Μνημόνιο-αντιμνημόνιο

Είχα αποφασίσει να μην ξαναγράψω, αλλά παρακολουθώντας τον πολιτικό σουρεαλισμό που αναδεικνύεται με βάση τις τελευταίες οικονομικές εκτιμήσεις σχετικά με το μέλλον της χώρας, δεν άντεξα. Συμπολίτευση και σύσσωμη η αντιπολίτευση αντιπαλεύουν λυσσαλέα στη βάση ενός πολιτικού κενού που εκφράζεται μέσα από το ψευτοδίλημμα μνημόνιο/αντιμνημόνιο, για το ποιος θα μας οδηγήσει στα σίγουρα στην καταστροφή.

Ποια αριστερά, ποια κεντροαριστερά και κεντροδεξιά και δεξιά και κομμουνιστική αριστερά, το σύνολο του πολιτικού συστήματος δείχνει με έναν ιδιαίτερα καταναγκαστικό τρόπο ότι βρίσκεται αλλού. Όλοι εντέλει θεωρούν ότι «φταίνε» τα μνημόνια και ότι ο «άλλος» που θα έρθει, και εμείς γι’ αυτό θα πρέπει να τον προτιμήσουμε, θα φέρει «καλύτερο» μνημόνιο! Κανείς δεν μιλάει για την ταμπακιέρα. Και γι’ αυτό στήνουν για μια ακόμη φορά «παιχνίδι» σε βάρος της χώρας και της πλειοψηφίας των πολιτών για μερικές χιλιάδες «πελάτες». Κανείς τους δεν «θυμάται» ότι η χώρα πτώχευσε το 2009. Ότι πτώχευσε εξαιτίας ενός συστήματος ρεμούλας, ανοργανωσιάς, συντεχνιασμού, τελικά συστηματικής καταστροφής του θεσμικού πλαισίου του ίδιου του κράτους. Κανείς δεν «θυμάται ότι το μείζον, εκτός των δανεικών, που κάποιος μας έδωσε υπογράφοντας μια σύμβαση, ένα μνημόνιο, είναι οι μεταρρυθμίσεις σε όλα τα επίπεδα. Κανείς!

Το βασικό για να βγούμε από την κρίση είναι να μεταρρυθμιστεί η χώρα σε όλα τα επίπεδα.

Παρόλα αυτά το πολιτικό σύστημα συνεχίζει τις ίδιες αποτυχημένες πολιτικές. Οι αντιπολιτευόμενοι «παίζουν» ξεδιάντροπα ξανά το χαρτί του αντιμνημόνιου, μπροστά στα μούτρα μας. Έτσι, γιατί το μόνο που ενδιαφέρει τους κάθε λογής ηγετίσκους είναι η «καρέκλα» της εξουσίας. Από την άλλη η κυβέρνηση από τη μία αγνοεί επιδεικτικά το αδιαμφισβήτητο που το έχει μάθει και ένα παιδί του δημοτικού πλέον, ότι με ύφεση ή με 1% και 2% ανάπτυξη οδηγούμαστε με μαθηματική ακρίβεια στο χάος, ενώ παράλληλα συνεχίζει αγέρωχα να αγνοεί επίσης επιδεικτικά κάθε είδους σοβαρή και ουσιώδη μεταρρύθμιση. Και όχι μόνον αυτό... Επειδή είναι «ταξική» κυβέρνηση, θα μας «αλλάξει τα φώτα» με τις αρλούμπες που προτείνει, δήθεν νεωτερισμούς, π.χ. η επιτροπή «σοφών» στην εκπαίδευση. Κάποιοι φαίνεται νομίζουν ότι, επειδή «κατέχουν» την έδρα, κατέχουν και τη «γνώση», και «τολμούν» να εξαφανίσουν το νόημα ταυτότητα, συνείδηση και εθνική συνείδηση, από τα σχολικά εγχειρίδια. Είναι αυτοί οι ίδιοι που νυχθημερόν προσπαθούν να μας πείσουν πως πέτυχαν την καλύτερη δυνατή μνημονιακή συμφωνία, αγνοώντας συστηματικά τη μεταρρυθμιστική διάσταση ή περιορίζοντάς την σε τέτοιου τύπου προτάσεις. Είναι οι αυτοί οι ίδιοι που συνεχίζουν και απαρνούνται την πραγματική αιτία της πτώχευσης.

Αλλά τι να πει κανείς, εδώ «εξαφάνισαν» ως μαθητευόμενοι μάγοι τους μετανάστες της Ειδομένης, διασκορπίζοντάς τους στα τέσσερα σημεία της χώρας, έτσι ανεξέλεγκτα. Ποιο κράτος; Ποια συνείδηση; Ποια ευθύνη; Έτσι, για να μας επιβεβαιώσουν με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο ότι δεν έχουν καταλάβει τίποτα ούτε φυσικά σχετικά με το δημόσιο χρέος και ποιανού συνείδηση αφορά. Μήπως του Γερμανού;