Λίγες ώρες αφού ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας Βόλφγκανγκ Σόιμπλε επανέφερε την πρότασή του για προσωρινό Grexit εξηγώντας ότι το σχέδιο για έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη για μερικά χρόνια το είχε παρουσιάσει στον Ευάγγελο Βενιζέλο το 2011, ο τέως πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ επιβεβαιώνει ότι πράγματι ο κ. Σόιμπλε είχε προτείνει «time out» της Ελλάδας από το ευρώ και κάνει λόγο για «μάχη εθνικής επιβίωσης» την οποία έδωσε την ώρα που «υπήρχαν κάποιοι που έλεγαν ότι το Grexit είναι όπλο στα χέρια της Ελλάδας».
«Προφανώς και απέρριψα αμέσως την πρόταση εξόδου από το ευρώ» επισημαίνει σε δήλωσή του ο κ. Βενιζέλος υποστηρίζοντας ότι κάτι τέτοιο «θα οδηγούσε στην επάνοδο σε μια δραχμή που θα έμπαινε σε περιδίνηση αλλεπάλληλων υποτιμήσεων με αντίστοιχη μείωση του πραγματικού εισοδήματος και του επιπέδου ζωής την Ελλήνων και των Ελληνίδων. […] Η μείωση δεν θα ήταν τότε της τάξης του 30 αλλά του 70%».
Επιπλέον, ο τότε υπουργός Οικονομικών αποκαλύπτει και το σχέδιο που του είχε προταθεί: «Η πρόταση συνεπαγόταν επιβολή αυστηρών capital controls, μετατροπή των καταθέσεων από ευρώ σε υποτιμημένες δραχμές με εξαίρεση ποσά έως περίπου 3.000 ευρώ. Μια τέτοια νομισματική μεταβολή θα σήμαινε επίσης ανεξέλεγκτη διόγκωση του δημόσιου χρέους που οφειλόταν σε ευρώ ως ποσοστού επί του ΑΕΠ, καθώς και του κόστους εξυπηρέτησής του σε όρους νέου εθνικού νομίσματος. Διόγκωση που θα εξουδετέρωνε εκ προοιμίου το όφελος από το ονομαστικό κούρεμα και την αναδιάρθρωση που πετύχαμε το 2012. Θα είχε επίσης ανεξέλεγκτες επιπτώσεις για το ελληνικό τραπεζικό και κοινωνικοασφαλιστικό σύστημα».
Ολόκληρη η δήλωση Βενιζέλου:
Μάλιστα ο Ευάγγελος Βενιζέλος εξηγεί ότι «η δε προσφερόμενη στήριξη είχε τη μορφή, πρώτον, ανθρωπιστικής βοήθειας για τρόφιμα καύσιμα και φάρμακα καθώς η Ελλάδα θα είχε αποκλειστεί από τις διεθνείς εμπορικές συναλλαγές. Θα είχε, δεύτερον, τη μορφή των ούτως ή άλλως δεδομένων ευρωπαϊκών κονδυλίων ( ΕΣΠΑ κοκ ). Και, τρίτον, τη μορφή επενδύσεων με την έννοια της εύκολης εξαγοράς του ελληνικού εθνικού πλούτου από ξένα funds ή ελληνικά συμφέροντα που θα διέθεταν ευρώ εκτός Ελλάδος. Δηλαδή, όπως έλεγα, από αυτούς που είχαν «τις ζημιές μέσα και τα λεφτά έξω».
Έχω πολλές φορές αναφερθεί στην πρόταση εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ που μου διατύπωσε ο κ. Σόιμπλε το Σεπτέμβριο του 2011 στο Βρόσκλαβ στο περιθώριο της άτυπης συνόδου του Eurogroup και του Ecofin που οργάνωσε η πολωνική προεδρία της ΕΕ με τη συμμετοχή και του τότε υπουργού οικονομικών των ΗΠΑ κ. Τ. Γκάιντνερ.
