«Ό,τι κι αν κάνω έχω την Ελλάδα πίσω μου», είπε ο Αντετοκούνμπο στις δηλώσεις του μετά το All Star Game. Ο Γιάννης εισέρχεται ταπεινά αλλά σταθερά στην ελίτ του παγκόσμιου μπάσκετ και του παγκόσμιου αθλητισμού, διαφημίζοντας την Ελλάδα με κάθε επίδοσή του, αλλά και με την σπάνια ωριμότητά του.
Έχει βιώσει τα πολύ δύσκολα στην παιδική του ηλικία και η κορυφή δεν τον ζαλίζει. Έρχεται αντιμέτωπος με τους φόβους του, αλλά έχει μάθει να τους ξεπερνά. Έχει κατακτήσει την αρετή της επιβίωσης. Γι’ αυτό και διακρίνεται στο πιο ανταγωνιστικό πρωτάθλημα μπάσκετ του κόσμου.
Πέρα από την προσωπική του στοχοπροσήλωση, η μη λοξοδρόμηση και η μη ματαίωση των ονείρων του οφείλεται πρωτίστως στην οικογένειά του, στο σχολείο που φοίτησε και στην παιδεία που έλαβε, τους φίλους που έκανε και τους «μπασκετανθρώπους» που εντόπισαν νωρίς την «φλέβα χρυσού» και στήριξαν πνευματικά και υλικά τον Γιάννη, όταν ο ίδιος για το ελληνικό κράτος ήταν ά-πατρις. Μην ξεχνάμε, ότι διαβατήριο και ελληνική υπηκοότητα απέκτησε χάρη σε «ταχυδακτυλουργικά» παραγόντων του ελληνικού μπάσκετ.
Για το ΝΒΑ, ο Γιάννης προορίζεται ήδη να αποτελέσει παίκτη-ίνδαλμα, στον οποίο θα στηριχθεί για την προώθηση του αθλήματος τα επόμενα δέκα χρόνια. Όχι μόνο για το ταλέντο του, αλλά και για την νοοτροπία του και την στάση ζωής του.
Ο Γιάννης συνδυάζει έναν κοσμοπολιτισμό και ένα γνήσιο πατριωτισμό που συγκινεί τους πάντες στο παγκόσμιο αθλητικό κίνημα. Ο Γιάννης επιστρέφει ήδη στην Ελλάδα πολύ περισσότερα από όσα εκείνη του έδωσε.
Σπουδαίο σήμα κατατεθέν για μια μικρή χώρα να προσδιορίζεται ως «ανοιχτή κοινωνία», την στιγμή που παγκοσμίως καταγράφεται έντονη τάση χώρες και κοινωνίες να «κλείνονται» φοβικά στο καβούκι τους. Ακόμα κι αν η Ελλάδα δεν είναι όσο «ανοιχτή» φαίνεται, αυτός την υπερασπίζεται ως τέτοια.
Αυτό είναι και το στοίχημα τόσο για τους πρωινούς μαθητές, όσο και για τα προσφυγόπουλα που φοιτούν το απόγευμα στα ελληνικά σχολεία. Να μην καμφθεί το ηθικό τους από νοσηρές καταστάσεις που συντηρούνται από «υπερπατριώτες», έξω από τα δημοτικά στο Ωραιόκαστρο και αλλού.
Όλα τα παιδιά πρέπει να συνεχίσουν να μετέχουν της ελληνικής παιδείας, γιατί η μόρφωση απελευθερώνει τον άνθρωπο από τα δεσμά του φανατισμού και κάθε είδους ιδεοληψίας. Όσοι αλυσοδένονται έξω από τα σχολεία, χρήζουν και αυτοί βοήθειας, για να σπάσουν τα δικά τους «δεσμά».
Όσοι δηλητηριάζουν τις τοπικές κοινωνίες που φιλοξενούν στα σχολεία τους προσφυγόπουλα με πράξεις και λόγια μίσους, αποτελούν θρασύδειλες μειοψηφίες, που φουσκώνουν από υπερηφάνεια κάθε φορά που ο Αντετοκούμπο «καρφώνει» με τη φανέλα της εθνικής Ελλάδος.
Η πατρίδα μας μόνο να κερδίσει έχει από όσα προσφυγόπουλα γνωρίζουν τον ελληνικό πολιτισμό και ασπάζονται τις πανανθρώπινες αξίες. Είναι θλιβερό η υστέρηση του κράτους να δημιουργεί τις συνθήκες για την εκκόλαψη του αυγού του φιδιού.
Σε μια ευνομούμενη πολιτεία, η εφαρμογή του ποινικού κώδικα και ενός ολόκληρου υπάρχοντος αντιρατσιστικού θεσμικού πλαισίου είναι υποχρέωση του κράτους.
Πώς η κρίση στην Ανατολική Μεσόγειο, η στάση της κυβέρνησης και η μετατόπιση της κοινής γνώμης επαναφέρουν το δίλημμα της κυβερνησιμότητας στο επίκεντρο της πολιτικής σκηνής
17°
