● Και τώρα, με το φόρο στο φραπέ, τι έχουν να πουν όλοι οι κακόπιστοι που κατηγορούσαν την κυβέρνηση, ότι δεν τολμάει να θίξει τους αργόμισθους δημόσιους υπαλλήλους που δεν εμφανίζονται στις δουλειές τους και πίνουν καφέ όλη μέρα, ε;
● Βέβαια, όπως ήταν αναμενόμενο, αυτή η επίθεση στις εργασιακές κατακτήσεις δεν θα μείνει αναπάντητη από το κίνημα των «Θαταβρουμιστών».
● (Σημείωση: «Θαταβρουμιστές» ονομάζεται η μυστική αδελφότητα υπουργών, που όταν ανακοινώνονται περικοπές εξόδων στις δημόσιες υπηρεσίες κάνουν νόημα «κάντε το κορόιδο» στους υπαλλήλους τους…
● …και στη συνέχεια, εφαρμόζοντας την πολιτική «θα τα βρούμε, μωρέεεεε», αντικαθιστούν σιωπηλά τις περικοπές με υπερωρίες και άλλα επιδόματα).
Ήδη δρομολογήθηκαν τροπολογίες για επίδομα έξτρα γάλακτος στο φραπόγαλο, επίδομα ανακατέματος αφρού φραπέ και επιδότηση της τρίτης ζάχαρης.
● Ενώ ζευγάρια που εργάζονται στην ίδια υπηρεσία, δικαιούνται 20% παραπάνω καφέ στο ποτήρι και σπαστό καλαμάκι με ρίγες ομοίου χρώματος.
● Άρα, όπως αποδεικνύεται με τα νέα μέτρα, επρόκειτο περι παρεξήγησης: όταν ο πρωθυπουργός μιλούσε για «Οδικό Χάρτη Εξόδου από την Κρίση», στην πραγματικότητα εννοούσε «Ωδικό Χάρτη».
● Αναφερόμενος προφανώς στη στάση κορυφαίων «θαταβρουμιστών» υπουργών του, που όσο μιλούσε για περιορισμό του Δημοσίου έλεγαν από μέσα τους «καλά, τραγούδα…».
● Οπότε κι εκείνος, ακολουθώντας τον Ωδικό Χάρτη, έκανε ό,τι κάνουν όλοι οι λαϊκοί τραγουδιστές στην κορύφωση του (μεσοπρόθεσμου) προγράμματος: φώναξε στο κοινό, «Δικό σας!».
● Που σε μετάφραση σημαίνει «Πληρώστε εσείς το λογαριασμό, γιατί εγώ δεν τολμάω να τα βάλω με τη Λούκα, τον Ρέππα και τους φίλους τους».
● Εντωμεταξύ, αυτή τη στιγμή σε κάποιο σκοτεινό υπόγειο, ένας μαυραγορίτης κοκακολαπώλης συσσωρεύει τεράστιες ποσότητες λαθραίας πορτοκαλάδας με ανθρακικό…
● Το να φανατίζεσαι για τα playoff του πρωταθλήματος, είναι στην κλίμακα της καγκουροσύνης, λίγο πιο χαμηλά, από να αγοράζεις κρασί σε χάρτινη συσκευασία από το περίπτερο και να το πίνεις σε κολονάτο ποτήρι βενζινάδικου…
● …αφού πρώτα ανακινήσεις ελαφρά για να βγούν στην επιφάνεια τα αρώματα. Ενώ στη συνέχεια σχολιάζεις τα φίνα αρώματα του «μπουκέ» και την επίγευση!
● «Δεν θα ψηφίσω καμιά δέσμευση σε λανθασμένη πολιτική»…
● …είπε ο Αντώνης Σαμαράς. Γνωστός και ως «Ο άνθρωπος που ψήφιζε επί 5,5 χρόνια τα νομοσχέδια του Κώστα Καραμανλή»!
● Μετά την άρνηση του Αμβρόσιου Καλαβρύτων να απογραφεί, επειδή στο έντυπο δεν υπάρχει ερώτηση για το θρήσκευμα, δεν οφείλουν να κάνουν το ίδιο ως θρησκευτικοί ηγέτες και οι πρόεδροι των ΠΑΕ, αφού ούτε ερώτηση «Τι ομάδα είσαι;» υπάρχει;
● Το «Άρμα Πολιτών» του Γιάννη Δημαρά διαμαρτύρεται γιατί δεν κλήθηκε στη συνάντηση των αρχηγών, ώστε να καταγγείλει μετά στις κάμερες την προσπάθεια της κυβέρνησης να τους χειραγωγήσει.
Μετάφραση: τι νόημα έχει να είσαι «κάτι νέο και πρωτοποριακό» στην πολιτική, αν δεν εκφράσεις την αντίθεσή σου με τον «παλιό και παραδοσιακό» τρόπο στις κάμερες;
● Δηλαδή, τι άλλα προσόντα πρέπει να έχει ένα μέλος πολιτικής νεολαίας, πέρα από το να μπορεί να βάψει ένα κοτόπουλο, να κινήσει με έμπειρες κινήσεις ένα λουκάνικο (που επειδή είναι επίσης βαμμένο κρύβει μεγαλύτερη πρόκληση λόγω δυσκολίας) και να καταλαβαίνει το σινιάλο ότι πρέπει να χειροκροτήσει ενώ μιλάει ο αρχηγός;
● Στο κάτω κάτω για διάδοχοι όσων διόριζαν «Φωτοπουλοειδή» προορίζονται. Και μελλοντικοί διοριστές νέων «Φωτοπουλοειδών» θα γίνουν. Δεν είναι ότι μπορούν να κάνουν και καμιά δουλειά με μεγαλύτερες απαιτήσεις, έτσι κι αλλιώς.
● Σύγχρονος καπιταλισμός: το οικονομικό σύστημα όπου οι δανειστές σου σε απειλούν ότι θα αναγκαστείς να κηρύξεις στάση πληρωμών, αν δεν ανοίξεις το επάγγελμα του «τεχνίτη περιποίησης χεριών και ποδιών» ώστε να εφαρμοστεί ο ελεύθερος ανταγωνισμός στο πεντικιούρ.
● Παρκετίνη: ορμόνη που εκκρίνεται όταν προσπαθείς να χωρέσεις σε σχετικά δύσκολη θέση παρκαρίσματος.
Πιο απάνθρωπη θέση εργασίας της εβδομάδας: Αποκλειστική νοσοκόμα στο δωμάτιο του κρατούμενου Αχιλλέα Μπέου.
Θα έπρεπε να υπάρχει μια λέξη για… «Μερακλοδήγημα»: η στιγμή που ένας οδηγός ξεχνιέται και αρχίζει να κινεί με παλινδρομικές κινήσεις το κεφάλι και το σώμα του, παρασυρμένος από το τραγούδι που ακούει.
Πώς η κρίση στην Ανατολική Μεσόγειο, η στάση της κυβέρνησης και η μετατόπιση της κοινής γνώμης επαναφέρουν το δίλημμα της κυβερνησιμότητας στο επίκεντρο της πολιτικής σκηνής
17°
