Τα μέτρα που υπογράφουν και ψηφίζουν, θα τα ονόμαζαν αντιλαϊκά και θα ξεσήκωναν τον κόσμο, αν τα προωθούσε οποιοσδήποτε άλλος εκτός από τους ίδιους. Τώρα όμως βρίσκουν κάθε τρόπο να αντιστρέψουν την πραγματικότητα και εξαντλούν τη φαντασία τους σε λεκτικές και νοηματικές ακροβασίες, προκειμένου να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα.
Στην αρχή πετύχαιναν τον σκοπό τους. Όμως μετά από δύο χρόνια διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, την επιδείνωση της οικονομικής κατάστασης και τη συνεχή λήψη μέτρων που αφαιρούν εισοδήματα σχεδόν από το σύνολο των πολιτών, το μόνο που καταφέρνουν οι κυβερνητικοί προπαγανδιστές είναι να γελοιοποιούν και να εξευτελίζουν τους εαυτούς τους.
Τα ψέματα και η αθέτηση των υποσχέσεων είναι πολύ συνηθισμένα φαινόμενα στην πολιτική ζωή. Όμως εδώ έχει ξεπεραστεί κάθε προηγούμενο. Οργανώθηκε μια τεράστια απάτη, η οποία συμπληρώθηκε με την προσπάθεια ηθικής απαξίωσης των αντιπάλων και με μια πρωτοφανή επιθετικότητα, η οποία περιελάμβανε και βίαιες ενέργειες.
Πώς μπορεί να τα δικαιολογήσει όλα αυτά εκείνος που ασκεί την πολιτική που με τόση ένταση κατήγγειλε; Φυσικά και δεν μπορεί. Μπορεί όμως να ανακατεύει την τράπουλα και να ρίχνει στον δημόσιο διάλογο μια εναλλακτική πραγματικότητα. Η πραγματικότητα αυτή επικοινωνεί με το εναπομείναν ακροατήριο του ΣΥΡΙΖΑ και ικανοποιεί την ανάγκη του να μην έρθει αντιμέτωπο με την αλήθεια.
Το σημερινό ακροατήριο του ΣΥΡΙΖΑ αποτελείται είτε από ανθρώπους του δημόσιου τομέα, που θεωρούν ότι τα συμφέροντά τους προστατεύονται από την παρούσα κυβέρνηση, είτε από αυτ-απατόμενους ψηφοφόρους, που δεν μπορούν να αναλάβουν την ευθύνη για τα αποτελέσματα των επιλογών τους. Και οι δύο αυτές ομάδες έχουν ανάγκη για ένα παραμύθι, το οποίο θα κάνει πιο ανώδυνη την ταύτισή τους με μια κυβέρνηση που συνεχώς αναιρεί την προηγούμενη ρητορική της.
Η πολιτική επιρροή του ΣΥΡΙΖΑ, παρά την πτώση του στις δημοσκοπήσεις, παραμένει ισχυρή. Το εντυπωσιακό δεν είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ μέσα από τον αντιμνημονιακό λόγο έφτασε από το 4% στο 36%, το εντυπωσιακό είναι ότι ως μνημονιακό κόμμα κρατάει περίπου τους μισούς ψηφοφόρους από εκείνους που κέρδισε με τον αγώνα εναντίον του μνημονίου. Για αυτούς τους ψηφοφόρους ακούμε όλα αυτά τα εξωφρενικά κάθε μέρα.
Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ έχει ως μοναδικό σκοπό την παραμονή στην εξουσία. Για τα μέλη της η συμμετοχή στην κυβέρνηση είναι ένα αναπάντεχο δώρο και δεν θέλουν με τίποτε να το χάσουν. Γι’ αυτό έγιναν από αντιμνημονιακοί μνημονιακοί με τόση ευκολία. Για την εξουσία είχαν και έχουν εργαλειοποιήσει τα πάντα και τους πάντες, χωρίς να εξαιρούνται οι οπαδοί τους.
Δεν τους ενδιαφέρει το κακό που κάνουν στη χώρα και στις ζωές των ανθρώπων. Ανήκουν στην κατηγορία εκείνη των πολιτικών που δεν αντιλαμβάνονται την εξουσία ως δυσβάστακτη ευθύνη, αλλά σαν το ανώτατο στάδιο της καλοπέρασης. Και για χάρη της εξουσίας και των προνομίων της αυτογελοιοποιούνται και αυτοεξευτελίζονται καθημερινά.
Από τον τραμπισμό και την άνοδο της Κίνας έως τον κίνδυνο ενεργειακού σοκ και τη δημοκρατική φθορά, ο Μάρτιν Γουλφ χαρτογραφεί έναν κόσμο αυξημένης αβεβαιότητας
17°
