Το “τέρας” της μισθοδοσίας

Διάβασα στο άρθρο του Ανδρέα Δρυμιώτη στην “Καθημερινή”, για θέμα που είχε διαβάσει λίγες μέρες πριν στο “Βήμα”: Μόνο για τη μισθοδοσία του δημόσιου τομέα απασχολούνται περί τους 11.000 εργαζόμενους. Αυτό το λογιστήριο-γίγας κοστίζει από μόνο του γύρω στα 300.000.000 ευρώ ετησίως- όλα εις βάρος του κρατικού προϋπολογισμού, ξέρετε, αυτού με το έλλειμμα που μας κάνει τη ζωή ποδήλατο.

Μεταξύ των διαβασμάτων, αποκαλύφτηκε και το άλλο. Ότι, αν ανατεθεί η μισθοδοσία σε ιδιωτική εταιρεία θα υπάρξει εξοικονόμηση περίπου 200.000.000 εκατομμυρίων ευρώ. Μάλιστα υπάρχει εταιρεία που πρότεινε ήδη να κάνει τη δουλειά με το ένα τρίτο του ετήσιου κόστους του “λογιστηρίου”.

Ερώτημα πρώτο. Τι έκανε η κυβέρνηση γι αυτό; Γιατί αδρανεί σε ένα προφανές μέτρο, που θα επέφερε μια σούπερ εξοικονόμηση δαπανών;

Ερώτημα δεύτερο. Μήπως η αδράνεια οφείλεται και στις υποψίες ότι πολλά “λαθάκια” στους λογαριασμούς μισθοδοσίας και στα επιδόματα περνούν στο ντούκου, “απαρατήρητα” και κυρίως αδιόρθωτα;

Υπάρχει βεβαίως και η υποψία γιατί δεν αγγίζεται το “άβατο” της υπηρεσίας αυτής. Με 11.000 προσωπικό, αποτελεί ασφαλώς μια από τις μεγαλύτερες σε δυναμικό “επιχειρήσεις” της χώρας... Ποιος θα βάλει χέρι στη “βαριά βιομηχανία” της μισθοδοσίας με τόσες “κόκκινες γραμμές” στο Δημόσιο; Γιατί αυτό το αξιόλογο εν πολλοίς προσωπικό δεν το αναδιατάσσουν σε άλλες πιο χρήσιμες και επωφελείς δραστηριότητες;

Και κάτι ακόμα: Μήπως μια τέτοια παρέμβαση θα αποκάλυπτε τα “λαθάκια” στη μισθοδοσία και τα επιδόματα, που προαναφέραμε-με τις όποιες συνέπειες για τους υπεύθυνους και τους επίορκους;