Διημερεύοντα περίπτερα

Ας υποθέσουμε ότι είσαι καπνιστής και εφημεριδοφάγος. Είναι 2.30 το μεσημέρι ή 9 το βράδυ, καθημερινή, και το σπίτι σου είναι στον Κολωνό. Σου έρχεται να καπνίσεις και δεν έχεις τσιγάρα, ή έχεις ξεχάσει να πάρεις την εφημερίδα σου το πρωί και θέλεις να πάρεις- ή και τα δύο. Τι πρέπει να κάνεις; Να πας στο περίπτερο. Πού έχει όμως διημερεύοντα περίπτερα; Πας στο περίπερο που είναι δίπλα στο σπίτι σου, βρίσκεις τον κατάλογο που λέει «Διημερεύοντα» και επισημαίνεις τα πιο κοντινά διημερεύοντα περίπτερα. Υπάρχει ένα στο Περιστέρι, ένα στο Σταθμό Λαρίσης, ένα στα Σεπόλια κι ένα στο Γκάζι. Μπαίνεις στο αμάξι σου (ευτυχώς, είχες βάλει προχτές 20 ευρώ βεντζίνη κι ακόμα πιο ευτυχώς, έχεις βγάλει προχτές και το γύψο από το σπασμένο χέρι) και ξεκινάς να πας. Φτάνεις στο περίπτερο στο Γκάζι, αλλά εκεί σε περιμένει μια ειδοποίηση ότι στη θέση του διημερεύει το τάδε περίπτερο, στον ταυρο. Φτάνεις κάποτε στον Ταύρο, βρίσκεις το περίπτερο ανοιχτό, περιμένεις στην ουρά, παίρνεις εφημερίδα και τσιγάρα, φεύγεις. Έχεις χάσει μία ώρα, έχεις ξοδέψει και τη λίγη σου βεντζίνη.

Δεν έχεις άλλη δυνατότητα. Οι περιπτεράδες είναι οι μόνοι που πουλάνε τα συγκεκριμένα είδη, δεν υπάρχει ανταγωνισμός. Το έχουν κατοχυρώσει. Έχουν εγγυημένο ποσοστό κέρδους. Το έχουν κατοχυρώσει. Δε θέλουν να κουράζονται και πολύ, όπως άλλοι κλάδοι, και γι΄ αυτό εργάζονται συγκεκριμένα ωράρια. Το έχουν κατοχυρώσει. Δε θέλουν να μπουν επάρατες αλυσίδες, ούτε κακές πολυεθνικές εταιρίες στον κλάδο τους. Το έχουν κατοχυρώσει. Δε θέλουν να πουλούνται οι εφημερίδες και τα τσιγάρα στα σούπερ μάρκετ. Το έχουν κατοχυρώσει. Στα μαγαζιά τους οι ίδιοι πουλάνε και πολλά άλλα είδη που δεν είναι εφημερίδες, ούτε τσιγάρα (ας πούμε: βότανα, παπούτσια, σαμπουάν, μπαστούνια, πιεσόμετρα, κρέμες προσώπου, καραμέλες, παιδικό γάλα σε σκόνη και πολλά άλλα). Το έχουν κατοχυρώσει κι αυτό. Κι όταν προχτές ήρθε στη βουλή νομοσχέδιο για το άνοιγμα του επαγγέλματός τους, καταψηφίστηκε. Αυτό κι αν το έχουν κατοχυρώσει, σε συνεργασία με Σοβιετικούς (συγνώμη, Έλληνες) βουλευτές.

Οποιαδήποτε ομοιότητα με τους φαρμακοποιούς είναι συμπτωματική.

Υ.Γ. Στην αληθινή ζωή, οι περιπτεράδες είναι σκληρά εργαζόμενοι, με ελάχιστο ποσοστό κέρδους στις εφημερίδες και τα τσιγάρα, με ωράρια ελεύθερα, με σκληρό αναταγωνισμό μεταξύ τους και με τα καπνοπωλεία / ψιλικατζίδικα / εφημεριδοπώλες. Γι΄ αυτό βρίσκονται παντού και γίνονται όλο και καλύτεροι / ευγενικοί / εξυπηρετικοί.