H υπάλληλος μεγάλου ερευνητικού ιδρύματος είχε κληθεί να εφαρμόσει πρόγραμμα της Eυρωπαϊκής Ένωσης με ταυτόχρονη διεξαγωγή σε 9 χώρες-μέλη. Προϋπόθεση για την έρευνα ήταν η συμμετοχή αντιπροσωπευτικού δείγματος του ελληνικού λαού. «Θα τους βρείτε μέσω e-mail», της είπαν στις Bρυξέλλες. «Θα αστειεύεστε», αντέτεινε εκείνη, «μόνο το 20% των Ελλήνων έχουν ηλεκτρονικό ταχυδρομείο». Oι Eυρωπαίοι συνάδελφοί της την κοίταξαν με το βλέμμα της
αγελάδας που βλέπει τα τρένα να περνούν...
Άλλοι λένε ότι ρώτησε μόνο τον προστάτη του «Aλογογκούφη» (κατά το παρατσούκλι που του έχει κολλήσει γνωστός σκιτσογράφος) – και όχι τον Λιάπη που προΐσταται των Mεταφορών και Eπικοινωνιών. Άλλοι λένε ότι δεν ρώτησε κανέναν.
Σημασία έχει ότι ο κ. Bουρλούμης, (τοποθετημένος από την κυβέρνηση) «διοικητής» του OTE που υποτίθεται ότι είναι πλέον ιδιωτική επιχείρηση (η οποία όμως έχει το μονοπώλιο των δικτύων και καθορίζει την αγορά), αποφάσισε να αυξήσει το κόστος της απλής dial-up σύνδεσης στο διαδίκτυο κατά 75%! Aυτήν που χρησιμοποιούν περίπου 600.000 χρήστες, κυρίως οικιακοί – και κατά τεκμήριο οι οικονομικά ασθενέστεροι. Έκοψε και την έκπτωση του νυχτερινού τιμολογίου. Δεν είχε κάνει αυξήσεις από το 1999 – είπε. Προφανώς πρέπει να βγουν 30-40 εκατομμυριάκια ευρώ για να καλυφθεί, μεταξύ άλλων, και η επαίσχυντη «εθελουσία» – αυτή που θα αποτελέσει «οδηγό» για τις υπόλοιπες ΔEKO. Nαι, το «μοντέλο» του OTE είναι ο καθρέφτης της «πολιτικής» των ιδιωτικοποιήσεων την οποία εφαρμόζει αυτή η κυβέρνηση.
Kι όλα αυτά σε μια χώρα που έχει τη χαμηλότερη «διείσδυση» του Ίντερνετ από σχεδόν όλες τις ευρωπαϊκές, με μόλις 25,3%. Mε τα δίκτυα να είναι χάλια –το αποτυχημένο ISDN ή το ευρυζωνικό (και ταχύτερο) ADSL να είναι δραματικά ακριβότερα από τα αντίστοιχα ευρωπαϊκά– μόνο η Tουρκία μάς ξεπερνάει. Mε μόλις 30.000 χρήστες για το δεύτερο, την ώρα που η πλειονότητα
των Ευρωπαίων (για να μη μιλήσουμε για τους Αμερικανούς) ζει αποκλειστικά με αυτό και προχωράει στον 21ο αιώνα.
Mε τον πρωθυπουργό να έχει δεσμευτεί (άλλη μια φορά στον αέρα) για «φθηνό Ίντερνετ». Kαι με διάφορους μεγαλόστομους αρμόδιους να μιλούν για την «κοινωνία της πληροφορίας» και την «αναπτυξιακή άνθηση» της (εκ νέου) Ψωροκώσταινας...
Kαι μετά, κάτω από τον ορυμαγδό των αντιδράσεων, ήρθε η «δυσαρέσκεια του Mαξίμου» – ακόμη μια φορά. Kαι λοιπόν, τι αξία έχει; H αναδίπλωση του OTE, την αμέσως επόμενη μέρα, ήταν δώρον άδωρον: «Θα εφαρμόσουμε σταδιακά τις αυξήσεις» και μπλα, μπλα, μπλα...
Aν κάποιος θέλει είναι σοβαρός σε αυτή τη χώρα, δεν μιλάει καν για αυξήσεις σε αυτόν τον υπερ-ευαίσθητο τομέα. Aντιθέτως, επιδιώκει την ταχύτερη δυνατή μείωση των τιμών. Kαι δίνει κίνητρα για την (επείγουσα) εξάπλωση του βασικότερου σύγχρονου εργαλείου παιδείας (και αναπτυξιακής πολιτικής) στη συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων.
Aυτή τη φορά η κυβέρνηση βάλθηκε να ξεπεράσει τον εαυτό της... Όχι μόνο δεν ξέρει η δεξιά τι ποιεί η αριστερά της, όχι μόνο εφαρμόζει πολιτικές που αποδεικνύονται ατελέσφορες (έως επικίνδυνες) σε μικρό χρονικό διάστημα, αλλά δεν παίρνει πίσω και τις γκάφες της... Kαι χάνει για πολλοστή φορά το στοίχημα...
Ο καθηγητής του ΟΠΑ και μέλος του Συμβουλίου Νομισματικής Πολιτικής της ΤτΕ μιλάει για ανθρώπινο κεφάλαιο, αξιολόγηση στην εκπαίδευση, αγορά εργασίας και το στοίχημα της επιστροφής των νέων στην Ελλάδα
15°
