Στις 16 Μαρτίου, εκπρόσωποι από τις ΜΚΟ Γιατροί Χωρίς Σύνορα, Γιατροί του Κόσμου, Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες, Solidarity Now, Ελληνικό Τμήμα της Διεθνούς Αμνηστίας, Διεθνή Ομοσπονδία Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, «Πράξις», «Βαβέλ» και τον Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών έκαναν τον «μαύρο» απολογισμό του ενός έτους εφαρμογής της Συνθήκης ΕΕ-Τουρκίας για το προσφυγικό.
Μεταξύ άλλων, ο Επαμεινώνδας Φαρμάκης από το Solidarity Now είχε μιλήσει για το παράδειγμα της Λιβαδειάς στηρίζοντας πάνω σε αυτό το επιχείρημα πως «οι δομές φιλοξενίας των προσφύγων πρέπει να είναι μικρές και να βρίσκονται στον αστικό ιστό. Έτσι θα υπάρχουν πολλαπλά οφέλη και για τους πρόσφυγες και για τις τοπικές κοινωνίες» διότι «οι καταυλισμοί ευνοούν την απομόνωση και την κατασπατάληση δημόσιου χρήματος χωρίς κανένα όφελος ούτε για τις κοινωνίες ούτε για τους πρόσφυγες». Ο κ. Φαρμάκης είχε τονίσει πως «έπειτα από αυτή την απομόνωση των προσφύγων στους καταυλισμούς θα είναι αδύνατη στο μέλλον η ενσωμάτωσή τους στον αστικό ιστό» και πως «με τους καταυλισμούς ενισχύονται ο ρατσισμός και η ξενοφοβία». Ταυτόχρονα είχε καταγγείλει πως «από τους καταυλισμούς κερδίζουν οι εργολάβοι και οι εταιρείες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο τρόπος που γίνεται η σίτιση στους καταυλισμούς: χωρίς διαγωνισμούς και με πλήρη αδιαφάνεια».
Προσφυγόπουλο παίζει κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του Γιάννη Μουζάλα στη Λιβαδειά ΑΠΕ-ΜΠΕ / ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΛΕΣΙΔΗΣ
20 ημέρες μετά, από τη Λιβαδειά όπου βρέθηκε, ο υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής Γιάννης Μουζάλας επιβεβαιώνει επί της ουσίας ότι οι καταυλισμοί όχι απλώς δεν βοηθούν, αλλά εμποδίζουν την ενσωμάτωση των προσφύγων στην κοινωνία.
Τη Δευτέρα είδε ιδίοις όμμασι το πρόγραμμα φιλοξενίας προσφύγων σε διαμερίσματα στον αστικό ιστό της Λιβαδειάς, που υλοποιείται από την τοπική αυτοδιοίκηση, σε συνεργασία με το υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής και την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες. Το πρόγραμμα υλοποιεί ο δήμος διαμέσου της κοινωφελούς επιχείρησής του, με χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
Στο πλαίσιο του προγράμματος φιλοξενούνται αυτή τη στιγμή 294 πρόσφυγες σε 70 διαμερίσματα στην πόλη, ενώ άλλοι δώδεκα πρόσφυγες μετεγκαταστάθηκαν σε άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το πρόγραμμα θα ολοκληρωθεί στη Λιβαδειά με τη συμπλήρωση του αριθμού των 420 φιλοξενούμενων.
Ο Σύρος πρόσφυγας Haitham Mohammad, 30 χρονών, και η σύζυγός του Nazil Bayram, 21 χρονών, φωτογραφίζονται στο διαμέρισμα που διαμένουν και είναι νοικιασμένο από την Ύπατη Αρμοστεία για τους πρόσφυγες, κατά τη διάρκεια επίσκεψης του Γιάννη Μουζάλα στη Λιβαδειά. ΑΠΕ-ΜΠΕ / ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΛΕΣΙΔΗΣ
«Είμαστε όλοι μια γροθιά», είπε χαρακτηριστικά η δήμαρχος Λεβαδέων, Γιώτα Πούλου, κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου για την παρουσίαση της εξέλιξης του προγράμματος στην πόλη. «Το πρόγραμμα πέτυχε στη Λιβαδειά, γιατί όλοι διορθώναμε ο ένας τον άλλο και αναζητούσαμε την καλύτερη λύση», συνέχισε η κ. Πούλου.
Ο υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής, Γιάννης Μουζάλας, ανέφερε από την πλευρά του ότι «κανείς δεν μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα το προσφυγικό από την τοπική αυτοδιοίκηση και τους δήμους. Θέλαμε να δώσουμε δημοσιότητα στο πρόγραμμα και να δείξουμε ότι οι δήμοι μπαίνουν στο παιχνίδι και παίρνουν άλλο ρόλο».
Σε δηλώσεις του στην ελληνική υπηρεσία του Euronews ο κ. Μουζάλας παραδέχθηκε και δεσμεύτηκε ότι πλέον πρέπει να περάσουμε σε άλλη φάση, σε εκείνη την κατάργηση των καταυλισμών (camps) και στην ενσωμάτωση των αιτούντων άσυλο μέσα στην κοινωνία.
Όπως επισήμανε, μέχρι το τέλος του 2017 θα χρηματοδοτηθούν από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιπλέον 10.000 θέσεις σε διαμερίσματα, ενώ άλλες τόσες θέσεις θα δημιουργηθούν και το 2018, με στόχο τελικά, από τα 45 κέντρα φιλοξενίας να μείνουν 23, όπου θα διαμένουν 12.000 με 15.000 πρόσφυγες σε πολλούς δήμους και στην Αθήνα.
«Σπάει καθημερινά τα δικά του ρεκόρ γραφικότητας ο υπουργός Υγείας, μήπως τελικά στόχος του είναι να μπει στο βιβλίο των ρεκόρ Γκίνες», απαντάει το ΠΑΣΟΚ
Ανάρτησε στην προσωπική του ιστοσελίδα την πολιτική του διακήρυξη - Περιγράφει ως «κρίσιμη πολιτική αναγκαιότητα» την σύγκλιση των τριών ρευμάτων της Αριστεράς του 20ού αιώνα
17°