Ο κ. Σόιμπλε επιβεβαιώνει τώρα το περιεχόμενο εκείνης της δύσκολης συνάντησης στο πλαίσιο μιας πραγματικά σκληρής διαπραγμάτευσης που τότε στόχευε σε συμφωνία για το δεύτερο πρόγραμμα ύψους 172 δις ευρώ με όρους πολύ καλύτερους του πρώτου και βεβαίως σε ριζική παρέμβαση στο ελληνικό δημόσιο χρέος.
Προφανώς και απέρριψα αμέσως την πρόταση εξόδου από το ευρώ που θα οδηγούσε στην επάνοδο σε μια δραχμή που θα έμπαινε σε περιδίνηση αλλεπάλληλων υποτιμήσεων με αντίστοιχη μείωση του πραγματικού εισοδήματος και του επιπέδου ζωής την Ελλήνων και των Ελληνίδων. Η μείωση δεν θα ήταν τότε της τάξης του 30 αλλά του 70%.
Η πρόταση συνεπαγόταν επιβολή αυστηρών capital controls, μετατροπή των καταθέσεων από ευρώ σε υποτιμημένες δραχμές με εξαίρεση ποσά έως περίπου 3.000 ευρώ. Μια τέτοια νομισματική μεταβολή θα σήμαινε επίσης ανεξέλεγκτη διόγκωση του δημόσιου χρέους που οφειλόταν σε ευρώ ως ποσοστού επί του ΑΕΠ, καθώς και του κόστους εξυπηρέτησής του σε όρους νέου εθνικού νομίσματος. Διόγκωση που θα εξουδετέρωνε εκ προοιμίου το όφελος από το ονομαστικό κούρεμα και την αναδιάρθρωση που πετύχαμε το 2012. Θα είχε επίσης ανεξέλεγκτες επιπτώσεις για το ελληνικό τραπεζικό και κοινωνικοασφαλιστικό σύστημα.
Η δε προσφερόμενη στήριξη είχε τη μορφή, πρώτον, ανθρωπιστικής βοήθειας για τρόφιμα καύσιμα και φάρμακα καθώς η Ελλάδα θα είχε αποκλειστεί από τις διεθνείς εμπορικές συναλλαγές. Θα είχε, δεύτερον, τη μορφή των ούτως ή άλλως δεδομένων ευρωπαϊκών κονδυλίων ( ΕΣΠΑ κοκ ). Και, τρίτον, τη μορφή επενδύσεων με την έννοια της εύκολης εξαγοράς του ελληνικού εθνικού πλούτου από ξένα funds ή ελληνικά συμφέροντα που θα διέθεταν ευρώ εκτός Ελλάδος.
Δηλαδή, όπως έλεγα, από αυτούς που είχαν «τις ζημιές μέσα και τα λεφτά έξω».
Τότε και ενώ εμείς δίναμε μάχη εθνικής επιβίωσης, υπήρχαν κάποιοι που έλεγαν ότι το Grexit είναι όπλο στα χέρια της Ελλάδας. Κάποιοι που υπόσχονταν στον ελληνικό λαό έναν εύκολο αντιμνημονιακό δρόμο. Κάποιοι που ισχυριζόντουσαν ότι το «μνημόνιο έφερε την κρίση» αντί της απλής αλήθειας ότι η κρίση κατέστησε δυστυχώς το μνημόνιο την ηπιότερη δυνατή λύση σε σύγκριση με την ασύντακτη χρεοκοπία ή μια δραχμή χωρίς αξία. Έπειτα ήρθαν το πισωγύρισμα του 2015,τα capital controls και το τρίτο μνημόνιο παρότι τους είχαμε προειδοποιήσει.
Ελπίζω τώρα όλοι να συνειδητοποιούν από ποιους κινδύνους πέρασε ξυστά η πατρίδα μας εξαιτίας των επιλογών του 2015, η επίπτωση δυστυχώς των οποίων θα μας ακολουθεί για καιρό, όπως φαίνεται με όσα γίνονται γύρω από το ασφαλιστικό και την περιβόητη αξιολόγηση.
Ο καθηγητής του ΟΠΑ και μέλος του Συμβουλίου Νομισματικής Πολιτικής της ΤτΕ μιλάει για ανθρώπινο κεφάλαιο, αξιολόγηση στην εκπαίδευση, αγορά εργασίας και το στοίχημα της επιστροφής των νέων στην Ελλάδα
11°
