«Οι φοιτητές, οι επιστήμονες, οι φίλοι μας που έχουν φύγει στο εξωτερικό ή σε απομακρυσμένα σημεία της Ελλάδας να μπορούν να ψηφίσουν και αυτοί για τον αρχηγό του νέου Κινήματος» τονίζει μεταξύ άλλων επικεφαλής του Ποταμιού σε άρθρο του στην Καθημερινή της Κυριακής.
Αναλυτικά το άρθρο του Σταύρου Θεοδωράκη.
«Την άνοιξη του ΄15 υπήρξε μια σύγκρουση στην Βουλή που, ίσως, κανείς δεν θυμάται. Οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ ήθελαν να καταργήσουν τις ηλεκτρονικές ψηφοφορίες στα πανεπιστήμια με το επιχείρημα ότι «τα γκομπιούτερ είναι τεχνοφασισμός».
Ναι, και αυτό το έχουμε ζήσει! Στους διαδρόμους άκουγες ιστορίες για υπολογιστές που βγάζουν δικά τους αποτελέσματα, για σέρβερ που ελέγχονται από άγνωστα κέντρα, για ψήφους που αφήνουν ηλεκτρονικά ίχνη και «αύριο θα εκβιάζονται άνθρωποι».
Κοιτώντας λοιπόν προς τα έδρανα της κυβέρνησης ρώτησα: «Πάτε να καταργήσετε την ηλεκτρονική ψηφοφορία. Μιλάτε για τεχνοφασισμό. Είναι τεχνοφασισμός η ηλεκτρονική ψηφοφορία; Πού θα επιστρέψουμε, στα περιστέρια, επειδή είναι και πιο γραφικό;».
Την απάντηση ανέλαβε να μου την δώσει ο κ.Τσίπρας: «Στην ηλεκτρονική ψηφοφορία η εφορευτική επιτροπή δεν είναι αυτοί που συλλέγουν τα e-mails και αθροίζουν τις ψήφους, είναι ένας server, τον οποίο κανείς μη μυημένος δεν μπορεί να ελέγξει».
Είπε – και είπαμε - και άλλα βέβαια σε εκείνη την συνεδρίαση της Βουλής, αλλά αυτή η φράση «για τον server, που κανείς δεν μπορεί να ελέγξει» μου καρφώθηκε στο μυαλό και αυτές τις μέρες την αναζήτησα. Και όντως έτσι ειπώθηκε - πρακτικά της Βουλής 8.5.2015.
Είναι ανεξέλεγκτοι λοιπόν οι server; Το ερώτημα - σε μια κεντροαριστερή, δήθεν, εκδοχή - επανήλθε δυστυχώς αυτές τις μέρες.
Μπορεί να είναι αδιάβλητη η ηλεκτρονική ψηφοφορία; Η δική μου απάντηση είναι ναι! Κατηγορηματικά ναι!
Το ίδιο αδιάβλητη τουλάχιστον με την ψηφοφορία στην κλασική κάλπη.
Γι΄αυτό στις συναντήσεις μου με τον καθηγητή Νίκο Αλιβιζάτο επιμένω ότι το νέο προοδευτικό Κίνημα μπορεί να προκύψει μόνο αν δώσουμε την δυνατότητα σε όλους τους πολίτες να ψηφίσουν. Σε μέλη, σε φίλους, σε όλους! Όχι μόνο στους μυημένους στις κομματικές διαδικασίες. Οι παραδοσιακές κάλπες λοιπόν πρέπει να στηθούν «παράλληλα» με τις ηλεκτρονικές κάλπες.
Οι φοιτητές, οι επιστήμονες, οι φίλοι μας που έχουν φύγει στο εξωτερικό ή σε απομακρυσμένα σημεία της Ελλάδας να μπορούν να ψηφίσουν και αυτοί για τον αρχηγό του νέου Κινήματος.
Ο κ.Αλιβιζάτος συμφωνεί βέβαια και οι κ. Αναστασάκος και Καρούνος έχουν την γνώση, αλλά και την εντιμότητα, να διευθετήσουν όλες τις επιμέρους λεπτομέρειες, αρκεί να πάψουν κάποιοι να διαφωνούν και να γκρινιάζουν. Και αναφέρομαι, κυρίως, σε κάποιους «σωματοφύλακες» που γνωρίζουν και εγγυώνται στους αρχηγούς τους, μόνο, «τον παλιό καλό τρόπο».«Και αν ένας φοιτητής πάρει την ταυτότητα και την πιστωτική κάρτα του παππού του και ψηφίσει και γιαυτόν;» είναι το «αθώο» ερώτημα που προβάλλουν.
Η χώρα και ο «χώρος» έχει γνωρίσει πολιτικούς που αγοράζουν χρόνια τώρα, σωρηδόν, ψήφους. Και κάποιοι θα μπουν ίσως και αυτή τη φορά στον πειρασμό να «νοικιάσουν» μερικές ταυτότητες και να κάνουν βόλτα τα εκλογικά τμήματα. Όλα μπορούν να συμβούν.
Όλα αυτά όμως θα σαρωθούν από τις εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες που θα έρθουν στις κάλπες, παραδοσιακές και ηλεκτρονικές, για να ψηφίσουν τον αρχηγό του νέου προοδευτικού Κινήματος.
Ο οποίος στην συνέχεια θα δώσει την μάχη - και θα επιβάλει - να ψηφίζουν οι πολίτες και ηλεκτρονικά - εκτός από παραδοσιακά - και στις εθνικές εκλογές.
Για να ολοκληρωθεί έτσι η Αλλαγή που όλοι λέμε ότι θέλουμε να συμβεί αλλά λίγοι τελικά τολμάμε».
Ο καθηγητής του ΟΠΑ και μέλος του Συμβουλίου Νομισματικής Πολιτικής της ΤτΕ μιλάει για ανθρώπινο κεφάλαιο, αξιολόγηση στην εκπαίδευση, αγορά εργασίας και το στοίχημα της επιστροφής των νέων στην Ελλάδα
Για το ίδιο το ΠΑΣΟΚ αλλά και για τους εκατοντάδες χιλιάδες ψηφοφόρους που ψάχνουν σοβαρή εναλλακτική, και όχι άλλο ένα αριστερό πείραμα, είναι καταστροφή
Μια προσωπική συζήτηση μακριά από την επικαιρότητα για το οικονομικό-πολιτικό σκηνικό της μεταπολεμικής Ελλάδας και το αύριο της χώρας. Αφορμή το νέο του βιβλίο, «Ελλάδα 1953-2024 - Χρόνος και Πολιτική Οικονομία».
12°
