Οι «καβάντζες» του Αλέξη Τσίπρα

Με τις πρώτες ρωγμές στην κοινοβουλευτική πλειοψηφία το βράδυ της Πέμπτης -εκτός ΣΥΡΙΖΑ ο Στ. Παναγούλης και εκτός ΑΝΕΛ ο Ν. Νικολόπουλος- άρχισαν πάλι να ξαναζεσταίνονται τα σενάρια για τις «εφεδρείες» που διαθέτει ο πρωθυπουργός σε περίπτωση νέων «ατυχημάτων».

Εκτός από το εσωτερικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει ο ΣΥΡΙΖΑ, αδύναμος κρίκος στο κυβερνητικό όχημα εμφανίζονται ξανά οι ΑΝΕΛ. Πολλοί θεωρούν ότι η ζημιά θα προέλθει από το φυλλορόημα του κόμματος του κ. Καμμένου – ωστόσο υπάρχουν και κυβερνητικά στελέχη που δεν θεωρούν και τόσο άσχημη την απομάκρυνση των ΑΝΕΛ και την αναζήτηση νέων συμμάχων στην κυβέρνηση.

Άλλωστε στην κατεύθυνση της απομάκρυνσης των ΑΝΕΛ εξακολουθεί να πιέζει ο ξένος παράγοντας. Οι Ευρωπαίοι Ευρωσοσιαλιστές, για παράδειγμα, το κρατούν ψηλά στην ατζέντα των συνομιλιών τους στην Ελλάδα. Ακόμα και ο Φρ. Ολάντ κατά την πρόσφατη επίσκεψή του έθεσε θέμα αναπροσανατολισμού στις κυβερνητικές συμπράξεις, ενώ το ίδιο θέμα τίθεται μετ’ επιτάσεως και σε κάθε ευκαιρία ο πρόεδρος των ευρωσοσιαλιστών κ. Μ. Σουλτς.

Ποιες είναι οι εναλλακτικές λύσεις όμως που υπάρχουν και πότε αυτές μπορεί να τεθούν σε εφαρμογή; Το «φλερτ» με το ΠΑΣΟΚ δεν έχει πάψει να υφίσταται και κάποιοι προεξοφλούν ότι η κ. Φώφη Γεννηματά και η κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματος είναι πιθανοί αντικαταστάτες των ΑΝΕΛ, που θα προσδώσουν κεντροαριστερό πρόσημο στην κυβέρνηση. Μάλιστα ένα ιστορικό στέλεχος υποστήριζε πρόσφατα ότι η σύμπραξη με τον ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να ξεπλύνει το άγος της ψήφισης των παλαιότερων μνημονίων, που τόσο κόστισε πολιτικά στο ΠΑΣΟΚ. Το αν όμως όλοι οι βουλευτές συμφωνούν με μια τέτοια επιλογή είναι συζητήσιμο. Ήδη ο κ. Ευ. Βενιζέλος διαφωνεί με μια τέτοια σύμπραξη, οξύνοντας μάλιστα τα τελευταία 24ωρα την κριτική του προσωπικά στον πρωθυπουργό.

Λιγότερο πιθανό αλλά όχι αδύνατο θεωρούν στο Μαξίμου το σενάριο, εφόσον χρειαστεί, να υπάρξει σύγκλιση και με το Ποτάμι του Στ. Θεοδωράκη – κι εδώ οι Eυρωπαίοι «φίλοι» μας δεν θα έλεγαν όχι. Ωστόσο η κατάσταση στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του κόμματος δεν είναι η καλύτερη. Πολλές αντιθέσεις υπάρχουν ακόμα και για ζητήματα τακτικής ή ψήφισης επίμαχων ρυθμίσεων. Διαμετρικά αντίθετες απόψεις για το «προξενιό» με τοn ΣΥΡΙΖΑ διατηρούν βουλευτές αλλά και στελέχη, που πάντως βρίσκονται σε αναμονή του Συνεδρίου για μια ανοιχτή συζήτηση πάνω στο θέμα.

Υπάρχει βεβαίως στη χώρα αυτή πάντα ο… τρίτος δρόμος. Ο λόγος για το κόμμα του κ. Λεβέντη, που λίγοι μεν αλλά όχι άνευ λόγου και επιρροής στο ΣΥΡΙΖΑ θεωρούν ότι μπορεί να αποτελέσει μια λύση ανάγκης για συμμαχίες που θα δώσουν παράταση ζωής σε κυβερνήσεις με κορμό το ΣΥΡΙΖΑ. Ο ίδιος ο αρχηγός της Ένωσης Κεντρώων έθεσε χτες στην ομιλία του ζήτημα οικουμενικής κυβέρνησης όπου βεβαίως όλοι οι... καλοί θα χωρέσουν.

Το κατά πόσο είναι πιθανόν να ενεργοποιηθούν κάποιο ή κάποια από τα σενάρια αυτά θα φανεί στην επόμενη σκληρή δοκιμασία εντός Βουλής με την ψήφιση επώδυνων προαπαιτούμενων για το ασφαλιστικό και τη φορολόγηση των αγροτών.