλακης τον καθιστά βασικό παίκτη στις εξελίξεις. Και κυρίως, δεκάδες χιλιάδες πολίτες φώναξαν: είμαστε ακόμα εδώ. Άρα ο χώρος της Κεντροαριστεράς δεν είναι πια ο ίδιος με μερικούς μήνες πριν.
Το αν τα επόμενα βήματα είναι εξίσου πετυχημένα με τη διαδικασία που ολοκληρώθηκε χθες, θα φανεί σύντομα. Σίγουρα δεν θα είναι μια εύκολη προσπάθεια. Χρειάζεται σύνθεση απόψεων, αμεσότητα στη δράση και κυρίως σαφές πολιτικό στίγμα. Σε κάθε περίπτωση αυτό που έμοιαζε αδιανόητο για μεγάλο χρονικό διάστημα μοιάζει να παίρνει σάρκα και οστά. Συνθήκη αναγκαία, αλλά όχι από μόνη της ικανή βέβαια, για να αλλάξει τα πράγματα. Οι 210.000 που ψήφισαν, αλλά και πολλοί περισσότεροι που είναι κοντά στο χώρο μπαίνουν σε μια -θετική- αναμονή για πρώτη φορά μετά από αρκετά χρόνια.
Για το ίδιο το ΠΑΣΟΚ αλλά και για τους εκατοντάδες χιλιάδες ψηφοφόρους που ψάχνουν σοβαρή εναλλακτική και όχι άλλο ένα αριστερό πείραμα είναι καταστροφή
Μια προσωπική συζήτηση μακριά από την επικαιρότητα για το οικονομικό-πολιτικό σκηνικό της μεταπολεμικής Ελλάδας και το αύριο της χώρας. Αφορμή το νέο του βιβλίο, «Ελλάδα 1953-2024 - Χρόνος και Πολιτική Οικονομία».
Ο Birnbaum απορεί μπροστά στην άγνοια και στην αγνόηση του «αιματηρού 20ού αιώνα»· μπροστά στο ότι η αριστερά είναι έτοιμη να επαναλάβει τα ίδια λάθη, τις ίδιες φρικαλεότητες.
Καλές οι ψεκασμένες θεωρίες, καλύτερες οι ελπίδες για μια αγνώστου προελεύσεως αλλαγή, ισχυρός και πάλι ο αντισυστημισμός, αλλά πρέπει αυτή χώρα και να κυβερνηθεί
Ο καθηγητής του ΟΠΑ και μέλος του Συμβουλίου Νομισματικής Πολιτικής της ΤτΕ μιλάει για ανθρώπινο κεφάλαιο, αξιολόγηση στην εκπαίδευση, αγορά εργασίας και το στοίχημα της επιστροφής των νέων στην Ελλάδα
14°
