Το αδιέξοδο του ελλαδικού κομματισμού (και) στις Βρυξέλλες

Η εφημερίδα «Τα Νέα» δημοσίευσε τη Δευτέρα 18/2 την είδηση ότι η κ. Μαρία Ασημακοπούλου, επικεφαλής της αντιπροσωπείας του Υπουργείου Οικονομικών στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, παραιτήθηκε από τη θέση της. Κατά την εφημερίδα, η κ. Ασημακοπούλου παραιτήθηκε επειδή ήταν «προσκείμενη στο ΠΑΣΟΚ» και συνεπώς «δεν αντιμετωπιζόταν ως πρόσωπο εμπιστοσύνης, αλλά ως πρόσωπο που έπρεπε να τεθεί υπό πολιτική κηδεμονία», ενώ, αντίθετα, «η αντικαταστάτριά της είναι πρόσωπο που έχει στενές σχέσεις με το Μαξίμου».

Είχα την ευκαιρία να γνωρίσω υπηρεσιακά την κ. Ασημακοπούλου το καλοκαίρι και το φθινόπωρο του 2011 στις Βρυξέλλες, όταν διεξάγονταν οι διαπραγματεύσεις για το «κούρεμα» του ελληνικού χρέους. Είδα ότι πρόκειται για το σπάνιο εκείνο είδος δημοσίου υπαλλήλου που δικαιούται τον τίτλο «λειτουργός»: ήταν πάντα οργανωμένη και έτοιμη για το τμήμα της συζήτησης που ήταν προγραμματισμένο να διεξαχθεί, είχε τα στοιχεία και τους φακέλους της, δεν προσπάθησε ούτε στιγμή να γίνει αρεστή σε οποιονδήποτε. Ήταν αυτό που λέμε δημόσιος λειτουργός αγγλοσαξωνικού τύπου. Επιπλέον, ούτε εξέπεμψε, ούτε αντιλήφθηκα κι ούτε φυσικά ενδιέφερε, από ένα πρόσωπο τόσο άρτια επαγγελματικά, την παραμικρή πολιτική προτίμηση.

Είναι απορίας άξιο πώς το ελληνικό δημόσιο, που το μαστίζει εξακολουθητικά η εγγενής ένδεια ικανών στελεχών, υποχρεώνει μια τέτοιας ποιότητας υπάλληλο σε παραίτηση, ουσιαστικά την αποπέμπει. Έχω τη γνώμη ότι ο κ. Στουρνάρας πρέπει να παρέμβει προσωπικά για να αποτρέψει αυτή την αρνητικότατη, για τα συμφέροντα της χώρας, εξέλιξη. Διαφορετικά θα τη χρεωθεί ο ίδιος, ως υπουργός Οικονομικών. Και δεν νομίζω ότι του αξίζει.

Πηγή