Η εκλογική αναμέτρηση για την ανάδειξη του νέου αρχηγού της ΝΔ αποκρυσταλλώνει ορισμένα δεδομένα, χρήσιμα για τη συνέχεια των πολιτικών εξελίξεων στη χώρα.
1. Το βλέφαρο της ΝΔ πετάρισε. Το κόμμα παραμένει ένα σοβαρά τραυματισμένο σύνολο «πρώην» με ειδικό βάρος, που νέμονται «λατιφούντια» στο δεξί μέρος του πολιτικού χωραφιού, αλλά είναι ζωντανό. Είτε από πείσμα, είτε από χαρά για την κυριακάτικη λιακάδα και τα ανοιχτά μαγαζιά, αρκετοί πολίτες έμειναν υπομονετικά σε ουρές ζωντανής τηλεοπτικής σύνδεσης.
2. Τόσο το προφίλ του Μεϊμαράκη, αλλά κυρίως του Κυριάκου, δίνουν ένα σαφές μήνυμα κεντρώας τάσης/κλίσης της ΝΔ. Άλλοι θα το πουν μεσαίο χώρο, άλλη κεντροδεξιά με υπογράμμιση στο «κέντρο». Όπως και αν το πει κανείς η ορολογία εδώ δεν μετρά. Το δείγμα είναι σαφές. Η ΝΔ, όπως κατέδειξε και η τελευταία μέτρηση του ΠΑΜΑΚ για το ΣΚΑΙ, πρέπει να στρίψει προς το κέντρο αν θέλει να καρπωθεί την απογοήτευση από την κυβέρνηση. Το πλεονέκτημα του Κυριάκου είναι ότι ξεπερνά το ακροατήριο της ΝΔ, το μειονέκτημά του είναι ότι δεν ξεπερνά του Μεϊμαράκη μέσα στη ΝΔ. Και οι 2 όμως έκαναν κάτι που για πρώτη φορά έγινε από υποψήφιο πρόεδρο της ΝΔ στην ιστορία της διαδοχής, έθιξαν τους πρώην αρχηγούς. Ο Μεϊμαράκης τον Σαμαρά, ο δε Μητσοτάκης την κυβέρνηση Καραμανλή για τα γεγονότα του Δεκέμβρη του 2008, υπενθυμίζοντας ότι δεν ψήφισε εξαιτίας αυτών τον Προκόπη Παυλόπουλο για Πρόεδρο της Δημοκρατίας.
3. Ελλοχεύει ο κίνδυνος για τη ΝΔ της αποσυσπείρωσης ενόψει Β΄ γύρου. Δεν είναι σίγουρο ότι θα πιάσουν τον ίδιο αριθμό και κυρίως δεν είναι σίγουρο πώς θα προχωρήσει το κόμμα έως τις 10 Ιανουαρίου. Θα ανέβει μικροπολιτικά το εσωκομματικό θερμόμετρο ή θα πρυτανεύσει το κλίμα των εορτών δημιουργώντας ένα ήρεμο προεκλογικό περιβάλλον; Αυτό όμως που είναι πλέον αμφίβολο να προκύψει είναι η πιθανότητα διάσπασης. Δύσκολα κάποιος θα πάρει το ρίσκο να θίξει 400.000 «συντρόφους» αν δεν προκύψει σοβαρή αιτία.
4. Ο Σύριζα εκεί που ήταν έτοιμος να κάνει το τρισάγιο στους ΝΔκρατες, ανασκουμπώνεται από τον κυβερνητικό καναπέ και προφανώς ανασυντάσσει τη στρατηγική του. Οι δύο πόλοι του συστήματος πλέον είναι διακριτοί.
5. Οι προεκτάσεις του αποτελέσματος επηρεάζουν και τον ευρύτερο κεντρώο χώρο που αμφιταλαντεύεται ανάμεσα σε Δημοκρατική Συμπαράταξη, Ποτάμι και αναχωρητισμό. Όποιος και αν εκλεγεί, έχει στο DNA του την τάση της συνεννόησης με ευρύτερες δυνάμεις πέριξ του χώρου της ΝΔ. Μένει να φανεί αν θα το κάνουν και πώς θα αντιδράσουν οι υπόλοιποι. Πάντως όσοι «κεντρώοι» νιώθουν ανέστιοι, ΑΝ αντιληφθούν σαφή πρόθεση «εισοδισμού» εκ μέρους της ΝΔ, θα το σκεφθούν σοβαρά να περάσουν την είσοδο... κυρίως όσοι ασφυκτιούν από τη συγκυβέρνηση ΣυριζΑΝΕΛ.
7. Ανεπηρέαστοι δεν θα μείνουν ούτε οι Θεσμοί, καθώς εκεί που εκόντες άκοντες συζητούσαν με το μοναδικό πολιτικό παίχτη στη χώρα (Τσίπρας), αντιλαμβάνονται και εκείνοι ότι υπάρχει κόμμα απέναντι που αν αναστυλωθεί, ίσως αποτελέσει εναλλακτική. Και τώρα ο Σύριζα δεν θα μπορεί να επαναλάβει προς την Τρόικα την επίκληση του Σαμαρά «μην πιέζετε, γιατί θα έρθει ο Σύριζα»... τι θα τους πει δηλαδή, «προσέξτε θα έρθει η ΝΔ»...!
8. Η χθεσινή εκλογική διαδικασία στη ΝΔ απέδειξε και κάτι άλλο. Ότι ακόμη υπάρχουν ανακλαστικά ωριμότητας του πολιτικού συστήματος. Είναι σημαντικό να επιστρέψει η πολιτική πρόταση, το περιεχόμενο και η ανανέωση στο πολιτικό σκηνικό και απ' ό,τι φαίνεται η δυναμική της εξέλιξης πέφτει στη ΝΔ και όχι στην κατ' εξοχήν πιο εξελικτικά ώριμη παράταξη της κεντροαριστεράς. Κι αυτό είναι κάτι που πρέπει να προβληματίσει σοβαρά πολλούς.
Ο καθηγητής του ΟΠΑ και μέλος του Συμβουλίου Νομισματικής Πολιτικής της ΤτΕ μιλάει για ανθρώπινο κεφάλαιο, αξιολόγηση στην εκπαίδευση, αγορά εργασίας και το στοίχημα της επιστροφής των νέων στην Ελλάδα
Για το ίδιο το ΠΑΣΟΚ αλλά και για τους εκατοντάδες χιλιάδες ψηφοφόρους που ψάχνουν σοβαρή εναλλακτική, και όχι άλλο ένα αριστερό πείραμα, είναι καταστροφή
Μια προσωπική συζήτηση μακριά από την επικαιρότητα για το οικονομικό-πολιτικό σκηνικό της μεταπολεμικής Ελλάδας και το αύριο της χώρας. Αφορμή το νέο του βιβλίο, «Ελλάδα 1953-2024 - Χρόνος και Πολιτική Οικονομία».
11°
